izvor: montenegreens.org
Građani Crne Gore sve češće izjavljuju kako ih naša politička scena ne zanima, jer je postala gotovo dosadna i bez istinske borbe za ostvarenjem promjena i novih ideja. S obzirom da želimo u Crnoj Gori promovisati zelenu ideologiju, pretražujući postojeće sajtove i projekte na ovu temu, naišli smo na vrlo interesantan tekst “Zelena boja za drugačiju Crnu Goru”, objavljenog prije par mjeseci na portalu OpenMontenegro.eu Tekst je napisao autor N. Tepavčević, a govori o trendovima na evropskoj političkoj sceni kao i što bi građani Crne Gore i naše političke elite trebale da nauče iz svega toga. Evo nekih interesantnih odlomaka iz tog teksta koji nam se učinio prikladnim za ovu priliku :
Budući da je proces približavanja Crne Gore institucionalnim strukturama Evropske Unije (EU) uhvatio maha, te se ushićeno očekuje početak pregovora o punopravnom članstvu, pozicioniranje društvenih, ekonomskih i političkih aktera naše države mora se kontekstualizovati u širu evropsku priču. Evropski duh se ne kupuje u podgoričkom “Delta City”, niti nam ga političari približavaju iritirajućim sučeljavanjima istorijskih tereta prožetih nacionalnim, vjerskim i jezičkim tonovima. Duhove prošlosti, za našu dobrobit, moramo ostaviti iza sebe i konačno krenuti hrabrijim koracima u inovativnije osmišljavanje crnogorske političke scene, usmjeravajući je time ka briselskoj destinaciji. Iz tog razloga interesantno je sagledati skorašnja kretanja na političkoj pozornici EU koja su ostavila potencijalno permanentne zelene tragove, u koje mnogi polažu nadu za promjenama.
Na nedavno održanim kantonalnim izborima u Francuskoj, zelena politička formacija, Evropa-Ekologija, zabilježila je još jednu simboličnu pobjedu, nagovještavajući sve veću ulogu u Petoj Republici. Naime, u odnosu na rezultat iz 2004.godine kada su Ekolozi imali 14 izabranih predstavnika, martovski izbori su više nego udvostručili broj kantonalnih poslanika kojih je ovog puta izglasano ukupno 33. Fenomen “zelenizacije” ovim je samo nastavio proces usidrenja u širu političku luku Evrope, nagovješten na posljednjim izborima za Evropski Parlament (EP) kada su na nivou Francuske osvojili oko 16% glasova, odnosno obezbijedili jednak broj mjesta u Strazburu kao i njihove kolege Socijalisti.
Ovakav uspon zelenih snaga u francuskom heksagonu praćen je jednako zavidnim trijumfom Zelenih u Njemačkoj gdje su istovremeno prouzrokovali silovit politički seizam u nekadašnjim bastionima Demohrišćana – u federativnoj jedinici Baden-Württemberg, njihov udio u glasačkom kolaču je porastao sa 11% na 24% u poređenju sa 2006.godinom, dok su svoje prisustvo u oblasti Rhineland-Palatinate utrostručili osvojivši 15% glasova. Trenutno u EP, koalicija Zelenih i Evropske slobodne alijanse ima 55 predstavnika što je do sada njihovo rekordno prisustvo u najbrojnijem transnacionalnom parlamentarnom tijelu na svijetu.
Čemu ovaj svojevrsni manifest za Evropa-Ekologiju u kontekstu reanimacije crnogorske društveno-političke scene? Iako je pitanje zaštite životne sredine u Crnoj Gori itekako važno i zahtijeva ozbiljnu analizu problema u toj oblasti, pogrešno bi bilo tumačiti idejnu platformu i politički angažman Zelenih iz isključivo ekološke perspektive. Naprotiv, za razumijevanje eko opcije i njene uloge u političkom životu Evrope, neophodno je razmotriti njene karakteristike kroz multidimenzionalnu prizmu koja ukazuje na svestranost ovog pokreta i njegovo široko poimanje termina “ekologija”.
Naime, kao dio sve uticajnije političke grupacije u EU, Evropa-Ekologija svoje djelovanje zasniva na održivom razvoju čovječanstva na bazi poštovanja ljudskih prava svih građana bez obzira na njihove osobenosti, uz svijest o nemogućnosti kontinuiranog napretka bez devastacije planete Zemlje kao zajedničkog doma za više od 6 milijardi ljudi. Evropski Ekolozi se bore za sociopolitički i ekonomsko-ekološki čistiju životnu sredinu, vodeći time bitku protiv kriminala, nepotizma, korupcije, diskriminacije, neoliberalnog ludila privatnih tajkuna naduvanih džepova, zagađenja prirode i drugih toksina savremenog doba. Socijalna pravda, savjesna i efikasna upotreba prirodnih resursa, te solidarnost među ljudima, potporni su zid političkog angažmana EU Ekologa.
Iako možda naivna i idealima podstaknuta, ideja o pouci koju Crna Gora može izvući od evropskih Zelenih je itekako relevantna. Nakon dvadeset godina od proglašenja ekološke države, i pet godina konsolidacije nezavisnosti, sramotno je i razočaravajuće da u Crnoj Gori ne postoji politička snaga s eko predznakom.
Autor teksta takođe govori i o mogućim pozitivnim efektima koje bi donijelo osnivanje jedne eko političke opcije, ali s obzirom na stanje u Crnoj Gori i svijest građana, mišljenja smo da je takvo viđenje više nego optimistično. Crnoj Gori trenutno nije potrebna nijedna nova politička partija, koliko god ona bila nova, čista i iskrena. Jednostavno, bila bi osuđena na veliki poraz jer građani još uvijek nijesu spremni za preuzimanje odgovornosti i trnovit put koji nas svakako čeka u procesu opšteg usklađivanja sa evropskim pravilima igre. Isto tako, zelena ideologija nema čvrstih osnova, jer je većina ljudi u Crnoj Gori vezuje za ekologiju, odnosno zaštitu prirode. Ideje solidarnosti i socijalne pravde, jednakosti i ravnopravnosti svih ljudi, borba protiv korupcije, kriminala i negativnih efekata kapitalizma, zaista su dosadni za crnogorsku političku scenu. Ipak je mnogo važniji haos oko naziva (četvoroimenog?) jednog te istog predmeta u školi.
javniservis.me 
Zeleno volim te zeleno. Medjutim, ovo je Crna, a ne zelena gora. Tekst je dobar, s aspekt
Mislite li da je nekome u CG stvarno stalo do ovoga što ste napisali: Evropski Ekolozi se bore za sociopolitički i ekonomsko-ekološki čistiju životnu sredinu, vodeći time bitku protiv kriminala, nepotizma, korupcije, diskriminacije, neoliberalnog ludila privatnih tajkuna naduvanih džepova, zagađenja prirode i drugih toksina savremenog doba.
svijest, savjest, umjerenost u potrosnji i svjesnost o neophodnosti pravljenja energije iz obnovljivih izvora, agroekologija i agroekoloski turizam su vaznije od jebenih predznaka i ostalih naljepnica kojima skrivamo svoj nesojluk i nesposobnost. markirane partije i markirani pokreti su dio problema, ne rjesenja.
sa druge strane, možda bi briga o okruženju i odgovarajući mehanizmi zaštite trebalo da budu integrisani u legislativu neke države i čine difoltni zakonski okvir, nešto kao savremeni dodatak Ustavu, tako da očuvanje resursa i zaštita životne sredine jednako obavezuju konzervativce, radikale, nacionaliste, demokrate i sve ostale.
Lično imam problem sa tim da se “zelenost” smatra ideologijom, pošto je većina evropskih zelenih partija bliža “nad-ideološkim” tehnokratama kojih se užasavam, kao i svake politike bez ideologije.
mozes li da pojasnis ovo, da je zelena ideologija “nad-ideoloska” i da je bliska tehnokratama… ? Zanima me, posto realno zeleni se najvise bore protiv tehnokratije, a za više demokratije.
pa, svakako je nad-ideološka (ili pod-ideološka, možda je to tačnije?) u smislu klasične ideološke podjele: postoje razne nijanse zelene, od zelenih anarhista preko zelenih socijalista do zelenih libertarijanaca, zbog toga izražavam sumnju u relevantnost prefiksa “zeleni” kad se pokrene priča o socijalnoj i ekonomskoj politici.
Evo i zbog čega: s jedne strane, imamo generalnu teoretsku platformu zelenih, a sa druge Jošku Fišera koji je pokazao da ga pacifistička agenda ne obavezuje, ili finske i francuske zelene koji su obavili lagani prelazak na pozicije centra koje su (u sve desnijoj Evropi) udobnije od agende socijalne pravde. Zbog toga sam ih uporedio sa tehnokratama, mada to može biti pogrešno i površno.
Piantao, ima smisla ovo sto govoris. Jeste, zeleni su nad-ideoloski, ali u tom smislu da obuhvataju dosta kvalitetnih stvari iz mnogih drugih ideologija, sastavljajuci ih u jedno. Ovo oko pomjeranja nekih zelenih partija ka centru mi je novost, mada moras imati u vidu da u nekim drzavama (svajcarska, danska, holandija…) postoje cak i dvije zelene partije (iako nemaju sve u imenu “zeleni”) ali podjela je uglavnom na liberalno zelene (vise ka centru) i socijalisticko-zelene (koji su čak i više lijevo od socijalistickih i socijal-demokratskih partija). Tako da zavisi, kako je koja partija nastala i koji je cilj izabrala, ali ja ne vidim pomjeranja sa lijevo na centar, vec jednostavno postoji vise pravaca.. kao sto postoje radikalniji socijalisti (ili cak komunisti) i socijalisti centra (socijal-demokrati) ili recimo radikalni liberali (neoliberali i/ili konzervativci) ali i liberali centra (socijalno-liberalne stranke)
Evo jos interesantnih detalja: The Heinrich Böll Foundation is part of the Green political movement that has developed worldwide as a response to the traditional politics of socialism, liberalism, and conservatism. Our main tenets are ecology and sustainability, democracy and human rights, self-determination and justice, gender democracy- meaning social emancipation and equal rights for women and men, equal rights for cultural and ethnic minorities and societal and political participation of immigrants. Finally, we promote non-violence and proactive peace politics.
u pravu si, zato su mi favorit italijanski zeleni koji su se pomjerili ka ekstremnoj ljevici… kao što vidiš, ponovo biramo partije prema klasičnoj ideološkoj podjeli nezavisno od stepena “zelenosti” :)
Naravno, važi i obrnuto: u sistemu gdje su već postignuti socijalna pravda i kontrola tržišta, od ponuđenih opcija birao bih “zeleniju”. Pa kada je i to postignuto, onda bih birao neku koja će legalizovati narkotike i softversku pirateriju. I sve tako :)
Zato i kažem da se bojim onih koji su u startu samo “zeleni” i ništa više, naročito ovdje gdje nas već dvije decenije obespravljuju i rasprodaju partije koje u nazivu imaju demokratiju i socijalizam.
milo mi je da smo lijepo popričali, iako ne bih umio mnogo više od ovoga jer sasvim malo znam o tome :)
jeste, dobre si argumente dao. Ja Zelenu ideologiju vidim kao skup progresivnih, socijalistickih, ekoloskih, drustveno-liberalnih i alternativnih ideja (ukljucujuci tu i piratske koje si spomenuo) i zato ih vidim kao odgovor na “zastarele” ideologije koje su samo “socijalisticke” ili samo “liberalne” (neoliberalne, konzervativne itd). Zeleni su, cini mi se, nastali kao odgovor na sve to, a naravno, kao i sve druge ideologije..nijesu kompaktni, vec ih ima malo vise lijevo, malo ka centru, ali su uvijek u tom dijelu, i za razliku od drugih, ekologija (ne samo planete već i uma!) im je na jednom od najvaznijih mjesta, sto se za vecinu ostalih ideologija ne moze reci.