Ovaj vrtuljak zahtijeva JavaScript
0.000000
0.000000
Arhiva prvih deset godina (JAVNISERVIS.ME © 2010)
visit new: javniservis.me
DONACIJA ZA SPOMENIK ĐORĐU TOMOVIĆU
#Građanski: Analiza upotrebe sredstava prinude u noći protesta 24.10.2015.
www.izvijesti.me
www.goosle.me
www.montopol.me
Tabla Prvog Crnogorskog Monopola
NA LICU MJESTA
Dopisnici: Johan Bretšnajder, Norton Kasperski, Slavomir Feud i vozač Džoud Džonson
Kotor – Februar / Mart 2012.
Beranselo – 23. Mart 2013.
Novogodišnji paketići
Ostani budan!
javniservis.me 
Najjače je to što je ekipa iz Grčke vrhuške u Crnoj Gori na Samitu koji će se sjutra održati na Svetom Stefanu.
Burn baby, burn!
Evo uzivo stream-a:
Iskoristiću priliku da ukažem na ono što je, po meni, suština koja izvire iz herojskih grčkih protesta.
Suština međuljudskih odnosa se bazira sledećoj realnosti – manja grupa ljudi je u određenom istorijskom trenutku stekla vlasništvo nad resursima (najčešće silom). Bogatstvo sticano na tim resursima koristilo se da sticanje novih resursa i tako u beskonačnost. Uzevši da su resursi količinom i prostorno ograničeni, prisvajanje resursa proizvodi smanjenje i prostora i pristupa resursima grupama koje ne vladaju istima. Ovo poslednje proizvodi smanjenje kvaliteta života isključenih grupa, a pad kvaliteta života opet – frustraciju. Frustracija se nagomilava i s vremena na vrijeme eksplodira u vidu protesta, revolucija, ratova i sl.
Svakodnevno, a da to i ne primjećujemo, imamo priliku da posmatramo politiku opasnosti od lijepog primjera na djelu. Tu politiku o kojoj su mnogi teoretičari pričali i pisali, a uvijek nam je izgledala nekako daleko. Nekad je to za nas bio Ugurvaj, za one iz Urugvaja neka daleka zemlja Afrike, za one iz Afrike, Honduras itd, itd.
Opasnost od lijepog primjera zapravo se svodi na sledeće: ljudi (ili grupe ljudi) koji/e drže konce u rukama upravljaju tako što kreiraju razne vrste animoziteta među podređenima (podređeni je pojam koji se može vezati za lokalni, ali i za globalni nivo, zavisno od toga koju grupu ljudi koji drže konce uzimate u obzir). Uz taj animozitet, s vremena na vrijeme se kreira slika nemogućnosti promjena – sistem je dat, plivajte u njemu. Ta se slika stvara tako što se kadkad uguši neki protest i to se onda objavi na sva zvona. Kada je tenzija generalno na prevelikom nivou, uguši se neki protest (narod) koji stoji za što pravedniju stvar, a čitava stvar se sprovede na neki prilično nečasan nacin (najčešće krvavo). Tako ostali stiču predstavu da su promjene nemoguće i vremenom gube volju da uopšte pokušavaju. Treba takođe imati u vidu da su tehnike manipulacije i vladanja uznapredovale i sve su šarenije. Suština, ipak, ostaje ista.
Cijela ideja se sastoji u sledećem – ukoliko dozvolite nekoj nižoj grupi (obični građani, siromašni, manjine, domoroci…) da izvede socijalne promjene u svoju korist, to je pozitivan signal ostalim grupama da treba da rade na svom blagostanju. Što je grupa manja, to je opasnost veća. Matematika je prosta – ukoliko se, npr, mali i nejaki Honduras izvuče ispod šape Velikog Brata (VB), šta onda očekujete da uradi mnogoljudni i bogati Meksiko, koji je takođe pod šapom Brata ? Honduras je lako zaustaviti (sa pozicija VB) – Meksiko može da zada grdne probleme. Zato je od vitalne važnosti da se koristi brutalno slamanje Hondurasa da bi se kroz taj primjer obeshrabrio Brazil, Meksiko, Argentina, Južna Afrika, Poljska itd. Ovo su samo apstraktni primjeri (da li su zaista?), iskorišteni da što jasnije prikažu sliku.
Situacija u Grčkoj je takođe prosta. Određene društvene grupe su se zaduživale. Novac od tog zaduživanja građani nisu osjetili kroz povećane plate i samim tim kvalitet života, niti kroz značajniju izgradnju zemlje (da je bilo značajnijih ulaganja u infrastrukturu, ne bi bio toliki problem da se novac vrati). Sve ovo implicira da su društvene grupe koje su bile u poziciji da se zadužuju, učinile nešto nečasno sa tim novcem. Sada te iste grupe traže od građana Grčke da taj račun plate. Račun je bio prevelik i uticao je na drastičan pad kvaliteta života i ubrzanu akumulaciju frustracije. Frustracija se manifestovala kroz proteste. Grci svakodnevno demonstriraju, odbijajući da prihvate uzde vladajuće klase. Stvarne vladajuće klase zabrinuto posmatraju ovaj događaj – to je pogodan trenutak da dođe do suštinske promjene sistema/odnosa snaga.
Sistem koji vlada Evropom je uniforman. Uži krug ljudi, najčešće i iz užeg kruga prijatelja, vlada cijelim starim kontinentom. Građanima Evrope su stavljene demokratske naočare u vidu Evropskog parlamenta, koji faktički nema nikakvu snagu. Čak ni da donosi zakone. Zakone donosi uži krug ljudi (prijatelja sa zajedničkim interesom). Sada bi te grupe ljudi da, kroz sistem duga, dođu u posjed vrijednog resursa – grčkih ostrva i grčkih luka. Zatim na red dolaze španska, pa portugalska obala. Narod Grčke nije spreman da plati račun koji nije napravio, a još manje je spreman da se odrekne svojih ostrva (predlog o prodaji ostrva je stigao iz Njemačke u prvim danima krize).
Ukoliko Grčka uspije da zbaci okove koji joj se spremaju, to bi bio veliki potres u vladajućim strukturama Evrope. Propali bi planovi/mehanizmi za alociranje i španskih i portugalskih resursa. Problem je, međutim, sa gušenjem uzdignutih grčkih glava. Grčka se, naime, nalazi u Evropi, a i sama je kolijevka demokratije, tako da su metodi koji se primjenjuju u Latinskoj Americi i Africi prilično nezgodni. Metod će se ipak tražiti.
Sve ovo ljudi koji stoje iza protesta znaju i zato se grčevito bore. Ti ljude, takođe, vide i širinu fronta i otuda transparenti “People of Europe – UNITE (Građani Evrope, ujedinite se!). Takođe, provuče se i simbol Anarhista, sa pratećom porukom – Revolution! (Crnogorski: Revolucija, Srpski: Револуција, Hrvatski: Revolucija, Bosanski: Revolucija). Lijep primjer grčkog uspjeha, bio bi klin u točkove nezasitih brigada i zato se ovi trude da ga relativizuju. Iako borba traje mjesecima, i protesti su sve brojniji i mnogoljudniji, ni na jednom evropskom mediju ne dobijamo realne slike o tome. Takođe, obzirom na stepen nereda i moguće implikacije, zabrinjavajuće je malo debata na ovu temu. Cijeli proces pratimo poput nekog većeg sezonskog saobraćajnog udesa, sa kratkim reportažama i kadrovima koji prikazuju scene iz uglova koji ne odslikavaju najbolje realnost situacije. Uz to, prilozi o nemirima u Grčkoj su sve rjeđi i kraći. Grčka može da se pretvori u lijep primjer da je – moguće. Opasno lijep primjer.
@Takođe, provuče se i simbol Anarhista, sa pratećom porukom – Revolution! (Crnogorski: Revolucija, Srpski: Револуција, Hrvatski: Revolucija, Bosanski: Revolucija).
Priceless! Bravo, Stefane:)))
george papandreou lješkari sa fićkom na sv, stefanu, dok mu je zemlja u plamenu.