Vaše sugestije u vezi razvoja ovog portala možete ostavljati putem komentara na ovoj stranici ili slanjem poruke preko kontakt forme ili na email:
Takođe, želimo vas upoznati sa osnovnim principima uređivanja portala u domenima diskusije.
U diskusijama nije dozvoljeno:
– vrijeđati, omalovažavati, uznemiravati druge komentatore zbog vjerske, nacionalne, polne ili druge pripadnosti
– pozivati na linč i nasilje
– zlonamjerno objavljivati privatne podatke komentatora i trećih lica
– objavljivanje poruka, sadržaja, linkova s pornografskim, pedofilskim i fašističkim sadržajem
– vulgarnost
– mnogostruko slanje istog komentara (spamovanje)
– korišćenje različitih nikova u kratkom vremenskom razmaku
U diskusijama ne preporučujemo:
– podsticanje svađe jer nam je cilj da razgovaramo u duhu tolerancije i ohrabriti što veći broj gledalaca da se aktivno uključe u rad ovog portala
– vrijeđati uredništvo jer za ovaj javni servis ne plaćate pretplatu
Preporučuje se:
– ohrabrivanje slobodne misli na portalu i u ličnom okruženju
Prilog:
– komentar iskusnog učesnika
Milovan Vukov Janković:
Plashim se od TRI najveca OTROVA svih PORTALA,
maratonskih naZijonalistichki rasprava,
vjerskih i ideoloshkih,
FEREDZE KOJA ZATVARA OBADVA OKA,
i ne dozvoljava da sagledamo KOSHTANU SRZ RAHITICHNOG CRNOGORSKOG ORGA(NI)ZMA, koji se savija zbog podjela na KRILASHE I KLUBASHE, NA BJELASHE I ZELENASHE, NA CHETNIKE I PARTIZANE I MIL-OVCE I MOMIR-OVCE,
a ne vidimo SRZ,
one KOJI PLJACHKAJU,
i one OPLJACHKANE kojima deru chapru dvije decenije,
i igraju PING PONG sa radnicima,
DERIKOZA na jednom kraju STOLA,
a REZIM I MINISTRI NA DRUGOM.
Ko unese na PORTALU RAZDOR,
ne odiO u GUCHU, na SABOR.
Napomena:
03. Avgust 2013. – Dva miliona putnika
javniservis.me 
DEMOKRAPARTHEJD !!!
http://www.blic.rs/Vesti/Svet/338278/Pokolj-u-Juznoj-Africi-Policija-pucala-na-rudare-najmanje-36-mrtvih
KAKO SU GA POTPISALI, LED IH UBIO OBOJICU
Marko Udovičić i Šeki Radončić – interventni dvojac: Dražin front (DF)
http://www.pobjeda.me/2012/08/17/marko-udovicic-i-seki-radoncic-interventni-dvojac-drazin-front-df/
ĐE SU BOMBE NA KOTOR ART-U ZA “CIVILIZACIJSKI ISKORAK”
http://www.vijesti.me/kultura/debakl-pjace-filozofa-clanak-87938
NAMA TREBA NOVI NAROD!!
Pussy Riot krive za huliganizam u crkvi
http://www.slobodnaevropa.org/content/pussy-riot-presuda-danas/24679789.html
Mark Knopfler
Following the conviction of Pussy Riot in Russia, Mark has issued the following statement:
“Whenever a political regime or religious establishment refuses to tolerate criticism, it advertises itself as repressive, backward and insecure. This verdict will diminish Russia in the eyes of the world. I condemn the prison sentences given to these young people and support the right to protest for everyone.”
– MK
Da se Knez Miskin, ili IDIOT vrati danas iz Svajcarske u Rusiju,
dali bi dozivio isti kulturni sok, sa Rogosinima, Kara-mazovima i Ras-pucinima, kao onda prije dva vijeka, sto napisa Dostojevski,
kod nih nije niko praksu savlada, lise Generala,
onda su padale zeljeznice sa mostova i pruga i nedjeljama ostajale u snijegu zatrpane, danas padaju avioni, a nas i Rusa trista miliona, pali smo na dvjesta, a ako nastavimo sa VOTKOM I PRAKSOM, uskoro na sto miliona, hebala ih Gospa Gospodnja.
Evo nadjoh ovi vijest kod Slavka,
……………………9.08.2012.g. NOVI BLOG SLAVKA PEROVIĆA
SLAVKO PEROVIĆ JE POKRENUO NOVI BLOG! OVAJ BLOG NIJE ZVANIČNI, NEGO PRIVATNI! MOŽETE GA PRATITI NA SLJEDEĆEM LINKU:
http://www.blogslavkaperovica.wordpress.com
POZDRAV!
M O D E R A T O R…………………………..
KOMUNIZAM u praksi je sproveden u Skandinaviji,
37,5 sati radna nedjelja,
15 eura minimalna satnica,
12,5 % za regres ,plus 2,5% od bruto plate za svveceve i praznike,
socijala 1000 eura, podrska za nezposljene i narodna staracka peMzija za Kraljicu i cistacicu,
vjecno zdrastveno osigurani od rodjenja pa do groba,
i od 18 godine, 600 eura stipendije za djake i studente,
ni minuta niko ne provede u cekaonice javnih sluzbi , a veoma malo kod licnog ljekara i po bolnica,
i niko nikome ne trazi potvrde i uvjerenja ne prave STOKU OD NARODA,
nego JAVNE SLUZBE SLUZE NARODU,
tesko nama sa nasom pamecu i zabludama o RAJU U TITOVOJ JUGOSLAVIJI, dje sam ceka za 200 gama kafe 4 ure, kad sam ima novca nije bilo namirnica, i obrnuto, a tasta Dankinja kad je vidjela TITOGRAD,
je mislila da nam je ZEMLJOTRES HEBAO MAJKU ZA SVA VREMENA, jer je vecina zivjela pod PLOCOM, sa zeljezom koje strci za prvi sprat, koji se gradio kao na BOJANI SKADAR, ja se raspadam od naivnosti,
vise pisat nijesam KADAR.
A PRIČALO SE DA JOJ GA TAČI STAVLJA. SAD ĆE DA MU NAPLATI.
http://www.bizlife.rs/vesti/vest/46792/madlen-olbrajt-hoce-da-kupi-kosovski-telekom.html
REDAKCIJI,
Molim vas da zatvorite i/ili obrišete http://javniservis.me/2012/08/18/bill-gates-ulaze-u-wc-e-koji-ne-trebaju-vodu-za-koriscenje/
Sloboda mišljenja i govora je neosporna i zagarantovana, ali me je nekako stid da otvaram portal i komentarišem na njemu sve dok traje ova vesela, karnevalska atmosfere gađanja govancima.
ime i adresa poznati policiji :)
Izlajkovah masu mladih DPS-a danas i moram da priznam da je banja :)
http://www.izborionline.me/kandidati/d-d/izbori-za-delegate-kongresa-savjeta-mladih
hahahahahahahaha, kakav kasting. Proxy jugend.
pazi ovoga, kao iz noar filma :D
http://www.izborionline.me/kandidat/4d5449324f44453d/danijel-gjelaj
ili ovoga, sa naslovne za “Patriotism for dummies”
http://www.izborionline.me/kandidat/4d5449304e44633d/danilo-ratkovic
ili…OMG! Que gomas!
http://www.izborionline.me/kandidat/4d54497a4d6a513d/ivona-vucic
Omladino, vi ste nacionalno blago. Jebeš mineralne i vodne resurse i druge energente. Jebeš plaže, planine i srednjevjekovne gradove. Narod koji ima vas nema (da brine za svoju) budućnost.
a ovaj je pobijedio, dajebeoca:
“Demokratija je u našoj Crnoj Gori uspostavljena i odavno čvrsto utemeljena.E,sada,da bi se ona na pravi način održala moramo ostaviti na miru pepeo prošlosti i krenuti sa podizanjem zidova budućnosti na temeljima koje su naši lideri 21 maja 2006 godine postavili jer smatram da je to jedini pravi put koji je popločan dobrim namjerama kojim MI mladi trebamo krenuti.Nema vlasti bez ljudi,ljudi bez materijalnih dobara,materijalnih dobara bez prosperiteta,niti prosperiteta bez pravde i dobre politike.”
http://www.izborionline.me/kandidat/4d5455304e6a513d/mitar-radonjic
moj kandidat za drugo mjesto:
http://www.izborionline.me/kandidat/4d5449314d6a593d/vladimir-drobnjak
“Životni moto: Prvo moraš puzati da bi znao hodati.”
How appropriate :D
Aj da platite ‘ladno pivo, da o'ladite glave od ovog “štiva” današnjeg ;)
BRKO SAD SAM GA OTVORIO. AKO SI U BARU JAVI JA CASTIM!!!!! OVI IZBORI SU DNJASPR !!!!!SRAMOTA ME DA GLEDAM OVE OVCICE BUDUCU ADMINISTRACIJU. STID.
Шта је ово, какве су ово глупости? Какви изборионлајн? Ко је ова Ивона? Јесу ли јој ово природне или силикони?
dobro, majkumu, kakve ima veze od kakvog su materijala? Mogu biti i od iverice 18mm – odlične su :)
“Kandidat nije napisao ništa o sebi.” :)
A šta da napišu o sebi? ……. da su studirali po 10-15 godina ………. evo ti podaci za npr. direktora Direkcije javnih radova, koji je jedan od “njihovih” kadrova koji je najkraće studirao, a završio je fakultet sa 29 godina …… :)
Prezime i ime: ŽIVKOVIĆ ŽARKO
Datum rođenja: 20.12.1964
Mjesto rođenja: ZAGREB-HRVATSKA
Mjesto stanovanja: 81000 PODGORICA
Adresa stanovanja: STUDENTSKA 2
Fakultet: GRAĐEVINSKI FAKULTET PODGORICA
Odsijek: KONSTRUKTIVNI
Datum diplomiranja: 12.04.1993
Zanimanje: DIPLOMIRANI INŽENJER GRAĐEVINARSTVA
Naučna zvanja:
Nastavna zvanja:
Zaposlen u: DIREKCIJA JAVNIH RADOVA CRNE GORE
Funkcija:
Službeni telefon: 081-230207
Mobilni telefon: 069-067-795
E-mail adresa: [email protected]
Datum učlanjenja: 18.04.2003
Važi do: 18.04.2012
Status: ZAPOSLEN
….. ostali su još veća tuga tužna, pa od muke i bruke neću da kopiram podatke …… jedan pomoćnik ministra je studirao 15 godina, a jedan gradonačelnik 13 itd. …… :)
Fantome niste me shvatili, poenta je da je ona sisata zakacila sliku, i zavrsila svu pricu ;)
A šta da zakače kurajberi bez sisa? …… :)
Po, po, pobjeda,
Sme, sme, smećarska!!!
Po, po, pobjeda,
Sme, sme, smećarska!!!
http://www.pobjeda.me/2012/08/21/janko-vucinic-i-sindikalac-i-kapitalista/
http://www.blogslavkaperovica.wordpress.com
za sva Chula!!!!!hahahahahahahahaahahah
Više ne koristi ni ono “stanovnici i stanovnice” nego “stvorenja”. Do jaja naporan stvor.
http://www.vijesti.me/svijet/asanzov-advokat-imamo-kljucne-informacije-navodnom-silovanju-clanak-88736
Trazio sam ovo, ali ga nema u prevodu (jos):
http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2012/aug/23/women-against-rape-julian-assange
Evo ga video stream (može neko da zakači na portal):
http://rt.com/s/swf/player5.4.swf?file=http://rt.com/files/programs/big-picture/assange-decline-west-freedom/i92f4fa2f29e0fc6e9bc64f8cd2ba05b2_bp.flv&image=http://rt.com/files/programs/big-picture/assange-decline-west-freedom/wikileaks-founder-julian-834.jpg&skin=http://rt.com/s/css/player_skin.zip&provider=http&abouttext=Russia%20Today&aboutlink=http://rt.com&autostart=false
http://in4s.net/index.php/akcenat/osvrt/25184-kralj-nikola-ivica-dacic-i-pristinski-zeri
Blago nama šnjim :)
http://www.vijesti.me/vijesti/poslije-otkaza-televiziji-marko-novakovic-zaraduje-berzi-forex-clanak-89105
COPY/PASTE ….
CRNA GORA
VLADA CRNE GORE
AGENCIJA ZA ZAŠTITU ŽIVOTNE SREDINE
“Na osnovu člana 20 Zakona o procjeni uticaja na životnu sredinu (“Službeni list
RCG”, broj 80/05 i “Službeni list CG”, broj 40/10, 73/10 i 40/11) Agencija za zaštitu
životne sredine
OBAVJEŠTAVA
zainteresovanu javnost
da je Preduzeće “Ekomedika” d.o.o. iz Podgorice, Bulevar Svetog Petra Cetinjskog 1A, podnijelo zahtjev za davanje saglasnosti na Elaborat procjene uticaja na životnu sredinu obrade medicinskog otpada u sklopu Opšte bolnice u Beranama.
U vezi sa navedenim pozivamo zainteresovanu javnost da izvrši uvid u dostavljenu dokumentaciju u prostorijama Agencije za zaštitu životne sredine/Arhus centar Podgorica, ulica IV Proleterske 19, I sprat, kancelarija broj 10 ili u zgradi Opštine Berane, kancelarija broj 20, radnim danima od 9 do 12 časova.
Rok za javni uvid i dostavljanje primjedbi i mišljenja u pisanoj formi, na adresu Agencije za zaštitu životne sredine, je 4. septembar 2012.godine.
Javna rasprava o predmetnom elaboratu održaće se u zgradi Opštine Berane, Mala sala, dana 6 septembra 2012. godine, sa početkom u 12 časova.”
Primjedbe se mogu poslati na mail: [email protected]
Luka Prošić (Danas)
Da li je Martin Hajdeger uticao na Andrića?
“Za Andrića se obično kaže, da je njegovo usmerenje prema istoriji motivisano književnim razlozima”
Andrić u VišegraduTrebalo bi odmah reći da su i Andrić i Hajdeger imali mudrosti da se, ako bi se tako moglo reći, sačuvaju za pisanje, jedan za književnost, a drugi za filozofiju, bili su u tim vremenima dovoljno i zatvoreni i komunikativni, da bi sačuvali i sebe i svoju samostalnost, koja im je bila neophodna za pisanje.
Andrićevo delo svestrano je proučavano kod nas. Prošla godina bila je i jubilarna, pet decenija od dodele Nobelove nagrade (1961). I to je bila prilika da se piše o Andriću. Međutim, koliko sam mogao pratiti to što je napisano o ovom velikom piscu, nisam naišao na istraživanje Andrićevog odnosa prema filozofiji egzistencije, čiji je začetnik u Nemačkoj Martin Hajdeger.
Ali, čini me se, da postoji, i pri ovom stanju „stvari“ dosta indikatora, da je Andrić imao jedan dublji odnos prema toj filozofiji, i posebno prema Hajdegeru.
Znalac Hajdegerove filozofije
O Andriću se nedavno pojavila i monografija dr Jovana Delića, profesora knjiženosti na Filološkom fakultetu u Beogradu. Nažalost još nisam pročitao Delićevu knjigu. Ali, rekao mi je da nema pouzdanih dokaza o tome da li je i u kojoj meri Andrić čitao Hajdegeove knjige. Uveren je, međutim, da je Andrić poznavao Hajdegerovu filozofiju, ali se on nije posebno bavio tom filozofskom literaturom.
Zna se pouzdano da su to bili stoici, Marko Aurelije i raniji stoici, zatim humanistički prosvetitelji i drugi. Ali misli da postoji jedna srodnost između Hajdegera i Andrića već po tome što kod Andrića, kao i kod velikog dela pisaca 20. veka, preovlađuje „antropološki pesimizam“.
Kad su u pitanju intelektualne okolnosti u kojima je Andrić stvarao, i Andrićev odnos prema filozofiji egzistencije, moralo bi se imati u vidu i to da se o Hajdegeru dosta znalo i u jugoslovenskoj javnosti posle Drugog svetskog rata, njegova filozofija prisutna je i u srpskoj filozofskoj javnosti, o tome ovde ne treba govoriti. Ali te istorijske i pre svega kulturološke okolnosti u kojima su živeli i jedan i drugi, upućuju na to da je Andrić svakako bio poznavalac Hajdegerove filozofije. Pri tome imam u vidu i to, što je već poznato, da je Andrićevo usmerenje u njegovoj knjizi Ex Ponto i u nekim pričama iz tog ranog perioda vrlo blisko Kjerkegorovoj filozofiji, da je vrlo rano upoznao Kjerkegorov egzistencijalizam, a to je priprema za filozofiju egzistencije.
Međutim, i u kasnijim Andrićevim knjigama, ako bi im se prišlo bliže s te filozofske strane, mogle bi se zapaziti izvesne srodnosti između njegovih priča i romana, i nekih osnovnih usmerenja i stavova Kjerkegorove i Hajdegerove filozofije. Te srodnosti, opet, mogu biti znaci koji bi nas upućivali i na istraživanje Andrićevog odnosa i prema nekim bitnim pitanjima, kojima se filozofija bavi. Ovde bih naznačio samo neke osobenosti koje čitalac može naći u Andrićevim pričama, pesmama i romanima, ali isto tako i u egzistenzijalizmu i filozofiji egzistencije. Prvo.
I Andrić, kao i Kjerkegor i Hajdeger, nastoji da približi književnost i filozofiju, naime da spoje „priču“ i „teoriju“. Kjerkegor i Hajdeger svoju filozofiju literarizuju, nastoje da izbegnu strogi naučni pojmovni jezik, služe se literarnim sredstvima.
Literarizacija filozofije
Ta tendencija približavanja filozofije književnosti, i ove filozofiji jedno je od bitnih usmerenja i u posmodernističkoj filozofiji i književnosti. A to usmerenje je karakteristično i kod nekih naših postmodernih filozofa. Ali i kod književnika, posebno mlađih. Ali to imamo i kod Andrića u njegovom Ex pontu, ali i u romanima i pričama, pa i u pesmama. To spajanje teorijskog i pripovedačkog, tako se dobija esej, je spajanje „pojma“ i „priče“. Ili jednostavnije rečeno, u književnosti i u književnim formamama, pored umetničkog i estetskog momenta koji se postiže, imamo i „pojam“ i saznanje o onome o čemu se pripoveda, što se takoreći i ne može odvajati.
Ovo nalazimo i kod Andića, kod njega je ponekad vrlo izrazit taj racionalni, prosuđivački „momenat“ u pričama, naime neka vrsta rasprave i o bitnim pitanjima našeg postojanja. Drugo. U Hajdgerovoj filozofiji, imamo jednu čvrstu postavljenost, neku vrstu aksiomatske postavljenosti, i dosledno izvođenje od vrha do dna. Ali to je opet prikriveno „literarizacijom“ teorijskog, često pesničkim jezikom i esejističkom formom – u unutrašnju formu prodire spoljašnja forma, ili to se unutrašnje estetizuje spoljašnjim, književnim sredstvima. Ili je „spoljašnja“ forma stalno u nekom konfliktu sa samom sobom, a to je poziv čitaocima da sami preuzmu konflikt i da se izbore za svoje uverenje.
To u nekom smislu imamo i kod Andrića. I u njegovom delu imamo jedno čvrsto i dosledno postavljeno pripovedanje – spoljašnje dešavanje u priči je strogo odmereno i izvedeno, i u najvećoj meri dopire se do unutranje forme, koja je sama teorija. Treće. U prilog tezi o jednoj (dalekoj) srodnosti između Andrića i Hajdegera može se uzeti Andrićeva priči Aska, koja je u jednom smislu metafora našeg iskustva smrti (ako se to može iskusiti), naše moći i nemoći prema smrti. Aska je, naravno, priča i bajka o vuku i ovci. Ali, Aski bi odgovaralo i Hajdegorovo shvatanje čoveka kao bića na putu ka smrti. Stavom „čovek je biće na putu ka smrti“ Hajdeger je „smrt“ pomakao u središte svoje filozofije, po njemu, u nekom smislu „smrt“ nas je izgradila
Stavom „čovek je biće na putu ka smrti“ Hajdeger je „smrt“ pomakao u središte svoje filozofije, po njemu, u nekom smislu „smrt“ nas je izgradila, ovo vreme ima svoj najveći domet u njoj, svakom je „pristigla“ i mi je dočekujemo, imamo susret s njom, i uvek je taj susret s njom, to je „smrt“ pre smrti, i s tim smo počeli, a ne svojim rođenjem, i sl. A ti stavovi su sadržani i u Kjerkegorovoj knjizi Bolest na smrt. Četvrto. Stiče se utisak da je Andrić napisao priču Aska da bi u pripovedačkoj formi parafrazirao upravo Hajdegerov stav o čoveku koji je na putu ka smrti, taj stav je, ako ne ključan u njegovoj fundamentalnoj ontologiji, onda svakako značajan za njegovo shvatanje čoveka i istorije – mi smo nad „ponorom“ i „ništavilom“, i stojeći nad njim mi se dešavamo, i prolazimo i otkidamo se od sebe, ali se i preuzimamo i čuvamo, svoje proteklo i prošlo čuvamo i ne možemo uzimati drugačije nego kao svoje razotkrivanje.
Najpotpunije naše razotkrivanje je naše dešavanje nad ništavilom, ili pred smrću, i u tom smislu mi smo sami proizvođači istorije, i sami smo istorija, to proteklo i razotkiveno. Ali smo i bezmerno udaljeni od toga. Moglo bi se reći da je u takvom proteklom i u takvom našem razotkrivanju, samo to naše proteklo razotkrivanje i pokazivanje upravo samo to „biti“ naše, i to suštinsko naše, i naša „priroda“ se razotkriva u tome našem proteklom, naime naše „jesmo“ se razotkriva kao to naše proteklo.
Kod Hajdegera istorija je, kao velika i jedinstvena naša tvorevina, razotkrivanje bića (bitka), zato je „istorijsko“ predmet i metafizike, a ne samo istorijskih nauka. I, prema Hajdegeru, nema skokova u istorijskom, kao kod Hegela ili Marksa. Istina, Hajdeger će se kasnije upitati da li se čovečanstvo može dalje razvijati na principima na kojima se dosad razvijalo.
Te principe su izgradili stari Grci, to su nauka, metafizika i tehnika kao krajnji domet nauke i metafizike. To je dovelo do fenomena kao što su oružje za masovno uništavanje, zatim terorizam, jer nauka pripada svima, nije svojina pojedinih država, i ne može se strpati u „bunar“ i sakriti, ili uništiti. Ako se sve ovo ima u vidu, ovde smo i kod pitanja o preokretu. I Andrić je usmeren na istoriju.
Istorija je otkrivanje bitka
Kod Andrića usmerenje prema istoriji pokazuju se u romanima Na Drini ćuprija, Travnička hronika, Omerpaša Latas ali i u nizu priča iz vremena ropstva Srba pod Turcima (istorijska prošlost Bosne). I Andrić, kao i Hajdeger, preko istorijskog (pojedinačnog, ontičkog) dopire do ontološkog i nas samih (takva priča je, na primer, Put Alije Đerzeleza, ali to je i u drugim njegovim pričama). I čini mi se da je zato i pisao istorijske romane.
Čitajući neke Andrićeve romane i priče stekao sam osećanje da je i kod Andića potraga za utemeljujućim – svakom je u biti da dopre do utemeljujućeg i stalnog, i da je upravo sve što radimo, zbog esencijalnog, neprolaznog, da je upravo zbog toga i samo to naše prolaženje i nestajanje. A to, u neku ruku, imamo i kod Hajdegera, povezivanje istorije sa „jesmo“, naime sa samim bitkom (bićem). Istorija je otkrivanje bitka (Miloš Todorović Hajdegerovo delo Sein und zeit prevodi kao Bitak i vreme). Hajdeger povezuje ontičko i ontološko, istorija je utemeljena na ontološkom, naime na „jesmo“, nepromenjenom i istom i dostupna je kroz naše egzistencijalno i prolazno i, opet, čuvajuće, zato su i te snage kao što su sećanje i pamćenje. Za Andrića se obično kaže, da je njegovo usmerenje prema istoriji motivisano književnim razlozima
A s tim se otvaraju i pitanja oko početka istorije i počinjanja kao izvornog počinjanja i stvaranja na temelju istog.
Za Andrića se obično kaže, da je njegovo usmerenje prema istoriji motivisano književnim razlozima. Kod njega su to istorijski romani – on je začetnik u pravom smislu istorijskog romana kod nas – istorijski roman je zapravo književna ekspozicija stvarne istorije, to su istorijske freske onoga što se dešavalo s nama i što je u istorijskoj prošlosti – to se otkriva čitaocima u istorijskim romanima.
Mi se kao čitaoci istorijskih romana, samim tim romanima približavamo toj istorijskoj prošlosti. Ali, Andrićevo usmerenje prima istoriji motivisano je i nečim dubljim, Andrić nas svojim romanima, naime, kroz prikazivanje istorijske prošlosti, probuđuje i usmerava prema nama samima, jer u istorijskom su i naše odmerenosti, i naše moći i nemoći, a s tim je pitanje o nama samima, što nije, naravno, samo estetsko pitanje, već je, pre svega, ono čime se bavi filozofija, naime pitanje o nama, o smislu naše egzistencije, u čemu je naša autohtonost, i izvorno postojanje naše, i to što se naziva autentično postojanje i unutrašnje postojanje naše.
A s tim su i ontološka pitanja. U nekom smislu Andrićevi istorijski romani se povezuju i sa tim što je suštinsko i kod proteklih istorijskih protagonista, ali i kod ovih koji su sada. Na kraju bih napomenuo, da ovaj napis i nema drugih pretenzija, sem to da ukaže na neke momente srodnosti između Andrića, Kjerkegora i Hajdegera, i da se u nekom smislu pobudi interes i kod naših kritičara da se Andrić sagledava i u tom metafizičkom svetlu.
Nas i Kineza , milijarda´ipo,
Srba i Rusa dvjesto miliona,
Luksic , Katnic i JA-TU-SIN,
IVICA SEGRT ZLOBOV I GROBAR TOMA i PUTIN,
svi bjeze od JEVROPE,
jer Jelko Kacin kaze,
da se SKOPE, da love kriminalce,
da su svi muckovi, a ne FRESKO JAJCE.
ДПС siguran glas :)
STAV
Politički uzroci krize
Svaki legalni investitor koji planira da uloži svoj kapital u Crnu Goru, mora biti zaintersovan za promjenu ove korupcionaške vlasti. Mi ćemo teško i dugo pregovarati, štiteći interes Crne Gore, njenog budžeta, građana, radnika, vodeći računa o zaštiti prostora, kulturnog nasljeđa, bezbjednosti i prospreitetu građana.
Uvecaj! Nebojša Medojević
Autor je predsjednik PzP
Ekonomija Crne Gore je u stanju slobodnog pada i prethodna vlada nije uspjela ni da dijagnosticira uzroke nagomilanih probema u ovoj oblasti. Ekonomija koja koristi euro kao svoju valutu i koja je brutalno rasprodala strateški važna preduzeća, ukinula carinsku zaštitu domaće proizvodnje i liberalizovala finansijski sistem, od instrumenata ekonomske politike ima na raspolaganju samo fiskalnu politiku i budžet.
Takva pogrešna strategija razvoja, koju ova DPSDP Vlada sprovodi od 2000, bila je svjesno i planirano bazirana na vrlo hazarderskoj ideji da će priliv inostranih investcija biti sve veći i veći i da će BDP u kontinuitetu rasti na bazi povećanog uvoza, kredita i stranih investicija.
Nažalost, i pored enormnog priliva novca 2007. i 2008. i investicionog buma i prodaje EPCG 2009, došlo je do pada BDP, a oporavak je veoma spor i baziran na dodatnom zaduživanju države.
Ova činjenica jasno ukazuje da na strani ponude crnogorska privreda nije mogla da prihvati ovoliki priliv novca na efikasan i optimalan način, jer nijesmo imali ni proizvodnju ni projekte Vlade i privatnog sektora koji bi taj priliv novca usmjerio ka proizvodnji i povećanju konkurentsnosti naše privrede i izvozu.
Jednostavno, novac je uložen u nekretnine, uvoz, potrošnju države i finansiranje ličnog standarda kroz povećanje zarada i zaduženja. Došlo je do klasične situacije – pogrešne elokacije sredstava, koja je karakteristična za netržišne ekonomije i koja teorteski nije smjela ni mogla da se desi u slobodnoj tržišnoj ekonomiji, u kojoj se poštuju zakoni, garantuje privatna svojina i funkcionišu institucije sistema.
Ipak, kod nas se to dogodilo. Zbog čega? Imajući u vidu da su interakcije i funkcionsianje tržišnih mehanizama veoma složeni procesi, nije moguće dati jasan i nedvosmilen odgovor na postavljeno pitanje. Ipak, neki odgovori se nameću sami.
Tržišni mehanizmi ne funkcionišu optimalno u državama koje nijesu pravne i u kojima funkcionišu javni ili skriveni monopoli i korupcija.
Nema dileme, da je Crna Gora pod vođstvom DPSSDP kolacije postala udžbenički primjer dugogodišnjeg planiranog i brižljivo rađenog sistema endemske korupcije koja je od sistemske, sistematske dospjela u završni stadijum koji se u literaturi naziva “zarobljena država”.
Prvi čovjek režima je uz pomoć DPS i SDP, u praksi realizovao svoju namjeru da od svojih bliskih prijatelja i drugova, kumova, vještački stvori “nove crnogorske kapitaliste”.
Osmišljenom strategijom i politikom legalizacije švercerskih profita iz ranih 90-ih, namještenim fondovskim privatizacijama i potpuno kontrolisanom vaučerskom privatizacijom i tržištem kapitala, stvorena je prva generacija crnogorskih kapitalista, koja je trebalo da upravlja našom ekonomijom i da obezbjeđuje ekonomsku podlogu za nastavak vlasti politčke oligarhije koje ih je stvorila, tj. DPS i SDP.
Nažalost, tržište, čak i ovo vještački stvoreno, izvitopereno i kontrolisano, postalo je dio globalnih procesa i naši DPSSDP kapitalisti su bili suočeni sa uticajima spolja. Naši instant kapitalisti, “drugovi, prijatelji i kumovi”, bez tradicije, znanja, preduzetničke kulture, uglavnom primitivni polusvijet, bez znanja jezika, savremenih znanja iz investicija, tržišta kapitala, marketinga, menadžmenta, odbijali su normlanu globalizaciju i integracije i okretali se sebi sličnim sjecikesama, prevarantima, korumpiranim političarima, peračima novca.
Kao kompenzaciju za svoje neznanje, imali su državu Crnu Goru, njenu korumpiranu i nekompetenu Vladu i zarobljene institucije, koje su mogli da koriste u odbranu svojih interesa.
Tako je formirana opasna mreža privatnih interesa crnogorskih tajkuna i korumpiranih političara i državnih funkcionera i službenika na svim nivoima vlasti koja je stavljena u funkciju zaštite interesa novih crnogorksih kapitalista.
Ovakve korupcionaške mreže, danas, predstavljaju najveću biznsis barijeru i odgovorne su što nema direktnih inostranih investicija u Crnoj Gori.
Auto put nije ugovoren, zato što je jedan bivši ministar uporno insistrao da se njegova građevinska operativa uključi u posao po neprihvatljivo visokim cijenama. Žabljak ne može da iskoristi svoj investicioni potencijal i privuče ozbilje ulagače u ski turizam, jer su lokalni DPS moćnici godinama pokušavali da bez novca i protiv zakona postanu vlasnici i hotela i skijališta.
Zbog razgranate korupcije između čelnika opštine Ulcinj, Morskog dobra i Vlade, nije moguće valorizovati potecijal Ade Bojane i Velike plaže. Drvorprerađivačke pogone u Pljevljima, Rožajama, Kolašinu, Plužinama, Mojkovcu, Beranama, nije moguće staviti u funkciju zbog odluke DPSSDP režima da se jednom zavarivaču auspuha dodijeli monopol na eksploataciju šuma.
Herceg Novi je već nekoliko godina jedini grad na jadranskoj obali kome je turizam strateška privredna garana, a nema nijedan veći hotel. Opet zbog sulude ideje da neposobnom, nestručnom tajkunu prepustite tako ozbiljne projekte. Solana, hotel Fjord, Bjelasica Rada nalaze se pred gašenjem jer njihov novi vlasnik, nema potrebna znanja ni volje ni intersovanja da ih restrukturira, modernizuje i stavi u funkciju.
Da ne govorimo o bolesnoj ideji da se narko bosovi u Pljevaljima, Rožajama i Kotoru pokušaju predstvaiti kao “investitori” i “strateški partneri” koji će biti nosioci privrednog oporavka i razvoja ovih gradova.
Nemoguće je razvijati crnogorsku poljoprivredu, a da od 2000. visoki državni funkcioneri zaduženi za ovu oblast imaju razgranate privatne šeme šverca poljoprivrednih proizvoda. Počelo je s paradajzom iz Tusrke, a sada su izmislili tzv. “humanitarne isporuke” koje se ne carine, a onda se plasiraju u najvećim režimskim trgovačkim lancima. Zato naši farmeri ne mogu da prodaju svoju robu jer su im ministri konkurecnija.
O pljački banaka u Crnoj Gori gdje su tajkuni i kriminalci uzeli preko milijardu eura kredita, bez adekvatnih hipoteka koje sada ne vraćaju, ne treba trošiti riječi. Sada te kredite vraćaju građani kroz kamate koje nerijetko prelaze i 10%. Crna Gora nije izgradila nijedan novi energestki izvor, zato što čitavu stvar blokira vladajuća porodica koja traži enormne cifre za prodaju akcija u Rudniku uglja Pljevlja.
Nemoguće je investirati bilo šta u Budvi ako ne platite korupciju lokalnom poltičkom moćniku. O investicijama u oblasti igara na sreću, nema ni govora, jer jedan vrlo blizak i drag moćnik šefu režima ima nepisani monopol. O jednom bivšem ministru zaduženom za gradjevnske dozvole već se ispredaju bajke među investritorima. Zovu ga “mister 10%”.
Zadatak nove vlasti je da očisti zemlju od ovih korupcionaških mreža i da inostranim investitorima ponudi jasne planove i projekte, stabilnu garanciju privatne svojine i poštovanej ugovora. Jednostavno, oni traže jasan, stabilan i predvidljiv poslovni ambijent. Bez neprijatnih iznenađenja, iznenadnih novih uslova, veza i vezica, dodatnih plaćanja, reketa i korupcije.
Svaki legalni investitor koji planira da uloži svoj kapital u Crnu Goru, mora biti zaintersovan za promjenu ove korupcionaške vlasti. Mi ćemo teško i dugo pregovarati, štiteći interes Crne Gore, njenog budžeta, građana, radnika, vodeći računa o zaštiti prostora, kulturnog nasljeđa, bezbjednosti i prospreitetu građana.
Kada se jednom postigne dogovor i potpise ugovor, inevstitori neće morati da plaćaju nikome ništa dodatno. Ni bracu, ni seki, ni sinu, ni šuri. Samo da poštuju potpisano i rade transparentno, po zakonu i otvaraju nova radna mjesta za naše mlade ljude.
Pojašnjenje:
Danas, oko 19h, prolazeći biciklom pored Umjetničkog paviljona oko kojeg je bila gužva, čuvši zaglušujuću buku policijskih sirena i vidjevši Američku ambasadorku kako izlazi iz kola koja su stajala na magistrali, zasatao sam na kratko uzvikujući nekoliko puta “Uaaa” u znak protesta i negodovanja. Pažnja mi je bila fokusirana na nju i njeno obezbjeđenje. Uz to, na biciklu sam vozio svoje godinu ipo staro dijete, te usled svega navedenog nijesam usresredio pažnju na ljude oko Umjetničkog paviljona, već sam brzopleto zaključio da je u pitanju neka režimska “predstava”. Tek kada sam došao kući, tj.maloprije, vidjeo sam da je u stvari bila proslava jubileja “Vijesti”.
Dakle, da sam znao da se radi o proslavi jubileja “Vijesti” ne bih javno negodovao. Ovako je sve ispalo kao da sam protestvoao upravo zbog njih.
Pojašnjenje dajem zbog onog dijela tamo prisutnih koji me lično poznaju i koji su me vjerovatno prepoznali.
“A” malo, a ne “a” veliko! Ali neka si pojasnio, bolje Znaju oni da si ti korektan. Bice tu prostora da te kao covjeka iz naroda jednog dana nagrade kakvom titulom ipak si ti zrtva rezima. Nego, moze li jedna kraca analiza drzanja Dritana Abazovica i Azre Jasavic na barskoj tribini PCG? Vidim da ni Pajevic jos nije zube napravio… A interesuje me sto bi sa Demokratskim centrom, ti si i njih uvijek znao korektno da obradis u svojim tekstovima. Mozda ne znaju da su raspisani izbori, pa mozda da ih podsjetis.
Bebo,
zamijenili ste me sa nekim.
Meni je suđeno da se nosim sa bebama, izgleda.
“američka ambasadorka”
Zippe, ne zajebaji no pazi to dijete kad ga voziš biciklom …… i ne avetaj, no napravi još koje …… :)
Callao y Arenales kaže:
31. August 2012. – 3:42 u 3:42 am
Fuzijom SNP-ovog i DPS-ovog jezgra dobila bi se ogromna kolicina ciste energije. Proizvod ove nuklearne reakcije je cista bukovina koja, kao što svi znamo, ne zagaduje životnu sredinu kada se od nje prave stolice.
hahahaahahahahahahahah ovo je genijalno!!!
Tetka mog prijatelja,
koja je drzala KUPLE-RAJ, kad joj pane PROMET, nikad nije mijenjala namjestaj, nego Q:RVE.
21 Ways Rich People Think Differently
By Mandi Woodruff | Business Insider – 2 hours 31 minutes ago
World's richest woman Gina Rinehart is enduring a media firestorm over an article in which she takes the “jealous” middle class to task for “drinking, or smoking and socializing” rather than working to earn their own fortune.
What if she has a point?
Steve Siebold, author of “How Rich People Think,” spent nearly three decades interviewing millionaires around the world to find out what separates them from everyone else.
It had little to do with money itself, he told Business Insider. It was about their mentality.
“[The middle class] tells people to be happy with what they have,” he said. “And on the whole, most people are steeped in fear when it comes to money.”
Flickr / C. Pajunen
1. Average people think MONEY is the root of all evil. Rich people believe POVERTY is the root of all evil.
“The average person has been brainwashed to believe rich people are lucky or dishonest,” Siebold writes.
That's why there's a certain shame that comes along with “getting rich” in lower-income communities.
“The world class knows that while having money doesn't guarantee happiness, it does make your life easier and more enjoyable.”
2. Average people think selfishness is a vice. Rich people think selfishness is a virtue.
“The rich go out there and try to make themselves happy. They don't try to pretend to save the world,” Siebold told Business Insider.
The problem is that middle class people see that as a negative––and it's keeping them poor, he writes.
“If you're not taking care of you, you're not in a position to help anyone else. You can't give what you don't have.”
Getty Images
3. Average people have a lottery mentality. Rich people have an action mentality.
“While the masses are waiting to pick the right numbers and praying for prosperity, the great ones are solving problems,” Siebold writes.
“The hero [middle class people] are waiting for may be God, government, their boss or their spouse. It's the average person's level of thinking that breeds this approach to life and living while the clock keeps ticking away.”
4. Average people think the road to riches is paved with formal education. Rich people believe in acquiring specific knowledge.
“Many world-class performers have little formal education, and have amassed their wealth through the acquisition and subsequent sale of specific knowledge,” he writes.
“Meanwhile, the masses are convinced that master's degrees and doctorates are the way to wealth, mostly because they are trapped in the linear line of thought that holds them back from higher levels of consciousness…The wealthy aren't interested in the means, only the end.”
I Love Lucy screencap
5. Average people long for the good old days. Rich people dream of the future.
“Self-made millionaires get rich because they're willing to bet on themselves and project their dreams, goals and ideas into an unknown future,” Siebold writes.
“People who believe their best days are behind them rarely get rich, and often struggle with unhappiness and depression.”
6. Average people see money through the eyes of emotion. Rich people think about money logically.
“An ordinarily smart, well-educated and otherwise successful person can be instantly transformed into a fear-based, scarcity driven thinker whose greatest financial aspiration is to retire comfortably,” he writes.
“The world class sees money for what it is and what it's not, through the eyes of logic. The great ones know money is a critical tool that presents options and opportunities.”
7. Average people earn money doing things they don't love. Rich people follow their passion.
“To the average person, it looks like the rich are working all the time,” Siebold says. “But one of the smartest strategies of the world class is doing what they love and finding a way to get paid for it.”
On the other hand, middle class take jobs they don't enjoy “because they need the money and they've been trained in school and conditioned by society to live in a linear thinking world that equates earning money with physical or mental effort.”
8. Average people set low expectations so they're never disappointed. Rich people are up for the challenge.
“Psychologists and other mental health experts often advise people to set low expectations for their life to ensure they are not disappointed,” Siebold writes.
“No one would ever strike it rich and live their dreams without huge expectations.”
9. Average people believe you have to DO something to get rich. Rich people believe you have to BE something to get rich.
“That's why people like Donald Trump go from millionaire to nine billion dollars in debt and come back richer than ever,” he writes.
“While the masses are fixated on the doing and the immediate results of their actions, the great ones are learning and growing from every experience, whether it's a success or a failure, knowing their true reward is becoming a human success machine that eventually produces outstanding results.”
10. Average people believe you need money to make money. Rich people use other people's money.
Linear thought might tell people to make money in order to earn more, but Siebold says the rich aren't afraid to fund their future from other people's pockets.
“Rich people know not being solvent enough to personally afford something is not relevant. The real question is, ‘Is this worth buying, investing in, or pursuing?'” he writes.
11. Average people believe the markets are driven by logic and strategy. Rich people know they're driven by emotion and greed.
Investing successfully in the stock market isn't just about a fancy math formula.
“The rich know that the primary emotions that drive financial markets are fear and greed, and they factor this into all trades and trends they observe,” Siebold writes.
“This knowledge of human nature and its overlapping impact on trading give them strategic advantage in building greater wealth through leverage.”
12. Average people live beyond their means. Rich people live below theirs.
“Here's how to live below your means and tap into the secret wealthy people have used for centuries: Get rich so you can afford to,” he writes.
“The rich live below their means, not because they're so savvy, but because they make so much money that they can afford to live like royalty while still having a king's ransom socked away for the future.”
richkidsofinstagram.tumblr.com
13. Average people teach their children how to survive. Rich people teach their kids to get rich.
Rich parents teach their kids from an early age about the world of “haves” and “have-nots,” Siebold says. Even he admits many people have argued that he's supporting the idea of elitism.
He disagrees.
“[People] say parents are teaching their kids to look down on the masses because they're poor. This isn't true,” he writes. “What they're teaching their kids is to see the world through the eyes of objective reality––the way society really is.”
If children understand wealth early on, they'll be more likely to strive for it later in life.
14. Average people let money stress them out. Rich people find peace of mind in wealth.
The reason wealthy people earn more wealth is that they're not afraid to admit that money can solve most problems, Siebold says.
“[The middle class] sees money as a never-ending necessary evil that must be endured as part of life. The world class sees money as the great liberator, and with enough of it, they are able to purchase financial peace of mind.”
Kim Bhasin / Business Insider
15. Average people would rather be entertained than educated. Rich people would rather be educated than entertained.
While the rich don't put much stock in furthering wealth through formal education, they appreciate the power of learning long after college is over, Siebold says.
“Walk into a wealthy person's home and one of the first things you'll see is an extensive library of books they've used to educate themselves on how to become more successful,” he writes.
“The middle class reads novels, tabloids and entertainment magazines.”
16. Average people think rich people are snobs. Rich people just want to surround themselves with like-minded people.
The negative money mentality poisoning the middle class is what keeps the rich hanging out with the rich, he says.
“[Rich people] can't afford the messages of doom and gloom,” he writes. “This is often misinterpreted by the masses as snobbery.
Labeling the world class as snobs is another way the middle class finds to feel better bout themselves and their chosen path of mediocrity.”
Flickr / Wei Tchou
17. Average people focus on saving. Rich people focus on earning.
Siebold theorizes that the wealthy focus on what they'll gain by taking risks, rather than how to save what they have.
“The masses are so focused on clipping coupons and living frugally they miss major opportunities,” he writes.
“Even in the midst of a cash flow crisis, the rich reject the nickle and dime thinking of the masses. They are the masters of focusing their mental energy where it belongs: on the big money.”
18. Average people play it safe with money. Rich people know when to take risks.
“Leverage is the watchword of the rich,” Siebold writes.
“Every investor loses money on occasion, but the world class knows no matter what happens, they will aways be able to earn more.”
Flickr / Ibrahim Iujaz
19. Average people love to be comfortable. Rich people find comfort in uncertainty.
For the most part, it takes guts to take the risks necessary to make it as a millionaire––a challenge most middle class thinkers aren't comfortable living with.
“Physical, psychological, and emotional comfort is the primary goal of the middle class mindset,” Siebold writes.
World class thinkers learn early on that becoming a millionaire isn't easy and the need for comfort can be devastating. They learn to be comfortable while operating in a state of ongoing uncertainty.”
20. Average people never make the connection between money and health. Rich people know money can save your life.
While the middle class squabbles over the virtues of Obamacare and their company's health plan, the super wealthy are enrolled in a super elite “boutique medical care” association, Siebold says.
“They pay a substantial yearly membership fee that guarantees them 24-hour access to a private physician who only serves a small group of members,” he writes.
“Some wealthy neighborhoods have implemented this strategy and even require the physician to live in the neighborhood.”
Getty Images
21. Average people believe they must choose between a great family and being rich. Rich people know you can have it all.
The idea the wealth must come at the expense of family time is nothing but a “cop-out”, Siebold says.
“The masses have been brainwashed to believe it's an either/or equation,” he writes. “The rich know you can have anything you want if you approach the challenge with a mindset rooted in love and abundance.”
From Steve Siebold, author of “How Rich People Think.”
http://finance.yahoo.com/news/21-ways-rich-people-think-differently.html
http://www.vijesti.me/vijesti/javni-servis-izborne-reklame-trazi-300-hiljada-clanak-90379
Sram vas bilo ;)
Preporuka za pracenje. Duvanski kombinat i njegova lazna transformacija u novi duvanski cime su izbrisani mali akcionari koji bi mogli da vire u finansijske izvjestaje zatim proizvodnja Kleopatre (objasnjenje ministra Sojic – Milosevic) oko toga na skupstini CG, zatim tuzba koja se u egiptu priprema protiv nam jedine nam domovine crne gore.
Fantasticni Ivancic strajks agen: http://pescanik.net/2012/09/televizijska-demisija/
koliko ima slobodnog trzista u neoliberalizmu dpsdp, toliko ima i ljevicarstva u humanizma u sdpsnp.
Leve inicijative i prakse ne treba tražiti u strankama socijalističkih imena
Objavio/la PCNEN Drugi pišu 06. Sep. 2012. | 10:43 Piše: Srećko Pulig
Na regionalnoj konferenciji “Mišljenje revolucije nakon izdane revolucije” koju je “Aktiv”, prilog “Novosti” za teoriju prakse, održao 15. i 16. juna u Radničkom domu u Zagrebu, u radu zaključnog panela o teoriji za suvremenu lijevu politiku sudjelovao je svojim izlaganjem i Milan Popović, sociolog na Pravnom fakultetu Univerziteta Crne Gore u Podgorici. Njegovo se izlaganje bavilo diskontinuitetima i rekonceptualizacijama ljevice ovdje i danas, u smislu ponovnog promišljanja dva ključna pojma – ljevice i revolucije. A sve to u kontekstu naše zajedničke devolucije u posljednjih dvadesetak godina, kojoj se kraj, usprkos sve većim otporima, ne nazire. O tim temama napravili smo i ovaj razgovor – produžetak diskusije, putem elektronske pošte.
Neki od nas preživjeli su raspad komunističke, a sada proživljavamo i definitivnu izdaju socijaldemokratske ljevice. Kako tumačite takve neuspjehe svakog lijevog stranačkog organiziranja u nas? Ima li smisla, na tragu Trockog, a uz sve razlike konteksta, dubiti predloženi koncept “izdane revolucije” ili je ona već i uništena i srušena?
I “raspad” i “izdaja” su u redu, mada ja prednost dajem “raspadu”. Raspad dovršava objektivni i dugotrajni proces ispunjenja i iscrpljivanja, a izdaja je najgori i najružniji oblik subjektivnog i agonijskog preokretanja, prevare i zamene na kraju ovog procesa. Lavu Davidoviču Bronštajnu Trockom svakako pripada zasluga što je potencijale za ovo potonje video još na samom početku, Milovanu Đilasu što je te potencijale, nešto kasnije, šire i dublje rasvetlio. U vreme rađanja, uspona i rasta jednog novog eksploatatorskog i represivnog sistema, to su mogli da vide samo ovakvi, veliki, usamljeni i hrabri duhovi. U vreme konačnog iscrpljivanja, slabljenja i sloma ovog sistema, dakle ovde i danas, to mogu da vide svi koji to žele. I to, nakon sloma birokratskog “socijalizma”, pre dvadeset i nešto godina, sada i u obliku kapitalistički i oligarhijski instrumentalizovane “socijaldemokratije”, odnosno onoga što je od nje još ostalo. Ali se ni ova velika istorijska inverzija ne može razumeti izvan onog dugog procesa, pa zato tom procesu i dajem prednost pred samim činom izdaje.
Socijalisti bez socijalizma
U nas su epiteti “ljevica” i “desnica” shvaćeni kao pejorativne etikete, pa onda i psovke. S druge strane, riječ “socijalizam” je – kao što ste izlagali – u kontinuitetu prisutna u svih vladajućih stranaka u Crnoj Gori (primjerice, Demokratska partija socijalista na vlasti i Socijalistička narodna partija u opoziciji), bez naznaka da je se netko hoće odreći. Iako, naravno, politika tih “socijalista” čini sve baš na demontaži svakog mogućeg socijalizma. Kako bi, po vama, trebala izgledati jedna suvremena, problemima ovog vremena dorasla, lijeva politička inicijativa danas? Vidite li takve snage negdje na djelu?
Rusija, Istočna Evropa, Balkan, bivša Jugoslavija, pa i Crna Gora, jesu bile “najslabija karika” kapitalizma, ali su “najslabija karika” ove zemlje i regije ostale i u izgradnji socijalizma. Zbog toga je u njima i ona inicijalna fantazija “preskakanja” veoma brzo i brutalno demantovana. Na mesto stvarnog socijalizma stupio je državni kapitalizam, na mesto razvijenog društva sveobuhvatni etatizam, na mesto proletarijata birokratija, na mesto ukupne emancipacije neopatrijarhat. A sve to pod lažnim imenom socijalizma. Čak i među ovim zemljama, Crna Gora je bila, i danas je, među najnerazvijenijima, pa se upravo time može objasniti, i njeno aktuelno, tragikomično zaostajanje, i kada je o ovim lažnim imenima reč. Tako da u Crnoj Gori danas na delu imamo jedno moćno, dubinsko i dugoveko neopatrijarhalno jezgro, koje je spolja zaogrnuto sa najmanje dva opskurna mada funkcionalna ideološka omotača. Jezgro je Gospodara, ranije kralja Nikole, pa kralja Aleksandra, zatim Josipa Broza, pa Slobodana Miloševića, danas Mila Đukanovića, a dva ideološka omotača, onaj “socijalizma” koji, evo, u imenima dve vladajuće partije, retorički funkcioniše čak i 23 godine nakon stvarnog istorijskog sloma tog sistema, i onaj “kapitalizma” koji, uporedo sa ovim, istovremeno funkcioniše na svakodnevnom, tajkunskom i oligarhijskom nivou divljeg kapitalizma, klijentelizma i korporativizma, i to, lokalno, utoliko arogantnije ukoliko su, globalno, znaci njegovog slabljenja očigledniji i jači. Kako god, ironija istorijskog razvoja dovela je dotle, da su istočnoevropske, ali i zapadnoevropske stranke, koje sebe i dalje ponosno nazivaju socijalističkim imenom, poslednja mesta na kojima treba tražiti i očekivati nove i zaista leve inicijative i prakse. Kao i dotle, da nove i zaista leve inicijative i snage u današnjem svetu sebe najčešće ne nazivaju levim, socijalističkim i sličnim imenima. Delom zbog toga što svesno i namerno izbegavaju da se poistovete sa onim lažnim, delom zbog toga što i inače u prvi plan ne stavljaju imena, deklaracije i doktrine, nego probleme, izazove i borbe.
Istoriozofski, ovaj poremećaj, to jest nesklad između imena i stvari, deo je jednog mnogo šireg, dubljeg i većeg poremećaja. Poremećaja i nesklada pozne moderne, nakon pozne antike i poznog srednjovekovlja, naše treće velike pozne epohe, u kojoj se, opet, samo sada na višem tehnološkom i ukupnom nivou, haotizuju, šizmatizuju i destabilizuju sva naša stara, nasleđena imena i stvari, da se ovde još jednom tako izrazim. Strukturno, upravo usled i usred ovog velikog istorijskog poremećaja, i sve nove i zaista leve inicijative i snage danas se najvećim delom razvijaju spontano, neimenovano i neformalno. “Ispod površine”, kako je to u nedavnom intervujuu Slobodnoj Evropi formulisao Boris Buden. Najzad, ovaj veliki poznomoderni poremećaj dobio je i svoj geopolitički izraz. Koji je sve manje evropocentričan i zapadnocentričan, a sve više multicentričan i stvarno, a ne samo ideološki i retorički globalan. Pa se zbog toga središte progresivnih i levih dinamika, u poslednjih četvrt veka, iz umornog panevropskog, zapadnoevropskog i severnoameričkog jezgra premestilo u jedan novi, revitalizovani i borbeni južnoamerički svet. A najnoviji impuls borbi za ekonomsku i socijalnu pravdu u nacionalnim, regionalnim i svetskim razmerama, 2011. krenuo je sa arapske poluperiferije, a ne iz centara Evrope i SAD-a. Destabilizacija samih pozicija i uloga centra i (polu)periferije u savremenom svetskom sistemu još je jedan simptom, izraz i potvrda onog ukupnog poremećaja (ili čak početka kraja kapitalizma kao istorijskog sistema). U vreme uspona ovog istorijskog sistema, u XIX veku, centar i Engleska mogli su da budu uzor i slika budućeg razvoja za periferiju i ostatak sveta, u vreme opadanja ovog istorijskog sistema, na početku XXI veka, “okupatorima” u Engleskoj i SAD-u, kao i “ogorčenima” u Madridu, Atini i Podgorici, uzor i slika budućeg, pozitivnog ili negativnog razvoja, postao je slavni Tahrir skver.
Interes, oportunizam, korupcija
Mnogi na ljevici skeptični su – svom internacionalizmu usprkos – spram ne samo prenošenja iskustava iz zemlje u zemlju, nego spram svake formalizirano ujedinjene akcije koja bi transcendirala nivo tzv. nacija-država (ne radi li se, naravno, o tzv. euroatlantskim integracijama koje podržava cijela politička klasa). Pritom se zaboravljaju čak i ona iskustva socijalističke Jugoslavije, posebno samoupravljanja i nesvrstavanja, koja su postala inspiracija mnogima u suvremenom svijetu. A sve ovo navodno zbog ratnih trauma 1990-ih, iako bi obrnuta teza izgledala zdravije: zar baš zbog sukoba, i onih koji njima manipuliraju, ne bismo morali nadići nacionalne okvire?
U potpunosti delim sve ključne premise vašeg pitanja. Deficit odnosno defanziva u sferi transnacionalnosti jedna je od glavnih slabosti današnje levice u njenoj borbi protiv planetarne svevlasti kapitala. Sama ova dijagnoza, međutim, nije dovoljna. Neophodno je dubinsko razumevanje njene unutrašnje anatomije. Iskustvo SFRJ u tom pogledu je instruktivno. U ovom iskustvu, glavne su dominacija i instrumentalizacija. Kao ideja, pa i delimična praksa, samoupravljanje i nesvrstavanje, baš kao i utemeljiteljski antifašizam pre toga, bili su, i ostali, na nivou samih vrhova svetske istorije, ali je problem u tome što je vladajuća monopolistička birokratija, čak i nad ovim idejama i praksama uspostavila, i do samog kraja zadržala, ideološku, političku i ukupnu dominaciju i instrumentalizaciju. Delom i zbog ove kompromitacije, u novonastalim, postjugoslovenskim zemljama, sećanje na pozitivne sadržaje antifašizma, samoupravljanja i nesvrstavanja i dalje je blokirano ili, u najboljem slučaju, protokolarno. Slično je i sa današnjim evropskim integracijama. Naravno da su one za sve postjugoslovenske zemlje lekovite, pre svega zbog prevladavanja one fatalne nacionalističke zatvorenosti, koja nas je sve već toliko koštala, ali su one, ovde i danas, slično samoupravljanju i nesvrstavanju u SFRJ, dominirane i instrumentalizovane. Samo sada od strane jedne relativno nove klase, briselsko-podgoričke i ostale birokratije, te globalne i lokalne “neoliberalne” kapitalističke oligarhije. Otuda i ona ambivalencija. Meni je od toga već postalo muka, ali ja i dalje beskonačno ponavljam, da jesam ubeđeni evrofil, kada je reč o krajnjim ciljevima, ali da sam istovremeno isto toliki, ukoliko ne i veći, evroskeptik, kada je reč o tekućim sredstvima evropskih integracija.
U potpunosti se slažem i sa zalaganjem za transnacionalizaciju naših politika i egzistencija, kao najbolji put za prevladavanje ratnih trauma 1990-ih. Ali i ovde je neophodno dubinsko razumevanje unutrašnje anatomije, da se još jednom tako izrazim. Najpre, dubinsko razumevanje odnosa između agresivnih ratnih nacionalizama 1990-ih, s jedne, i novouspostavljenih kapitalističkih oligarhija i sistema, s druge strane. Ovi drugi se jesu presvukli u nova evropska odela, ali je trag još uvek jasan i svež. Ratni nacionalizmi 1990-ih, za njih, ali i za čitava naša društva, bili su jedna vrsta haotičnih, ali funkcionalnih “prvobitnih akumulacija kapitala”. Haška suđenja i domaća takozvana suočavanja ostala su vanjska i nejaka. A falange novih malih velikih vođa, miloševića, dačića, tuđmana, sanadera, đukanovića i ostalih, i njihovih brojnih sledbenika, vojnika i paravojnika, postale su sistem. Uz manje ili više diskretnu, pa i ne sasvim diskretnu podršku, njihovih briselskih, vašingtonskih i inih međunarodnih protektora, solana, barosa, lipki, lajčaka i ostalih kacina. Ali to je to. Naš XXI vek. “Sablazan” uostalom, “koja traje već deset hiljada godina” (Elza Morante). I “neponištivost ljudske supstance” (Agnješ Heler), kao nalog za nas.
Tzv. politike istine i pomirenja, tj. civilne inicijative na tom tragu, djeluju u nas sterilno, po mom mišljenju zbog antipolitičkog i mistifikatorskog teorijskog deficita u civilnom društvu samom. Iako su na početku deklarativno izjavile da vjere i nacije nisu u sukobu, da odgovornost i krivnju treba individualizirati (a tu je baš taj juridički pristup nedovoljan), naše nevladine ustanove i spram njih nekritički mediji čine baš t mire “kulturološki” shvaćene zajednice, bez prozivanja ikakve, a najmanje klasno svrstane politike?
Klasni i teorijski deficit najvećeg broja postjugoslovenskih inicijativa takozvanog suočavanja s prošlošću prilično je očigledan. Ovaj deficit utemeljen je u procesu 1990-ih. Klasno, to sam već istakao u odgovoru na prethodno pitanje, postjugoslovenski agresivni nacionalizmi, ratovi i ratni zločini 1990-ih, za novonastajuće vladajuće klase i sisteme bili su jedan zaista osoben, ali efikasan oblik “prvobitne akumulacije kapitala”. A pošto je najveći broj vladajućih aktera iz 1990-ih, makar u mojoj Crnoj Gori, i dalje na vlasti, onda je samim tim i ono naše suočavanje politički onemogućeno, zaustavljeno i blokirano. Zbog toga, u Crnoj Gori danas, umesto lustracije na delu imamo kontralustraciju, produženu nekažnjivost zločina i zločinaca, na čelu sa vrhovnim oligarhom, Milom Đukanovićem, te isto tako produženi progon onih koji se sećaju. Žalosna je činjenica, da je na strani ovih i ovakvih vlasti, makar u Crnoj Gori, i najveći broj onih inicijativa takozvanog suočavanja. Uz klasni i teorijski deficit, međutim, razlog za ovo je i sasvim banalan. Interes, oportunizam, korupcija.
Interesantno je da otpor vlasti u Crnoj Gori, po inspiraciji naoko blizak Occupy pokretu, sam sebe doživljava kao građanski, poput nekog novog nastavka nacionalnog preporoda, odbijajući lijevo ime. Nije vam još dosta “crnogorskih proljeća”?
U našem vremenu treće velike pozne epohe, i same reči, u većoj meri nego inače, postaju ambivalentne. Možda ni ja sam nisam bio dovoljno precizan u onoj našoj zajedničkoj debati u Radničkom domu u Zagrebu. Zbog toga ću to biti sada i tako otkloniti eventualne nesporazume. “Građanski front” je ime koje su sebi dali sami podgorički i crnogorski protestanti u proleće 2012., ali ne u smislu građanskog kao buržoaskog, kapitalističkog, ne-levog, nego, po najvećem broju elemenata i ponašanja, ne samo deklaracija, upravo obrnuto, građanskog kao suprotstavljenog tajkunskom i oligarhijskom, te građanskog kao antipoda manipulaciji nacionalnim i nacionalističkim. Slično je i sa “crnogorskim prolećem”. To je ime koje su, inspirisani “arapskim prolećem” 2011., podgoričkim i crnogorskim rebelima 2012. dali vanjski posmatrači, analitičari i novinari. A u arapskom, pa i crnogorskom proleću, znamo, dominantna je bila, opet, ekonomska, socijalna i politička, antioligarhijska, a ne nacionalna, pogotovo ne nacionalistička komponenta. Zbog svega ovoga, ja ove proteste i dalje smatram najznačajnijim u novijoj crnogorskoj istoriji, odmah nakon, i na tragu, velikog antifašističkog ustanka 1941., i antiratnog pokreta 1991.
Problem kontinuiteta u diskontinuitetu, da se tako hegelovski izrazimo, problem uočavanja postojanja nove epohe, koja i nije tako nova kako se sama reklamira (kontinuitet za marksiste postoji, ako ništa drugo, u terminima eksploatacije i otuđenja), nikako da se zadovoljavajuće razriješi. Vi ste predložili koncept “balkanske postmoderne”. Što to znači?
Pored knjiga-celovitih studija, od kraja 1980-ih redovno objavljujem i kratke aktuelne komentare, kolumne, u dnevnim i drugim periodičnim medijima, koje posle izvesnog vremena publikujem u obliku knjige-zbornika. Prvu takvu knjigu-zbornik objavio sam 1994. Ona je imala naslov “Žargon periferije” i podnaslov “Balkanska postmoderna 1988-1993″. U to vreme više sam predosećao nego znao, pa ipak, i ovim podnaslovom želeo sam da upozorim na svu pretencioznost, preuranjenost i iluzornost tada jako raširene i pomodne priče, o kraju svake velike priče. Ovaj predosećaj kasnije sam razvio i u celovitu studiju, analizu i kritiku dogme progresa belle epoque. Pretpostavljam da nije neophodno da naglašavam, kako je dalji razvoj događaja na Balkanu, ali i u Evropi, SAD-u i svetu, posebno nakon 11. septembra, ovaj osećaj samo potvrdio. Zahvaljujući ovoj potvrdi, uostalom, moja nevesela serija balkanskih postmoderni, ove godine, dogurala je i do broja sedam. Moja poslednja knjiga-zbornik, objavljena pre samo nekoliko meseci, ima naslov “Altervizija” i podnaslov “Balkanska postmoderna 7″. Kao, daleko bilo, “Petak trinaesti”, enti deo.
Novossti
http://www.dan.co.me/karikature.php?start=2430&selected_id=2500
Od svih poznatih i nepoznatih vrsta “RIBA”,
u CGi je najlakse UPECAT, SPONZORUSU.
http://www.vijesti.me/kolumne/kvasac-brasno-kolumna-91062
bez pravne drzave, svaki je ekonomski model ostavljen na milost i nemilost trenutnoj modi i poznavanju estrade i drustva.
ALTERNATIVNA EKONOMIJA
Neoliberalizam u ustavu
Izgleda da je crnogorskom Ustavu potrebno pomirenje principa tržišta i preduzetništva na jednoj strani i socijalnih ciljeva i državne intervencije na drugoj, koje u postojećem tekstu jednostavno ne postoji, već su ove odredbe duboko kontradiktorne
Uvecaj! (Foto: http://www.cartoonstock.com/lowres/lfo0144l.jpg)Tatjana Kuher
Autorka je magistar ekonomije
U članu 139 crnogorskog Ustava, dio IV, Ekonomsko uređenje, stoji da se „ekonomsko uređenje zasniva na slobodnom i otvorenom tržištu, slobodi preduzetništva i konkurencije”… Ovim je u Crnoj Gori neoliberalizam praktično ugrađen u Ustav.
Pokušaj da se principi „slobodnog tržišta“ uključe u Ustav Evropske unije neslavno se završio – predlog ustava je odbijen na referendumu od strane Francuske i Holandije 2005, nakon čega su obustavljene procedure za njegovu ratifikaciju u drugim zemljama članicama. U predloženom tekstu ustava EU, termin „tržište“ se pominje na više od 80 mjesta, ali su kreatori ustava pazili da ne pomenu „slobodno tržište“ – termin koji simoblizuje kapitalizam američkog tipa, prema kome zapadno-evropski radnici i lijeve partije (ne bez razloga) imaju veliki otpor. No i bez „slobodnog tržišta“, predloženi tekst ustava je imao jaku neoliberalnu agendu koju su birači jasno prepoznali. Jedna od formulacija u uvodnom dijelu ustava se odnosila na „slobodnu konkurenciju bez distorzija“.
Nakon odbijanja predloga ustava, politička elita EU je pribjegla Lisabonskom sporazumu. U uvodnom dijelu sporazuma (tačka 3) pominje se „unutrašnje tržište“ (EU), dok je „slobodna konkurencija bez distorzija“ brisana. Ova odredba je unesena u aneks 27 o „unutrašnjem tržištu i konkurenciji“.
Za razliku od Lisabonskog sporazuma, ustavi zemalja Zapadne Evrope u principu ne sadrže odredbe koje upućuju na tržišnu privredu ili „slobodno tržište“, ali zato se država blagostanja (eng. „welfare state“) ili socijalna država (njem. „Sozialstaat“) visoko kotira na listi osnovnih vrijednosti. Ovo je, doduše, slučaj i u crnogorskom Ustavu, gdje se već u članu 1 kaže da je Crna Gora „država socijalne pravde“.
„Slobodno tržište“ se ne pominje čak ni u Ustavu SAD. U stvari, američki Ustav se uopšte ne bavi ekonomskim pitanjima. Ako bismo bili veoma fleksibilni u tumačenju, mogli bismo reći da je „slobodno tržište“ u američkom Ustavu „provučeno“ indirektno, kroz odredbe o ograničenju miješanja države u poslovnu sferu. Pa ipak, sintagma o „slobodnom tržištu“ i ekonomske teorije koje podržavaju i promovišu „slobodno tržište“ u savremenom svijetu su najprisutnije u SAD, uporištu deklarativnog ekonomskog liberalizma.
Razlog zašto se „slobodno tržište“ tako rijetko ili nikako ne pominje u ustavima zapadnih zemalja je i to što se radi o teoretskom, imaginarnom konstruktu, koji je teško definisati.
U principu, „slobodno tržište“ je veoma kontroverzan koncept. Dok na jednoj strani zagovornici „slobodnog tržišta“ smatraju da tržište vrši najefikasniju alokaciju resursa, obezbjeđuje konkurenciju i napredak, te da mu zbog toga treba omogućiti da slobodno djeluje, kritičari ovog koncepta tvrde da „slobodno tržište“ ima suprotan efekat: jaka konkurencija dovodi do prirodne selekcije i propadanja malih i slabih, uz istovremeno formiranje velikih kompanija koje dobijaju oligopolističke karakteristike. Time se konkurencija ne održava, već sužava.
Dok zagovornici „slobodnog tržišta“ smatraju da državnu intervenciju treba izbjegavati, jer su njeni efekti navodno štetniji od negativnih efekata djelovanja „slobodnog tržišta“, zagovornici intervencionizma smatraju da je intervencija države neophodna da bi tržište uopšte funkcionisalo. Državna intervencija se može vršiti na razne načine, a jedan od njih je diskreciono subvencionisanje učesnika na tržištu.
Prema doktrini o „slobodnom tržištu“, država bi trebalo da pusti neuspješna preduzeća da propadnu, kako bi se tržište „očistilo“ od neuspješnih i nesposobnih i otvorio prostor za sposobne i inovativne. To je, valjda, imao na umu pisac odredbi crnogorskog Ustava o „slobodnom tržištu“, preduzetništvu i konkurenciji.
U članu 140 Ustava Crne Gore stoji da je “zabranjeno narušavanje i ograničavanje slobodne konkurencije“, dok u članu 139 stoji i to da se ekonomsko uređenje zasniva na „samostalnosti privrednih subjekata i njihovoj odgovornosti za preuzete obaveze u pravnom prometu”.
U praksi to, međutim, izgleda drugačije. Država se često stavlja u ulogu spasioca posrnulih državnih i privatnih preduzeća, čime se narušavaju principi postavljeni ovim ustavnim odredbama.
U članu 59 crnogorskog Ustava stoji da se „jemči sloboda preduzetništva“ i da se „sloboda preduzetništva može ograničiti samo ako je to neophodno radi zaštite zdravlja ljudi, životne sredine, prirodnih bogatstava, kulturne baštine ili bezbjednosti i odbrane“. Ovdje bi se moglo postaviti pitanje da li je možda protivustavna zabrana trgovine političkim uslugama (korupcije), budući da se radi o vrsti preduzetništva koja ne zadire ni u jedno od pomenutih ograničenja u ustavu.
Inače se u tekstu Lisabonskog sporazuma kao ni u tekstu (napuštenog) ustava EU, za razliku od crnogorskog Ustava, nigdje ne pominje „preduzetništvo“.
U svakom slučaju, izgleda da je crnogorskom Ustavu potrebno pomirenje principa tržišta i preduzetništva na jednoj strani i socijalnih ciljeva i državne intervencije na drugoj, koje u postojećem tekstu jednostavno ne postoji, već su ove odredbe duboko kontradiktorne.
Jedan od načina bi bilo kopiranje rješenja iz italijanskog ustava (član 41), gdje stoji: „Ekonomska inicijativa privatnog sektora je slobodna. Ona se ne može sprovoditi ako je u sukobu sa socijalnom korisnosti ili na način koji bi štetio sigurnosti, slobodi i ljudskom dostojanstvu. Zakonom će biti regulisani odgovarajući programi i kontrole kako bi se ekonomske aktivnosti javnog i privatnog sektora mogle orjentisati i kordinisati u svrhu ispunjenja socijalnih ciljeva“. Invazivna uloga države u privredi je ovim u Italiji postala ustavna.
S obzirom na invazivnost crnogorske države u privredi, možda bi imalo smisla da se ona i legalizuje.
http://www.facebook.com/alternativna.ekonomija
Poštovana crnogorska javnosti,
Postaje simptomaticno da su u jeku svih crnogorskih previranja Varvari ponovo u fokusu kao huligani, narkomani i rušioci svih civilizaciskih vrijednosti ovog drustva.
Varvari jesu socio-kulturološki interesantni, neprihvaćeni i pod stigmom, no to za nas nije novina i od toga ne pravimo biznis niti telenovele. Za nas je to stil zivota.
NVO aktivisti, ministri i grdna pucino – ako hocete izduvni ventil za svoje frustracije, opravdanje za neostvarene umjetnicke porive, otklon od sopstvenog poltronstva koje je drzavu sa ovakvim vlastima dovelo tu gdje jeste mi smo spremni da budemo opet vase zrtveno jagnje, sve zarad opsteg konsenzusa i lazi u kojima zivite: da je prazan frizider u Crnoj Gori danas nebitan sprem prava odredjene, navodno ugrozene grupacije izvitoperenih individua. I tu upravo dolazimo do poente i odgovora koji ste cekali: iza napada na grupu mladica u Podgorici ne stoje Varvari kao grupa i njih nije napala navijacka grupa, niti su instruisani od strane nasih organa. Varvari jesu imali stand na pomenutoj manifestaciji, ali gdje se desio napad sjajni logicari iz prvih klupa? Ako su se momci pobili i neki od njih izvukli deblji kraj, znaci li to da moramo odgovarati za svaku tucu ili prekrsaj koji napravi neko od nasih hiljadu i nesto clanova? Sto je sledece gospodo iz NVO i vlade? Kakva je to logika? Ako bi isli istim tim nakaradnim putem to znaci da ako gospodin/ica Cimbaljevic udari nekog autom – da je gazenje pjesaka generalni stav LGBT foruma progres? Posto je u tom forumu doticni i presjednik i sekretarica i domar i blagajnik – to mozda i stoji. Ali ako od nekoliko hiljada ljudi raznih ubjedjenja neko stavi sal i pocini prekrsaj, to ne znaci da je krsenje zakona stav Varvara. Niti ce ikad biti. Ono opet, ipak smo mi divljaci, a za javnost su, naravno, uvjek interesantniji sitni delikventi od kriminalaca u odijelima bili oni na vlasti, opozicija ili presjednici raznih NVO. Akcije grupe su javne, pa cak i kada podrazumijevaju incidente, i nasa otvorenost je dobro poznata. Ne skrivamo se, ne bjezimo od odgovornosti, ne mlatimo praznu slamu i kod nas vam je sve jasno. Jasan je tako i stav da neprovjerene insinuacije ne mozete kaciti nama, i kriviti nas za vase konstrukcije kojima mazete oci javnosti. Ali ako gospodjica Uljarevic, gospodja Prelevic Gorjanc i gospodin savjetnik premijera misle da preko ovog incidena koji se desio u nekoj od ulica Podgorice, ponesu titulu glavnog dusebriznika za zdravlje nase mlade demokratije tako sto ce svaliti sve na Varvare, neka im bude. Mi, za razliku od njih cekamo dokaze, da su napadaci to uradili pod okriljem grupe. Tek onda trubite o ugrozavanju ustava, gasenju NVO i to zajedno sa ombudsmanom koji cuti na konstantna ugrozavanja nasih ljutskih prava od strane policiskog aparata.. To je vasa demokratija dezurnog krivca. Ukinite Varvare, a neka vas i dalje ugnjetavaju na fin nacin kao sto to rade decenijama.
Slijedom te logike, kad ugasite varvare, osnujte zemljoradnicku zadrugu „pacifist“ koja ce saditi cvijece mira na rodjendan „oca nacije“ i vaseg glavnog mentora. Na zalost vas- „stozera demokratije“ okolo ce i dalje biti sve isto: ista dogma, prazne rijeci i onaj prokleti prazan frizider sa pocetka ovog obracanja.
No srecom, ne mozete nam nista ni sa ovim podmetanjem, a mnogi su pokusavali, jos od ’87.
Mi smo tu gdje jesmo, posveceni jednom gradu, jednoj boji, do smrti odani i zauvjek svoji!
Dosta los primjer sa gazenjem pjesaka. Potencijalno gazenje pjesaka bi bio nesrecan slucaj i ne vjerujem da iko to potencira i zeli.
Ovo nije, jer vi imate stav prema toj populaciji, sto ste i potvrdili u obavjestenju:
“…da je prazan frizider u Crnoj Gori danas nebitan sprem prava odredjene, navodno ugrozene grupacije izvitoperenih individua…”
Da ne biste bili u situaciji o kojoj se prica u obavjestenju, trebalo bi se ograditi od ovakvog postupka i reci da to nije generalan stav varvara. Ali, naprotiv, nazivajuci individue – izvitoperenim, potpuno je logicno da vam se ovako nesto desava. Sad se sjetih, varvari su pozivali na linc ucesnika parade ponosa. Cemu onda cudjenje ovoj generalizaciji varvara?
Kome zakon lezi u TOPUZU,
tragovi mu smrde necovjestvom,
pa bili to DELIJE, BALIJE, TALIBANI, VARVARI , PRVOBORCI 91 ne oni zavedeni i nevini, nego MILO&E-MILO,
oni sto su pozivali na NASILJE,
a KAKO SMO SIJALI ZLO, TAKO JE I NIKLO; NAJVISE TAMO DJE JE BILO NAJZESCIH HUSKASA,
KOJI SU PROIZVODILI NEPRIJATELJE, DA BI IH KLALI PO KUCAMA,
SAD NIJESU VJERSKI I NACIJONALNI,
SAD SU SEXUALNI,
ISTA META , ISTO ODSTOJANJE; NASA GRADJANSKA SVIJEST, JE U JADNO I BIJEDNO STANJE,
SVOJ LJEB “IJEMO”, A TUDJE GUZICE PAZIMO, takve primitivce picka rijetko radja, kao na nase prostore baLJkanske.
Nikad se nista u CGi, nece izgradit sa domacim KAPITALOM, jer smo mi SKOROJVICI koji ne znaju da stede, nego se ZADUZE I PRODAJU SVOJU BUDUCNOST I BUDUCNOST POTOMAKA, radi zora, pedikira, manikira, svaka q.rcu svira od zraka do mraka spremna za KRALJEVSKO POZORISTE, a SUPRUZI na usluzi sa AUDIJIMA I MERCEDESIMA, a mrze Njemce jer STEDE. Nas MORAL JE DUPLI I DUPLO GOLO, zato nam TREBA STRANI KAPITAL, DA NESTO POKRENEMO, ALI I DOBAR DOMACIN KOJI CE NAPRAVIT POSTENE UGOVORE, ZA BUDUCNOST NASIH POTOMAKA.
POKRENIMO SE,
Molim ADMINISTRATORE,
da ovu parolu o POBJEDNICIMA skinu sa ove stranice,
jer mi nijesmo RATNICI NITI POBJEDNICI, mi ne POBJEDJUJEMO NIKOGA NITI IMAMO NEPRIJATELJE, MI NUDIMO MILOST, LJUBAV, TOLERANCIJU, OPROSTENJE I RAME ZA PLAKANJE, SVAKOM GUBAVCU, BOLESNIKU, PROSTITUTKI; NEMOCNOME, PONIZENOME, ZGAZENOME, GLADNOME, NEZAPOSLJENOME; UVRIJEDJENOME, da mi budemo PRIMJER U CRNOJ GORI, sto ustvari znaci VOLI BLIZNJEGA SVOGA, I OCE NAS ZESI NA NEBESI, NEK BUDE VOLJA TVOJA I OPROSTI NAM NASE GREHOVE, KAO STO MI OPRASTAMO DRUGIMA KOJI SU PREMA NAMA GRIJESILI.
Originally Posted by NSX
ovo je sistem u kome vladaju nesposobni i u kome uglavnom uspijevaju nesposobni…a glasaju ih iz cistoga zla oni nesposobni koji ne bi podnijeli da vide da se sposobnost cijeni, toliko
Mare, spot je odličan, samo poruči likovima da drugi put malkice pripaze na gramatiku i pravopis …..
ja biH, a ne ja bi ….. :(
ti bi
on bi
ona bi
ono bi
mi bismo
vi biste
oni biše ……. ne zamjeri, obraza ti ….. :))
http://web.archive.org/web/20040629022239/http://www.vijesti.cg.yu/
Molim mooderatore portala http://www.javniservis.me, ako misle da na kraju prestupne 2012. godine, na portalu objave drugu elektronsku pjesmaricu Fantomovih godišnjih palamuđevina, da prije toga dozvole popravak stilskih i gramatičkih grešaka, jer stihove klepam u momentu, pa mi mnogo toga kasnije smeta ……. :smajlikojiskidašešir:
Poštovani Fantom,
Poslaćemo vam pripremu nove zbirke, kad joj dođe vrijeme, a vjerujemo da će “burna” jesen donijeti kvalitetnog materijala i inspiracije za mnogo dobrih pjesmica!
U zdravlje!
Izbijmo DPS-ovca
Poštovano crnogorsko javno mnjenje,
Prinuđeni smo, mi Civilizovani, da se putem medija obratimo javnosti zbog hajke koja se digla na nas navijače Budućnosti iz Plažina sa svih strana povodom nedavnog prebijanja više funkcionera DPS-a. Prosto je simptomatično da Civilizovani postaju narkomani, huligani, i rušioci demokratske Crne Gore kada god se nešto dešava u vlasti.
Civilizovani jesu specifičan subkulturni fenomen, al ne dozvoljavamo da se naše ime blati, i stavlja u kontekst španskih serija, s obzirom da postojimo još od 1887, osnovani ukazom princa Mirka Petrovića pod imenom ” O uvođenju igranja lopte snogenanogu”.
I sad dolazimo do poente: Mi jesmo pokretači akcije “Izbijmo DPS-ovca”, ali ne stojimo iza nedavnih napada na funkcionere vladajuće stranke. Ne kažemo da osuđujemo ove napade, ili da ne bi, nedajbože, dodali po jedan volej u rebra da smo bili tamo, ali ne može javnost da sudi o šačici momaka koja je izbila DPS-ove funkcionere samo zato što su napadači nosili šalove Civilizovanih.
Ne dozvoljavamo da opet budemo vaše žrtveno jare, ne dozvoljavamo da našu akciju “Izbijmo DPS-ovca” kompromitujete zarad opsteg konsenzusa i laži u kojima živite: da je prazna boca rakije u Crnoj Gori danas nebitna sprem pune, a ona nebitna sprem prava odredjene, navodno ugrozene grupacije izvitoperenih individua DPS-a.
Civilizovani kao grupa ne stoje iza napada na funkcionere DPS-a, niti su naši organi instruisali one snažne, muskulatorne, slatke mladiće kako i kojom rukom će ih udarati a kojom nogom šutirati, razumijete?
Što je sledeće gospodo iz Vlade i NVO-a? Kakva je to logika? Ako bi išli istim tim nakaradnim putem to znači da ako gospodin/ica Predrag Nenezić udari nekog autom – da je gaženje pješaka generalni stav DPS-a? Ili Milo Đukanović naredi ubijanje policijskog funkcionera – da je to dogovoreno na sjednici Glavnog Odbora DPS-a? Pošto je u toj izvitoperenoj grupaciji doticni i presjednik i sekretarica i domar i blagajnik – to mozda i stoji. Ali ako od nekoliko hiljada ljudi raznih ubjeđenja neko stavi šal i počini prekršaj, to ne znaci da je kršenje zakona stav Civilizovanih, samo zato jer smo pokrenuli akciju “Izbijmo DPS-ovca”.
Ne skrivamo se, ne bježimo od odgovornosti, ne mlatimo praznu slamu i kod nas vam je sve jasno da jebe oca. Jasan je tako i stav da neprovjerene insinuacije ne mozete kačiti nama, jer mi smo potpuno naivni i nevini, kao Madona u laktu.
Ali ako NVO gospoda Skočko i Čaka misle da preko ovog incidenta koji se desio u nekoj od ulica Plažina, ponesu titulu glavnog dusebriznika za zdravlje naše mlade demokratije tako što ce svaliti sve na Civilizovane, neka im bude. Mi, za razliku od njih cekamo dokaze, a dokaza će biti moj kurac, ovaj penis. To je vaša demokratija dežurnog krivca. Ukinite Civilizovane koji stoje na braniku ljudske vrste i sexa isključivo u neophodne rupe, a neka vas i dalje ugnjetavaju na fin nacin kao što to rade decenijama, i jebu u prkno, ovaj zadnjicu.
Slijedom te logike, kad ugasite Civilizovane, osnujte zemljoradnicku zadrugu pod imenom „Varvar“ recimo, koja ce bezbolkama otvarati glave gej osobama a motkama im lomiti cjevanice na rodjendan „oca nacije“ i vaseg glavnog mentora. Na zalost vas- „stožera demokratije“ okolo će i dalje biti sve isto: ista dogma, prazne riječi i ona prokleta prazna boca rakije sa pocetka ovog obracanja.
No srecom, ne mozete nam nista ni sa ovim podmetanjem, a mnogi su pokusavali, jos od 1887 i slavnog vojvode Šaka Petrovića koji je zamalo glavom platio igranje rukom u jedanaestercu, takva su to vremena bila.
Mi smo tu gdje jesmo,
posvećeni jednom selu,
jednoj marci
(adidas), do popodne odani i
svi individualci!
I za kraj malo šale da ne bude sasvim ozbiljno saopštenje – znate li zašto Milo skine gaće i obrne se pu Zete? Zato što i vjetar iz Zete bolje duva no Lidija.
Srdačan pozdrav, kiss.
Civilizovani (navijači iz Plažina)
http://www.b92.net/kultura/intervjui.php?nav_category=1080&nav_id=641192
http://www.b92.net/kultura/intervjui.php?nav_category=1080&nav_id=641192
Kod deset prvih LOPOVSKIH FAMILIJA, koje su ojadile CGu, i sve sto su rukom dotakle UNISTILE, zvati Miska Perovica druga familija je CISTI BEZOBRAZLUK.
Ovo vise nije borba Srba i Crnogoraca,
nego ideologija , dje CETNICKA pocinje da gubi tlo pod nogama,
pa u DFu i POZITIVNOJ CGi, vidi zestoke neprijatelje, zesce od Mila i dpSSdp-ovaca,
pa pizde.
Миловане, сад сте ме стварно разочарали. Да ми је неко рекао да ће Милован Вуков Јанковић из Брскута да подржава четнике из Демократског фронта, не бих му вјеровао. У истом фронту Милован са Жиком Жижићем, Пеђом Злопоглеђом, Брком Момиром, Е-Милом новинаром, Слобовим амбасадором, Ненадом Бућином, Војводом Андријом, Фашистом Даниловићем, Медом Земунцем… Чуо сам да Демократски фронт подржава и “поп Ристо” а и Војвода Шешељ из Хага је обећао подршку. Окупила се екипа која је позивала на “клање по кућа” а Миљо Јанковић стао међу њих.
Назијонаљизам, назијонаљизам… Од Газиместана до данашњег ДАН-а.
Sekulje, postovani i voljeni,
ne mrzim ja ljude, ni Miska, ni Slavka, ni Mila, ni Zizu, ni Mandu ni Meda,
ali IDEOLOGIJE cetnicke, ustaske, neoliberalne, nacijonal socijalisticke i musolinijeve fasisticke,
VJERSKE talibane pravoslavne i islamske,
naZijonalizme Crnogorske, Srpske, Albanske , Hrvatske, ne mogu ocima gLJeAt,
od mrznje.
Љеље, љеље… Шта ће рећи Дарко, шта ће рећи слушаоци Радио везе који су били на дружењу код Милована љетос? Шта ће рећи Ранко који је платио киселу у хотелу Гранд у Копенхагену? Па како Миловане, па зашто подржавате Демократски фронт?
Момир, Жика, Пеђа, Милован Јанковић, Седми батаљон, Дан, Војвода Мандић, четници, Милован Јанковић, клање по кућа, назијонаљизам, Слобо, Мира, Слобов амбасадор, Милован Јанковић, Вуковар, Дубровник, Сребреница, Караџић, Милован Јанковић, Младић, клерофашизам, Глас Црногорца, Даниловић, пита Попа Риста, Милован Јанковић…
Reka sam Darku i slusaocima,
da ne mijesaju BABE I ZABE, jer malo ko mrzi narode i narodnosti,
ali dobar dio casnih , postenih i iskrenih ljudi,
mrzi i krv im oci zalijeva od ZATROVANIH IDEOLOGIJA, neoliberalnih do neofasistickih, cetnickih i ustaskih,
ORTODOKSNIH TALIBANA PRAVOSLAVNIH, KATOLICKIH I ISLAMSKIH,
i naZijonalizme Crnogorske, Srbske , Hrvatske, Albanske i Njemacke.
СЕКУЛАРНО-DRŽAVOTVORNA
Секула је ћирилицом,
србијанска савјест наша,
a Milovan latinicom,
iz Brskuta danski paša ……
Jevreji su među njima,
Palestina davno gori,
šestokraku nude svima,
zbog nje Islam suze roni …….
Što je ovo braćo mila,
izbori su bitni vazda,
na moodima teška kila,
jedino nam isti gazda ……
Gsopodine Jankoviću,
u poslednje vrijeme slabije slušam “Radio vezu”, je li uvodnik poslednje emisije bio ovaj?
http://www.portalanalitika.me/drustvo/tema/73959-ukovi-biljeka-o-hercegnovskom-skandalu.html
Rekao bih da jeste, i smatram to skandalom, ali minornim u donosu na skandale koji nam se svakodnevno događaju.
Čudo jedno kako Vaš miljenik, profesionalac Šuković, nije obradio npr.temu o Naseru Keljemendiju: o tome kako je taj čovjek rado viđen gost visokih zvaničnika DPS-a, kako je za gradnju hotela bez dozvole u Ulcinju dobio “kaznu” da uplati vrtiću 10 000 eura, o tome kako se u čuvenom snimku pominje njegove bliske veze sa Duškom Markovićem koji naređuje policiji i carinicima da se isti pusti sa vrećama novca preko granice…
O tome kako je Keljemendi još davno prozivan od dijela medija koji nijesu pod kontrolom režima kao jedan od glavnih narko-bosova, te da je to tvrdio i MANS dok su ga režim i Čarapićka kao vrh režima branili!
No, ako nije on, onda ste to Vi sigurno rekli?
Ne, nijeste rekli(nijesam slušao) jer dobro znate da bi automatski postali nepoželjan gost “Radio veze”, te da biste od miljenika kojim se daje šlagvort i nabacuju centaršutevi postali onaj kome se stavljaju “kučice”, prave oštri faulovi a da sudija kao ne vidi i ne svira.
P. S. usput da vam napomenem i sledeće:
Momir Bulatović mu je bio gost “Žive istine”-to sam već odgledao.
Emisiju je počeo Bulatović pričom kako nije želio da se odazove pozivu “ali zahvaljujući Darkovoj upornosti, stalnom zvanju i njegovom šarmu odlučio je da se ipak odazove”!!!
E pa da vas podsjetim, ako ste zaboravili:
Davno, prije nekih 10-tak godina kada sam mu ja u “Radio vezi” napomenuo da njegov gost nikada nije bio Momir Bulatović, kako ga niko od naših medija ne smije pozvati da napravi intervju sa njim, da čujemo od njega što misli o aktuelnoj situaciji – pa ni on, odgovorio mi je otprilike:
“Nikada ga neću pozvati u svoju emisiju zbog njegovih stavova o Crnoj Gori, zato što je blati, što…”
Na moju repliku “da on kao profesionalni novinar ne smije imati profesionalnog animoziteta prema svojim gostima već da treba da poziva goste prema interesovanju javnosti, i da je Bulatović ipak bio prvi čovjek CG dugi niz godina, odgovorio mi je u svom, sarkastičnom stilu:
“Eto ga imaš u Beogradskim medijima pa gledaj i čitaj do mile volje, kod mene on gost neće biti”.
Opet ja: “ali on nije bi predsjednik Srbije već Crne Gore, zašto bih ga ja gledao i slušao na Beogradskim medijima?”
Darko: “Formalno je bio predsjednik Crne Gore ali je više radio za ineterese Srbije, znam ja zbog čega vi insistirate da on bude gost, i ne brinite-živ je”
Možda godinu poslije toga mu je ipak bio gost, a sada već juri za njim da mu ovaj da intervju. Zanimljivo.
Bulatović mu je u tom intervju-u fino i lukavo spustio(u svom stilu “naivka”) za onih 100 000 dm koje je ovaj dobio za “požrtvovan rad”, a što mu drugi “omiljeni gosti” tipa Medojevića, Mandića, Branka Radulovića ne pominju da mu se ne bi dodatno zamjerali.
Napominjem da lično prezirem Momira Bulatovića isto koliko i Mila Đukanovića. Ista su sorta u drugačijem pakovanju.
“Grnoj Gori nema mira doka je Mila i Momira”, mislio sam i skandirao nekad, a to mislim i sad.
Fantom kaže:
Секула је ћирилицом,
србијанска савјест наша,
a Milovan latinicom,
iz Brskuta danski paša ……
Jevreji su među njima,
Palestina davno gori,
šestokraku nude svima,
zbog nje Islam suze roni …
:))
Postovani Zippe,
Ne treba RADIO VEZI i Darku Sukovicu,
davati toliki znacaj, jer niti pravimo veliku stetu, niti od nas ima velike vajde.
Samo se vjezbamo dijalogu i razmjeni stavova,
Bolje je sto godina razgovora, nego jedan dan ratovanja,
a za mene licno je antena.m , jedna vrsta sigurnosnog ventila, kad poraste pritisak, ja izdusim i cekam cetvrtak, da mi ponovo skoci, cista terapija za secer i krvni pritisak.
Srdacan pozdrav,
i pusti Darka, poceo si ka Medo na Mila, a to ne daje dobre rezultate u CGi,
gadji SISTEM I ISUSI BARU DA ODSTRANIMO KROKODILE,
isti su nam ciljevi, a metode razlicite.
Serdare Fantome hvala, od PASE IZ DANSKE, ali moji nijesu stavljali fesove na glavu, pa nas Kuci napadose i zapalise kuce Jankovica, jer smo odili na Cetinje kod Vladike, umjesto kod PASE u Podgoricu.
HORSKA
Zapjevaj horski da živi Milo,
falširat’ nemoj, no glas svoj složi,
dobro je ovo kako je bilo,
nek’ dušman bude u mojoj koži ……
Note su lake, kajdanka ista,
dirigent slavan, pjevači gluvi,
stvar je tu jasna i posve čista,
kada svi mokri postanu suvi ……..
Добри Фантом…
Као сурови крик стварности…
Ипак је један Фантом, наш,
јачи од тридесетак хиљада фантомских гласача са бирачких спискова које кроје други…
који нису наши, који лутају и траже гдје су џеп изгубили:)), мада те паре не могу пребројати!
perfect stranger kaže:
Елем, овај садржај није тренутно доступан. Можда су батерије Фејсбука изгубиле енергију, ха, ха, ха…
Војине, Фејсбук ми је уклонио фотографију уз објашњење да неки садржаји нијесу прихватљиви (и на основу неких “пријава” које су добили). Уз то су ме и упозорили да не постављам више сличне фотографије :) Али ја сам, не буди лијен, опет постовао фотографију, сада само на групи, па ћу је још једном овдје презентовати (може бити и процијењено да ли фотографија има елемената који су за цензуру:-) ):
Ха, ха, ха, …
Погледао сам ту инкриминисану форографију:))
Шта је то с Фејсбуком, да уводи црногорску олигархијску цензуру, чоче…
Актери порнографије су на слици, или како:))????
Погледао сам ту инкриминисану “форографију”:))
Нe, “форографију”, него хорорграфију:))
Елем, мањи је гријех убити америчког амбасадоар, далеко било, него убити овом недужном сликом те врхове, недостижне, ха, ха, ха, …
Ово није доступно чак ни спознаји мог паметног друга Ладимира, а не некоме другом!:))
Lista kandidata DPS-a za poslanike u Skupštini Crne Gore
1.Milo Đukanović
2. Igor Lukšić
3. Svetozar Marović
4. Željko Šturanović
5. Branimir Gvozdenović
6. Duško Marković
7. Mevludin Nuhodžić
8.Milutin Simović
9. Miodrag Bobo Radunović
10. Milan Roćen
11. Daliborka Pejović
12, Slavoljub Migo Stijepović
13. Sanja Vlahović
14. Maja Ćatović
15. Miomir Mugoša
16. Tarzan Milošević
17. Milica Pejanović Đurišić
18. Predrag Sekulić
19. Suad Numanović
20. Vladan Vučelić
21. Filip Vuković
22. Radivoje Lala Nikčević
23. Vladimir Kavarić
24. Miodrag Vuković
25. Šefkija Murić
26. Srđa Popović
27. Slobodan Krušo Radović
28. Saša Pešić
29. Predrag Bošković
30. Jovan Martinović
31. Branko Čavor
32. Luiđ Škrelja
33. Milorad Vuletić
34. Obrad Mišo Stanišić
35. Zoran Jelić
36. Marta Šćepanović
37. Zoran Srzentić
38. Husnija Šabović
39. Zoran Vukčević
40. Halil Duković
41. Branka Tanasijević
42. Vuk Roćen
43. Rešid Adrović
44. Žana Filipović
45. Željko Aprcović
46. Časlav Vešović
47. Zorica Kovačević
48. Radovan Obradović
49. Nada Drobnjak
50. Veljko Zarubica
51. Vesna Miranović
52. Nikola Gegaj
53. Božidarka Popović
54. Jasmin Sutović
55. Nermin Abdić
56. Maida Bešlić
57. Alma Kršić
58. Milica Nikolić
59. Katarina Kažanegra
60. Zilha Idrizović
61. Sonja Nikčević
62. Maja Bakrač
63. Nermina Šabović
Glavni odbor Demokratske partije socijalista odučio je danas da predsjednik te partije Milo Đukanović bude nosilac zajedničke poslaničke liste ”Naprijed Crna Goro” na predstojećim parlamentarnim izborima, potvrđeno je Portalu Analitika u DPS-u.
Nakon Đukanovića sljedeći na listi je premijer Igor Lukšić, zatim potpredsjednik DPS-a Svetozar Marović pa Željko Šturanović. Peto mjesto na zajedničkoj koalicionoj listi je rezervisano za predsjednika SDP-a Ranka Krivokapića dok će šesti na listi biti politički direktor DPS-a Branimir Gvozdenović. SDP će na zajedničkoj listi imati 16 poslanika odnosno 20 odsto, shodno odredbama koalicinog sporazuma.
Shodno odredbama izbornog zakona lista DPS-a ima i 30 odsto žena. Na listi nema potpredsjednika DPS-a Filipa Vujanovića jer je on predsjednik države i ne može biti na listi.
GO DPS-a je odlučio da sljedeći na listi bude potpredsjednik Vlade Duško Marković. Slijede Mevludin Nuhodžić i Milutin Simović. Deseto mjesto je rezervisano za SDP, a zatim slijede Miodrag Bobo Radunović, Milan Roćen i Daliborka Pejović, koja je prva od žena na listi DPS-a. Slijedi Slavoljub Stijepović dok će petnaesti na listi biti predstavnik SDP-a.
Ispred gradonačelnika Podgorice Miomira Mugoše na listi su ministarka nauke Sanja Vlahović i gradonačelnica Kotora Maja Ćatović. Nakon njih na listi su Tarzan Milošević i Milica Pejanović Đurišić. Na poslaničkoj listi od članova Lukšićevog kabineta nema ministra finansija Milorada Katnića.
Na sajtu DPS-a je nakon sjednice GO objavljena poslanička lista od 63 člana. Dva će dati Liberalna partija dok preostalih 16 pripadaju SDP-u.
Пето , десето и петнаесто за СДП!?! СДП, и ЛП у космосу, су одлучиле да посустану, предахну, вјероватно им је унижење боља ствар од супротног, а све у интересу државе, ха, ха, ха….
Teret vođenja države kroz iskušenja koja sljeduju svakako ne mogu preuzeti naši aktuelni konkurenti na ovim izborima makar pokretali agresivan politički marketing. Nije dovoljno jednom četničkom vojvodi, jednom ambasadaoru vleikosrpskog nacionalizma i jednom kolumnisti najvećeg narko klana na Balkanu da se zaklone iza zvučne parole militarističko – demokrtaskog sadržaja kakav je Demokratski front da bi pokušali da operu svoju prošlost i da zavaraju crnogorsko biračko tijelo. Jer ćemo na prvim mjestima te liste poslanika prepoznati ljude koji su moljakali po Briselu i Vašingtonu da se Crnoj Gori ne dozvoli pravo na referendum i prevo na obnovu nezavisnosti – rekao je Đukanović i „istakao da nije istina da su ti ljudi to tada radili zbog straha da se ne prolije krv u Crnoj Gori jer smo ih 21. maja 2006. demantovali“.
Јавио се, напокон, буздован! Испирач памети, најбогатији од најбогатијих на штету сиротиње, вјечни узор какав човјек не смије бити. Примјер да Никшићанима не треба давати високе функције због тога што урнишу свој град, а и све потом по поретку!
Уништавачи свега чега се дотакну!
Gospodaru,
Слобода није крилатица рекламног паноа…Џони…
VRCANI I ZLOGINI DPSa,
Rece ZLATICANIN,
kako su KREATORI ZLOCINA RASPODIJELILI FAMILIJE, da bih skoro sve NASILNO DEPORTOVALI NA KOSOVO,
dio odraslih na GLAVU ZETE, MUSKI U SPUSKI , ZATVOR, A DJECA I ZENE U BIJELO POLJE,
ako to nije VECI ZLOCIN OD DEPORTACIJE BOSNJAKA PALJANSKIM KASAPIMA,
onda ja NIJESAM NORMALAN.
http://www.dayline.info/index.php?option=com_content&task=view&id=21858&Itemid=195
i ne samo na univerzitetu, nego u svim segmentima drustva.
Nedostatak morala je veći problem od siromaštva
Profesor prava Časlav Pejović za “Vijesti” priča o razlikama između visokog obrazovanja u Crnoj Gori i Japanu
Uvecaj! PejovićSiromaštvo nije jedini uzrok korupcije na Univerzitetu Crne Gore, mnogo je važniji nedostatak morala, smatra profesor prava na japanskom Kjušu Univezitetu Časlav Pejović.
Pejović je u intervjuu za “Vijesti” pojasnio da se poboljšanjem materijalnog statusa može smanjiti rizik od korupcije, ali je popuštanje moralnih kočnica teško iskorijeniti u društvu u kojem je poremećen sistem vrijednosti.
“Nažalost, to je slučaj u Crnoj Gori. U sredini u kojoj se mnoge stvari pokušavaju riješiti ‘preko veze’, a ne redovnim putem, pa se to čak smatra normalnim, i postojanje korupcije je logična pojava”, kaže on.
Rijetka sličnost između zemlje u kojoj se Pejović rodio i one u kojoj godinama živi i radi je vlast koju godinama osvaja jedna dominantna partija. U Japanu je preko 50 godina na vlasti bila Liberalno-demokratska partija (LDP), ali Japanci su svoj državni univerzitet sačuvali od partijskih uticaja.
Primjer ovog profesora je pokazao da je “ulaganje u obrazovanje najbolja investicija”, ali i da je uz mnogo rada i truda moguće od podgoričkog Pravnog fakulteta dospjeti do redovnog profesora na jednom od elitnih univerziteta u Japanu.
Šta prepoznajete kao glavne razlike između visokoškolskog obrazovnog sistema u Crnoj Gori i Japanu?
Razike su velike i teško ih je ukratko opisati. Postoje značajne razlike u pogledu upisne politike i režima studiranja. U Japanu se teže upisati na fakultet, dok je u Crnoj Gori teže završiti ga.
Jedna od manje vidljivih razlika jeste da se u Japanu kroz obrazovni proces gaji kolektivni duh, što je u skladu sa japanskom tradicijom koja potencira saradnju između pojedinaca koji čine kolektiv.
Da li je zaista dobro da studenti u procesu obrazovanja jačaju kolektivni duh?
Ima to svoju negativnu stranu, jer se guši individualnost, ali je dobro s aspekta društvenih interesa, jer se kroz ovu komponentu obrazovanja izgrađuje odgovornost prema drugima, što se reflektuje i na kasniji odnos prema kompanijama u kojima se radi, odnosno društvu u cjelini.
Ali, to nije slučaj u Crnoj Gori…
U obrazovnom procesu u Crnoj Gori je mnogo snažnije izraženija individualnost, što ima pozitivan efekat na kreativnost, kao i želju za dokazivanjem. Negativan efekat se ogleda u slabije izraženijoj odgovornosti prema drugima, a jedina posljedica toga je nedostatak brige za javni interes, što često prelazi u neodgovornost i beskrupuloznost.
Japan i Crna Gora imaju i neuporedivu ekonomsku situaciju?
Da, druga jasno uočljiva razlika je posljedica znatno snažnije ekonomske baze koja postoji u Japanu. Bez obzira na skromne ekonomske mogućnosti koje u odnosu na Japan ima Crna Gora, mislim da se mora naći način da se više ulaže u obrazovanje.
Djelovaće kao fraza, ali zaista mislim da je ulaganje u obrazovanje najisplativija investicija. Uostalom, to znam iz ličnog iskustva.
Šta mislite, kako se može riješiti problem nekoliko hiljada svršenih pravnika, ekonomista i profesora koji nakon završenog fakulteta ne mogu da nađu posao?
Na ovo pitanje je lako odgovoriti, ali je sve to teško realizovati. S razvojem ekonomije se otvaraju nove mogućnosti zapošljavanja. Razvoj ekonomije je tijesno povezan s obrazovanjem, jer s napetkom ekonomije svi segmenti u društvu se dižu na viši nivo, uključujući kvalitet obrazovanja, a sa kvalitetnijim obrazovanjem se stvaraju uslovi za jačanje ekonomije. Time opet dolazimo na argument o isplativosti ulaganja u obrazovanje.
Mislite li da je neophodno da državni Univerzitet plaća gostujuće predavače iz regiona, ako se samo na evidenciji Biroa rada u Podgorici nalazi 1.500 visokoobrazovanih ljudi, od toga šest doktora nauka?
Treba biti oprezan s pitanjem predavača na Univerzitetu. To što je neko doktor nauka ne mora da znači da može biti kvalitetan predavač. Doktorat je jedan od uslova, ali se kvalitet predavača ne može cijeniti samo na osnovu tog kriterijuma. Naravno, sasvim je moguće da neki od nezaposlenih doktora nauka u Crnoj Gori mogu biti vrsni predavači, pa čak i bolji od onih koje Univerzitet angažuje.
Da li mislite da bi dugogodišnji univerzitetski profesori trebalo da budu glavni analitičari i kritičari društvenih događanja?
Profesori bi trebalo da imaju kritički odnos prema društvenim događanjima, ali nije realno očekivati da svi budu kritičari društvenih događaja ili analitičari. Mnoge profesore jednostavno te stvari ne interesuju. Neki profesori su opsjednuti bavljenjem naukom, drugi karijerom i ličnim interesima, a neki odlučuju da se bave politikom. To je stvar ličnog izbora. I da sam ja profesor u Crnoj Gori, ne vjerujem da bih se naročito bavio događanjima u društvu.
Ali, Vi ste ipak pisali o gradnji brana na Morači.
Istina je da sam se u posljednje dvije godine angažovao sa par tekstova protiv gradnje brana na Morači, zato što sam bio ubijeđen da je taj projekat bio veoma loš s aspekata interesa Crne Gore, a posebno zbog toga što bi time bila napravljena nepopravljiva šteta. Mislim da je taj angažman bio ispravan i drago mi je da taj projekat nije prošao. Naravno, imam svoje mišljenje o mnogim drugim društvenim zbivanjima u Crnoj Gori, ali jednostavno ne osjećam potrebu da ga javno iznosim, osim ako me neko pita za mišljenje. I ne mislim da se nekome treba pravdati zbog toga.
Vjerujem da ima dosta profesora koji dijele ovakav stav. Kao što vjerujem da ima ćutanja zbog konformizma. To jeste problem, jer u slobodnom društvu ljudi ne bi smjeli da strepe zbog iznošenja svog mišljenja.
Što biste poručili studentima u Crnoj Gori?
Mladi ljudi moraju biti ambiciozni i vjerovati u svoje mogućnosti. Ciljeve treba postaviti visoko i ne žaliti truda da se do tih ciljeva stigne. Kada sam u Crnoj Gori, često čujem pesimistične tonove, „džaba učim, džaba se mučim…”. Nije džaba!
Ako sam ja mogao da sa Pravnog fakulteta u Titogradu dođem do mjesta redovnog profesora na jednom od elitnih univerziteta u Japanu, zasto nešto slično ne bi mogao da uradi bilo koji ambiciozni momak ili djevojka iz Crne Gore? Ako se uloži trud, rezultat mora doći. Ako Crna Gora ne nudi dovoljno šansi mladim i talentovanim ljudima, ili je mala za njihove ambicije, šansa se može potražiti negdje drugo. Svijet je velik.
Privatni fakulteti se finansiraju donacijama i školarinama
Kako je u Japanu uređen status privatnih fakulteta i da li država izdvaja novac za finansiranje njihovih programa?
U Japanu postoji oko 750 univerziteta, od čega su oko 600 privatni univerziteti. U principu bi trebalo da se privatni univerziteti finansiraju od školarina i donacija, ali je praksa da država dijelom finansira privatne univerzitete kroz programe namjenskih subvencija.
Imaju li studenti privatnih fakulteta jednake mogućnosti kao i studenti državnih? Konkretno mislim na ostvarenje prava na studentski kredit, smještaj u domu ili ishranu u menzi državnog fakulteta.
Nijesam detaljno upoznat sa pitanjem studentskih kredita na privatnim univerzitetima, ali mislim da i studenti na privatnim univerzitetima imaju mogućnost dobijanja studentskih kredita.
Što se tiče studentskih domova, u principu studenti s jednog univerziteta ne mogu dobiti sobu u studentskom domu drugog univerziteta, ali to nema veze s time da li je univerzitet državni ili privatni.
Autonomija Univerziteta se može sačuvati
Mislite li da je moguće sačuvati autonomiju državnog Univerziteta ako na vlasti imate partiju koja je vlada dvije decenije?
Naravno da je moguće. U Japanu je Liberalna demokratska partija (LDP) bila na vlasti više od pedeset godina, ali to nije imalo naročiti uticaj na autonomiju univerziteta.
Japanski univerziteti uživaju snažnu autonomiju i nijesam čuo da to bilo ko dovodi u pitanje. Vrlo malo profesora u Japanu se politički angažuje, a to ko kojoj partiji pripada nema uticaja na karijeru.
Rektor i dekan se biraju tajnim glasanjem u kojem učestvuju svi profesori, barem je tako na mom univerzitetu. Jedini uticaj koji sam primijetio bilo je lobiranje za nekog kandidata od strane kolega, ali to nikada nije imalo veze sa političkim partijama.
ne znam jesu li gore teme il komentari, il azijatluk komentatorski, ovo je ogavno u sta se pretvorio ovaj nekadasnji fini sajt/ portal.
Dragi Laufer,
Ovaj “nekadasnji fini sajt/ portal” nema uređivački kolegijum, nema Savjet, nema finansijere, nema sponzore. Sve se radi (onoliko predano koliko borba za suvom egzistencijom to dozvoljava) na osnovu dobre volje, entuzijazma i još uvijek neugasle nade da je Crnoj Gori i dalje potreban jedan ovakav portal, gdje elementarno obrazovani čitalac može iznijeti svoje mišljenje i pročitati tuđe, portal čija je jedna od misija da čuva medijsku arhivu koja je bar jedno od sredstava u borbi protiv kolektivne aMNEzije (svjedoci smo da nijedan portal u Crnoj Gori nije sačuvao svoju arhivu), portal koji ne navodi na ničiju vodenicu, a opet povezuje ljude koji nisu odustali od odupiranja sveopštem ludilu oko nas.
Cijeneći vaš dosadašnji doprinos našem radu, koji ste (ne)podržavali oštr(oumn)im komentarima, želimo da vas zamolimo da i vi, kao i svi ostali čitaoci, pomognete naš rad sopstvenim prijedlozima tekstova, članaka, zanimljivih linkova, a za čije objavljivanje na JS-u smatrate da bi bilo efektno.
U vremenima kada je svaku dnevno političku, ekonomsku, društvenu vijest moguće podvesti pod “Tekuću bahanaliju”, najteže je izabrati i ponuditi pogled iz drugog ugla. Ukoliko je naš ugao “otupio”, ovo je poziv vama, naravno i svim čitaocima, da nam pomognete na putu izoštravanja. I ugla i vida.
Svako dobro.
“ne znam jesu li gore teme il komentari, il azijatluk komentatorski, ovo je ogavno u sta se pretvorio ovaj nekadasnji fini sajt/ portal.”
dakle, sta je gore, neodgovori mi drugi kanal?
ako kontrolu nad svojom ‘dobrom voljom, entuzijazmom i jos uvijek neugaslu nadu…’ ne uzmete u svoje ruke i zategnete dizgine, ode sve u bosnu republiku i hercegovinu materinu.
ja vjerujem da je bar 60% ljudi koji dolaze na ovaj sajt dobronamjerno prema svojem okruzenju i zeli da pronadje srodne duse sa kojima se, ako ne totalno slaze, ono bar slaze da takve srodne i dobronamjerne duse imaju pravo da isazu svoje stavove, poglede, zadovoljstva i nezadovoljstva. ovih preostalih 40% dolazi sa drugom namjerom i zadacima, pa mi je cudno da nijeste prepoznali i sankcionisali, na neki nacin, onaj odvratni, kurtonski i zlomisleci domaci i kvazidomaci azijatluk i najgori poganluk ljudski koji je preplavio ovaj sajt prije izbora, tokom izbora i do dana danasnjeg, a koji nema veze sa supermenom spasiocem i miropomazacem cejovicem i darkom (odavno se pitao za koga ja radim) bulatovicem i njihovim caskanjem? kako to, kad je njihovo caskanje mnogo bezopasnije od najazijatskijeg osmansko-vizantijskog zabijanja bratskih nozeva u ledja uz osmjehe, fraze i kvaziparlamentarizam i sirenje lazi, obmana, mracnjastva, karakletvi i antimiropomazanija? no, to je vasa odluka da bez kolegijuma i savjeta, bez makar minimalne kontrole diskusija i fokusa pustate sve i svasta, samo se onda nemojte vi cudit ako vam se sve ovo vrati u lice sa zacinima i dodacima iz glavne kuhinje.
p.s. nagradno pitanje- gdje se 90% ljudi svakog jutra budi sa namjerom da posteno radi, zaradi, potrosi i provede dan, a gdje se 90% ljudi budi sa namjerom da prevari i sebe i dan pred sobom?
Ko ima zivaca i zeludca, neka pogleda.
Orvel!!!
http://www.rtcg.me/arhiva/audio-video-arhiva.html
Evo bolji link:
Aleksander Savic’ Zao mi je Bajko ali Goran je tu u pravu. Nijedan kapitalista nece dobrovoljno vratiti nesto sto je ukrao od naroda.
for 41 minutter siden · Synes godt om · 1..
Milovan Jankovic Treba li A.P.Mølera objesit na trg, jer ima milijarde, zaposljava 20 000 radnika, i plati i do 5 milijardi poreza DRZAVI, a na licni dohodak OPSTINSKI POREZ od 30 miliona eura, umro je kukavac i sad PLACE OPSTINA koja grca u dugovima, sto ga nema, CIJELA DANSKA i njegovi zaposljeni nijesu susili obraze za starcem od 99 godina.
for 22 minutter siden · Synes godt om · 1..
Milovan Jankovic U Dansku ima 360 000 kapitalista sa mojom suprugom, od toga 66000 koje su u vlasnistvu familija treca-cetvrta ili deseta generacija, odiru guzicu i trose zivce, dva puta vise od “RADNIKA I SLUZBENIKA” koji rade 37,5 sati nedjeljno, treba li sve LIKVIDIRAT, kao RUSI ROMANOVE I POSLAT U SIBIR, i moju suprugu.
for 8 minutter siden · Synes godt om..
Milovan Jankovic Svako u DANSKU moze biti PREDUZETNIK, Valentina Jankovic je Crnogorski drzavljani, kad je kupila firmu prije 23 godine, mucala je na Danskom, zavrsila TRGOVINSKU, i proizvidila i montirala stampana kola, kablove sa multi utikacima, motanje svitaka i trafoa, i lemljenje istih masinski, sve je sredjeno za 5 minuta, dobijanjem PDV broja, i jednom posjetom poreskog inspektora za 23 godine, NAS INSPEKTORI U CRNOJ GORI UGUSISE I PREDUZETNIKE I POSJEDNIKE PANSIONA ZA TURISTE, umjeso pausalne naplate na broj kreveta ili metar2, kod nas VLADA POSTKOMUNISTICKO BIROKRATSKO PSECE LUDILO; KOJE GLODJE DO KOSKE SVAKG INVESTITORA.
Američka vojska označila je osnivača Vikiliksa Džulijana Asanža za neprijatelja države.
Tako bar proističe iz nedavno objavljenih dokumenata obavještajne službe američkog ratnog vazduhoplovstva, prenijeli su australijski mediji.
Svaki pripadnik vojske koji kontaktira sa Vikiliksom ili njegovim pristalicama rizikuje da bude optužen za “komuniciranje sa neprijateljem”, što je zločin za koji može uslijediti i “smrtna kazna”, navodi se u dokumentima koji su objelodanjeni shodno američkom zakonu o slobodi informisanja.
Asanž je tako svrstan u istu pravnu kategoriju kao teroristička mreža Al Kaida i talibani, navodi australijski list “Ejdž”.
Osnivač WikiLeaks-a, Julian Assange, obratio se jučer video vezom delegatima koji su se okupili u New Yorku za vrijeme održavanja aktualne sjednice Generalne skupštine UN-a. Podsjetimo, Assange je dobio azil od države Ekvador i sada se nalazi već 100 dana u zgradi ekvadorske ambasade u Londonu.
Zgradu ne može napustiti jer bi odmah bio uhićen od strane britanske policije te promptno izručen Švedskoj, a kasnije – najvjerojatnije – i SAD-u gdje ga čeka i potencijalna smrtna kazna zbog objave povjerljivih informacija. Sudbina Juliana Assangea danas je takva da će možda još dugi niz godina provesti unutar ekvadorske ambasade.
U specijalnom obraćanju UN delegatima, putem video veze direktno iz prostora ekvadorske ambasade u Londonu, Assange se osvrnuo na govor američkog predsjednika pred Generalnom skupštinom. Podsjetimo, Obama je održao tipičan predizborni govor hvaleći SAD kao primjer demokracije i slobode govora. Assange nas podsjeća na vlastitu situaciju i ističe kako stanje u SAD-u svakako nije tako idealno kako Obama opisuje.
Posebno se osvrnuo na licemjerno Obamino svojatanje svih pozitivnih promjena koje su desile protekle dvije godine u sklopu tzv. Arapskog Proljeća. Assange je potpuno u pravu, jer Obamino izlaganje u UN-u ovog utorka nije imalo nikakvog uporišta u činjenicama. Štoviše, američka administracija nastojala je svog dugogodišnjeg saveznika Honsija Mubaraka održati na vlasti sve do posljednjeg trenutka. Danas Obama potpuno izvrče priču i tvrdi kako je SAD “podržavao narod” od samog početka, što uopće nije bila istina. Ono što je uslijedilo kasnije je američko iskorištavanje tih, svakako značajnih, događaja u svrhu pokretanja agresivnog rata protiv Libije i sada prijetnji protiv Sirije.
Assange u svom govoru također odlično primjećuje kako je vrhunac ovog licemjerja američki stav prema narodnoj pobuni u državi Bahrain. Da li su i tamo na strani naroda? Da li su na strani prosvjednika u jednoj Saudijskoj Arabiji ili Jordanu? Ili pak Izraelu? SAD ima jasna dvostruka mjerila po pitanju događanja koja i dalje traju na prostoru Bliskog istoka. To je već svima poznato, ali da te iste događaje Obama sada koristi u sklopu svoje predizborne kampanje je zaista uvredljivo za sve one koji prate situaciju na tom prostoru, a naročito – kako je i sam Assange istaknuo – za stanovnike tih država.
Transkript: Julian Assange, obraćanje UN delegatima, 26.9.2012.
Poštovani delegati, dame i gospodo,
Danas vam se obraćam kao slobodan čovjek, jer bez obzira što sam bio pritvoren 659 dana bez optužbe, slobodan sam u onom najosnovnijem i najvažnijem pogledu – slobodan sam reći ono što mi je na pameti.
Ova sloboda postoji zato što mi je država Ekvador dala politički azil, a druge države stale su u obranu te odluke.
Zbog Članka 19 iz UN međunarodne deklaracije o ljudskim pravima, WikiLeaks smije objavljivati informacije putem bilo kojeg medija bez obzira na granice. Dok Članak 14.1 iste deklaracije osigurava pravo na traženje političkog azila, a Konvencija o izbjeglicama iz 1951 i druge odluke UN-a, omogućavaju mi da budem zaštićen od političkog progona.
Upravo zahvaljujući Ujedinjenim Narodima mogu koristiti svoje neotuđivo pravo da tražim zaštitu od proizvoljnih i pretjeranih akcija vlada protiv mene, mog tima i ljudi koji podupiru moju organizaciju. Zbog apsolutne prohibicije po pitanju mučenja, koja je sastavni dio UN konvencije protiv mučenja, mi snažno odbacujemo mučenje i ratne zločine, bez obzira tko su počinitelji.
Iskoristio bih ovu priliku da se zahvalim uljudnosti koja mi je pružena od strane Vlade Ekvadora i koja mi je omogućila ovaj prostor iz kojega vam se obraćam, ovog puta u znatno drugačijim prilikama nego je to bilo za vrijeme mog obraćanja video vezom u Ženevu.
Prije gotovo dvije godine od danas, govorio sam o našem radu koji je otkrio mučenje i ubijanje preko 100,000 stanovnika Iraka.
No, danas vam želim ispričati jednu američku priču.
Želim vam ispričati priču o mladom američkom vojniku u Iraku.
Taj vojnik je rođen u gradu Crescent, Oklahoma, majka mu je bila iz Walesa, a otac Amerikanac, član mornarice. Njegovi roditelji su se zaljubili nakon što je njegov otac bio stacioniran u američkoj vojnoj bazi u Walesu.
Ovaj vojnik već kao dijete pokazivao je da će biti nešto od njega, dobivao je vodeće nagrade na znanstvenim natjecanjima 3 godine u nizu.
Vjerovao je u istinu i baš kao i svi mi, mrzio je licemjerje.
Vjerovao je u slobodu i pravo svih nas da tražimo svoju sreću. Vjerovao je u vrijednosti na kojima je osnovan SAD. Vjerovao je u Madisona, Jeffersona i Thomasa Painu. Kao i mnogi tinejdžeri, nije znao što će raditi u životu, ali je znao da želi braniti svoju zemlju i da želi naučiti što više o svijetu. Priključio se vojsci, kao i njegov otac, te postao obavještajni analitičar.
Kasne 2009, kada je imao 21 godinu, poslan je u Irak.
Tada, kako se navodi, vidio je kako američka vojska često ne postupa prema pravilima, štoviše, bave se ubojstvima i podupiru političku korupciju.
Kako se navodi, tamo, u Bagdadu, 2010 dao je WikiLeaksu, i svijetu, detalje koji su prokazali torturu nad Iračanima, ubojstva novinara i detaljan opis preko 120,000 civilnih ubojstava u Iraku i Afganistanu. Navodno je WikiLeaksu dao i 251,000 američkih diplomatskih depeša, koje su zatim potaknule i Arapsko Proljeće. Ime ovog mladog vojnika je Bradley Manning.
Navodno ga je izdao doušnik, nakon čega je zatvoren u Bagdadu, zatim je prebačen u zatvor u Kuvajtu, onda u Virginiji, gdje ga se držalo 9 mjeseci u izolaciji i gdje je pretrpio žestoko zlostavljanje. UN specijalni izvjestitelj za mučenje, Juan Mendez, istražio je slučaj i formalno optužio SAD.
Bradley Manning, dobitnik znanstvenih nagradi, vojnik i patriot, je ponižen, zlostavljan i psihološku mučen od strane vlastite vlade. Optužen je za prijestup zbog kojeg mu prijeti i smrtna kazna. Ovo mu se događalo u vrijeme kada ga je američka vlada htjela slomiti, silom ga natjerati da svjedoči protiv mene i WikiLeaksa.
Do danas, Bradley Manning je zatvoren već 856 dana bez suđenja. Pravni maksimum u američkoj vojsci je 120 dana.
Američka administracija nastoji stvoriti nacionalni režim tajnovitosti. Nacionalni režim skrivanja. Režim u kojem će svaki vladin zaposlenik koji povjerljivu informaciju dostavi medijskim organizacijama moći biti osuđen na smrt ili doživotni zatvor zbog špijunaže, zajedno s predstavnicima medijske organizacije s kojima je surađivao.
Ne smijemo podcjenjivati magnitudu istrage o WikiLeaksu. Volio bih kada bih mogao reći da je Bradley Manning jedina žrtva ove situacije. No, napad na WikiLeaks je proizveo istragu za koju pojedini australski diplomati ističu da je bez presedana po pitanju magnitude i naravi. SAD su pokrenuli “potpunu vladinu istragu”. Pod istragom je velik broj vladinih agencija, uključujući: Ministarstvo obrane, Centcom, Agencija za obranu obavještajnih informacija, Divizija za kaznene istrage pri američkoj vojsci, Američke vojne snage u Iraku, Prva vojna divizija, Vojna jedinica za istraživanje računalnog kriminala, CCIU, Vojni cyber stožer. Uz to i 3 posebne istrage: u Ministarstvo pravosuđa, Sud u gradu Alexandria, Virginia, i Federalni zavod za istrage.
Prema riječima sudskog iskaza ranije ove godine, do sada je istraga sklopila 42,135 stranica po pitanju WikiLeaksa, od toga se manje od 8,000 odnosi na Bradleya Manninga. Nadalje, istražuje nas Ured generalnog direktora za nacionalno obavještavanje, agencija ODNI, Direktor nacionalnog kontraobavještajnog ureda, CIA, Nadzorni odbor, Odbor za unutarnje interagencijsko obavještavanje i PIAB – Predsjednikov obavještajni savjetodavni odbor.
Glasnogovornik ministarstva pravosuđa, Dean Boyd, potvrdio je u srpnju 2012 kako istraga ministarstva o WikiLeaksu i dalje traje.
Tako da o svim lijepim riječima koje je jučer istaknuo Barack Obama, a bilo je mnogo lijepih riječi, potrebno je reći kako se njegova administracija na web stranicama kampanje hvali kako su kriminalizirali više slobode govora nego svi dosadašnji američki predsjednici zajedno.
Podsjetim se fraze: “Odvažnost nade” (op.a. poznata knjiga Baracka Obame izdana za vrijeme kampanje 2008).
Tko može reći da američki predsjednik nije odvažan?
Zar nije bilo odvažno da američka vlada sebi pripiše lavinu progresa koji se desio zadnje dvije godine?
Zar nije bilo odvažno kada je Obama jučer rekao kako je “SAD podupirao snage promjene” u sklopu Arapskog Proljeća?
Povijest Tunisa nije počela u prosincu 2010 i Mohammed Bouazizi se nije zapalio zato da bi Obama mogao biti ponovno izabran. Njegova smrt je okarakterizirala život pod režimom Bena Alija.
Svijet je saznao, nakon što je WikiLeaks objavio, kako je režim Bena Alija dugi niz godina bio toleriran, ako ne i poduprijet, od strane SAD-a – čak i kada su znali za sve zločine.
Stoga su stanovnici Tunisa vjerojatno bili iznenađeni kada SAD govori da su podupirali promjene u njihovoj zemlji.
Ovaj Obamin govor je veliko iznenađenje i za tinejdžere u Egiptu, koji su prali oči od američkog suzavca, kada su jučer čuli da je SAD navodno podržavao promjenu u Egiptu.
A zasigurno je i veliko iznenađenje za sve oni koji su dobro čuli kako Hillary Clinton inzistira da je Mubarakov režim “stabilan” čak i onda kada je već svima postalo jasno da nije, te kasnije kako traži da omraženi šef tajnih službi, Sueilman, za koga su SAD znali da je mučitelj, preuzme vlast.
Mora da je jučerašnji Obamin govor veliko iznenađenje i za sve Egipćane koji pamte kada je potpredsjednik Joseph Biden istaknuo da je “Hosni Mubarak demokrat”, a Julian Assange “tehnološki terorist”.
Ovo je uvreda za mrtve i ranjene u Bahrainu, kada SAD tvrde da su “podržali snage promjena”.
Ovo je, zaista odvažno.
Zar nije odvažno da ovaj predsjednik, u nastojanju da izgleda kao vođa, gleda natrag na sve ove promjene – narodne promjene – i sada ih svojata?
No, ovo očito znači da je i Bijela Kuća do sada shvatila kako je progres nezaustavljiv. U ovoj “sezoni progresa”, predsjednik je vidio u kojem smjeru vjetar puše te se sada mora pretvarati kako je njegova administracija taj isti vjetar proizvela.
Dobro, i to je bolje od alternative – da otplove u beznačajnost, dok svijet ide naprijed.
Moramo biti jasni ovdje. SAD nije neprijatelj. Vlada nije homogena. U nekim slučajevima dobri ljudi u SAD-u podupirali su pozitivne promjene, možda je i sam Barack Obama osobno jedan od njih.
No drugi, masovno, su se opirali. To je sada već stvar povijesti.
Stoga nije fer i nije primjereno da predsjednik Obama nastoji provesti povijesnu reviziju koja bi koristila njegovim političkim ambicijama.
Zasluge bi se trebale davati onda kada se zasluže, ali kada nisu zaslužene, trebaju biti oduzete.
A što se tiče lijepih riječi.
To su samo lijepe riječi.
Možemo ih pohvaliti i složiti se s njima.
Slažemo se s izrečenim da ljudi mogu svoje probleme riješiti na miran način. Slažemo se da diplomacija može djelovati umjesto rata. I slažemo se da je ovo nezavisan svijet u kojem smo svi bitni.
Slažemo se da sloboda i samoopredjeljenje nisu nužno samo američke ili zapadne vrijednosti, već univerzalne vrijednosti. I slažemo se s predsjednikom kada kaže da moramo govoriti iskreno ako smo ozbiljni po pitanju tih ideala.
Ali lijepe riječi brzo se gube ukoliko se ne poduzimaju i sukladne akcije.
Predsjednik Obama snažno je naglasio slobodu govora. “Oni koji imaju moć”, rekao je, “moraju se oduprijeti iskušenju da uguše disidente”.
No, postoji vrijeme za riječi i postoji vrijeme za djela, vrijeme za riječi je isteklo.
Sada je vrijeme za djela i vrijeme je da SAD prestane s progonom WikiLeaksa, da prestane s progonom naših ljudi i da prestane s progonom naših navodnih izvora.
Vrijeme je da predsjednik Obama napravi pravu stvar, da se pridruži snagama promjene, ne lijepim riječima, već lijepim djelima.”
http://www.advance.hr/vijesti/julian-assange-obratio-se-un-u-putem-video-veze-kritizirao-obamu-i-njegov-govor-kompletan-transkript/
Procenat i po straha
Groteskno je da Đukanović govori o četnicima i (političkim) početnicima, a političku moć je stekao kao četnik i početnik. Bio je mali, srednji, veliki i, na kraju, mega kriminalac, čiju će kriminalnu zloupotrebu independističke ideje pamtiti istorija
http://www.vijesti.me/kolumne/procenat-straha-kolumna-93628
Podržao sam osnivanje Pozitivne Crne Gore kao početak procesa stvaranja nove nekorumpirane političke elite koja nije ponikla u zločinačkim ratovima i pljačkaškim privatizacijama. Ali da se ja tu nešto pitam, pozitivni bi koordinirali svoj rad sa Demokratskim frontom i, po mom mišljenju, tako činili mnogo opasnijeg pritvnika uspaničenom diktatoru. Ako su independisti pomogli četniku Đukanoviću da ode na popravni ispit i zasluži amnestiju od Haga, treba i našoj braći političkim Srbima da pomognu na putu koji su započeli, da frustraciju zbog istorijskog poraza prevaziđu prihvatanjem Crne Gore kao građanske evropske države, koju treba zajedno da gradimo.
Pozitivni bi, da sam im ja babo, odlučnije Đukanoviću saopštili da Crna Gora nije održiva kao nezavisna država ako mjera stvari bude on i njegova zločinačka organizacija.
Miodrag Perović…Možda će Đukanović pobijediti i na ovim izborima, ali je u strahu jer u ovom trenutku njegova sudbina, moguće i sloboda, zavisi od procenta i po biračkog tijela.
Ова колумна Миодрага Перовића је дошла у право вријеме, мислим да је треба постовати као текст.
Много штошта се треба рећи, тим прије што је Миодраг Перовић као медио магнат јака личност у Црној Гори. Елем, не сматрам да је сукоб Перовића и Ђукановића лична ствар, веће се ради о политичкој ствари важној за све у ЦГ.
Укратко, на страни сам Перовића, а ово тим прије што ми је праштање стил живота, тако да не патим од прошлости николико. Баш ме брига за прошлост…
Zato se ja nikad ne odrijecem mojih prijatelja,
niti odustajem od borbe sa Mafijom, jedin pravim neprijateljima CGe,
i monopolistima sa Milovim ugovorima, Helenik petroleum, T-com, Veletrgovinskim lancima , EPCGe, KAPu i Zeljezari, iz kojih se kriju DOMACI IZDAJNICI,
ne politicki nego HOSTAPLERSKI.
Miodrag Perović…treba i našoj braći političkim Srbima da pomognu na putu koji su započeli, da frustraciju zbog istorijskog poraza prevaziđu prihvatanjem Crne Gore kao građanske evropske države, koju treba zajedno da gradimo…
Мало критике…, иако је колумна одлична…
Ево, рецимо, не постоје политички Срби…, јер се тада, још прије, лако могу прогласити политичким и Бошњаци, Муслимани, Хрвати, а могуће и Албанци.
Друго, не постоји историјски пораз. јер је он фалсификован.
Треће, државна независност ЦГ је неоспорна иако је заснована на фласификованом референдуму. Понављам, ипак је неоспорна. То је међународни факт, фалсификат то није..
Четврто, међународни односи и правила игре неће дозволити да се државност ЦГ икада промијени, независно од било каквих услова референдума, све да је 50 одсто плус једна глас, а не двије трећине уписаних бирача, како је предвиђено Уставом ЦГ.
И на крају, браћа је у реду, али ја то браћа од Црногораца имам у огромној већини оних које знам, и то оних који не користе префикс политички…
Изузимајући ово, колумна је изванредна и потребна, и у правом је тренутку.
Perović je jedan od onih ljudi kojima sve i da objasniš da njegovo djelovanje šteti onome šta je zacrtao kao svoj cilj on bi i dalje nastavio po starom. Osim što nema harizme, što ima nerazumljiv način izražavanja nije ni neki talenat za pisanje. Poslije duela sa Slavkom i svega šta je izrekao po meni je izgubio i kredibilit za reći štošta i stati iza toga. Danas najveća podrška koju nekome on može dati je da je ne daje uopšte. Njegovi aduti su u Frontu kao i stil i način ophođenja. Njegova želja je bila da Pozitivna bude dio Fronta i da se razmeće vokabularom kojem su oni skloni. U Pozitivnoj su svoji ljudi, sa sopstvenim stavom a disciplinovanja nemaju prođu. Dok je svega toga ona će i postojati i imati moju simpatiju. U suprotnom raspašće se vrlo brzo.
Dalje ono šta navodi je nešto realno i nešto šta treba da je poziv svima da izađu na birališta je to da se DPS svede ispod 50%. Vrlo je moguće da će oni formirati vlast sa Bošnjacima, Albancima i Hrvatima ali to bi bilo nešto što bi uz podršku spolja i pritiska na manjinske stranke značilo početak pada i zato jeste režim nervozan jer je svjestan da im one ne bi bile pouzdan partner a možda im ne bude i uopšte.
Svi smo mi IZDAJNICI, neko CETNIK , neko PO-CETNIK, neko UNIONISTA, NEKO KOMUNISTA, samo su na vlasti h… ISTA, svi krsteni od popa Rista.
PADAJ SILO I NEPRAVDO,
PADAJ MILO S`DPSom,
KRECI STARO, KRECI MLADO,
SA MACUGOM I BIJESOM,
MICI ZVIJER IZ OBORA,
PROPADE NAM CRNA GORA.
PADAJ BANDO ,
TI SI KUM, A NE GLUMAC,
MARLON BRANDO.
SDP postenjacine zovu telefonima po kucama da dode i da tako objasne narodu sto treba da se objasni ako ima ko cesovu dilemu da li da glasuje za njih. DPS je naredio svojima da ne tule telefone od petka do ponedjeljka ni za zivu glavu. Kako je krenulo dijelice punjace i nove baterije za telefone. Veli moj prijatelj “aktivista” okle za punjace i baterije nemamo ni za dzak brasna i 20E po glavi “trazioca pomoci”.
Milo Đukanović…Ukoliko bilo ko od nas izostane, to realno otvara prostor našim političkim protivnicima i to ne nekoj realnoj demokratskoj konkurenciji koja treba da učini vlast boljom, nego otvara prostor rušiocima Crne Gore.
:))
Елем, или су политички противници или су непријатељи и рушиоци, питање је сад?
KALUĐEROVIĆ U UN
Crna Gora zabrinuta zbog krize na Bliskom istoku
Значи, и тамо је ДПС пронашао рушиоце државе, зато је и забринут?!?:))
http://www.dan.co.me/?nivo=3&datum=2012-09-30&rubrika=Politika&najdatum=2012-09-29&clanak=349498&naslov=Pravio%20sam%20dosije%20sigurnih%20glasa%E8a
Bivši funkcioner Demokratske partije socijalista Ivo Đurišić, koji je nedavno pristupio Demokratskom frontu, saopštio je juče da je u vremenu kada je bio direktor podgoričkog Doma zdravlja vodio spisak sigurnih glasača za DPS.
On je „Danu” rekao da, budući da se ovih dana vodi polemika oko spiskova koje direktori javnih ustanova vode kao evidenciju ko glasa za DPS, ko je kolebljiv, a ko ne, potvrđuje da je takva praksa postojala godinama.
–Kada sam bio direktor Doma zdravlja, kao član DPS-a, i ja sam vodio taj spisak. Te spiskove sam sklonio i sačuvao, ostavljajući ih na sigurno mjesto, kod prijatelja – kazao je Đurišić.
:))
“…direktori javnih ustanova vode kao evidenciju ko glasa za DPS, ko je kolebljiv, a ko ne, potvrđuje da je takva praksa postojala godinama.”
Директори јавних установа су дефинитивно психолошки полицајци који шаљу извјештаје АНБ, која се слила са ДПС.
Ха, ха, ха
Provjeravali i nastavnike
Tajni dosijei o političkom raspoloženju radnika vođeni su u Domu zdravlja u Budvi i Drugoj osnovnoj školi, a ranije je utvrđeno da su napravljeni i u Hotelskoj grupi „Budvanska rivijera”, srednjoj školi „Danilo Kiš” i JU Muzeji i galerije. U SNP-u su istakli da bi državni organi trebalo hitno da reaguju pošto je u pitanju kršenje zakona po kojem je zabranjeno uticati na političku orijentaciju zaposlenih.
Кршење закона, ха, ха, ха
Па не само да није прекршен сваки Закон, него и Устав, и т од оних који “штите државу”, чоче!!!
Елем, оно што мене забрињава је једна важна ствар, рекло би се…:))
Наиме МАНС је успио експресно да из отворених извора нађе мноштво двојника и упокојених у списку бирача, те се поставља питање организације опозиционих странака, које су прве, прије МАНС, требале да то виде.
Укратко, виде ли оне ишта?!?
A šta tebe čeka, Gospodine Grade,
u ovoj noći bratske krvomutnje,
dok krvnici mirno svoj posao rade?…
Ne daj, Bože, da se steknu moje slutnje!”
DA ME VITO PITO, JELI UMRO TITO ???
Milovan Jankovic GOSPODINA GRADA, ceka rulja mlada, koja iz gudura, sljeze medju ljude, sve oce URBANO , GALJIJOT da srusi, jer ga asvat GUSI, prazan je u glavi, PUSTINJAK U DUSI.
Najava dogadjaja, Predsjednik Filip Vujanovic ce posjetiti Bukovicu, Pljevlja u 11 sati radi ocjene realizacije unapredjenja infrastrukture.
wtf
Pavle Baosic da su nasi djedovi i ocevi, saopstili ZIVU ISTINU o BRATOUBILACKIM RATOVIMA I ZRTVAMA , bjelasima i zelenasima, cetnicima i partizanima, milovcima i momirovcima, i sahranili STO HILJADA ZRTAVA TIH POKOLJA CRNOGORSKOG NARODA, danas nas Vi nebi ucutkivali, dosta me otac ucutkiva da ne izgubi BORACKU, nijesam ni njega slusa, pa necu ni tebe, dok ne OBZNANIMO ZIVU ISTINU O ZVIJERIMA I ZVJERSTVIMA NASE BRACE, istorija ce nam se PONAVLJAT U TALASIMA DO VJECNOSTI, jeli smo GOVNA CIPAN CIJELI VIJEK I KLALI PO KUCAMA, zbog VJERE , IDEOLOGIJE I NACIJE, ako ne PRESTANEMO DA JEDEMO GOVNA, POTOMCI CE PLATIT , JER SMO PIZDE I NECEMO DA SAZNAMO ISTINU O NAMA DJEDOVIMA I OCEVIMA, a ONA JE GROZNA, ZATO TREBA BITI HEROJ , A NE PIZDA.
LJEVORUKA
Preblizu je to za njega,
bolje neka gađa trojku,
ispanuće posle svega,
da za centra smatra Bojku …….
Fino li se smiju Lala,
Ašanin i Branko Čavor,
Radojičić bogu hvala,
Kovačević Rajko – blavor ……
Rečenicom predsjednika Socijalističke narodne partije SNP Srđana Milića da je “problem koalicije DPS-SDP što je u ubjedljivoj manjini među pravoslavcima“ ta partija pokazuje svoje pravo, nacionalno lice kao i uvijek u predizbornom periodu, smatra poslanik Socijaldemokratske partije SDP Borislav Banović.
Ха, ха, ха, …
– Dali su nam do znanja da i 2012. kao i 1997. dijele građane Crne Gore na pravoslavne i “one druge” – navodi Banović dodajući da je smisao države Crne Gore koja je nastala nakon referenduma 2006. godine suprotan.
Ха, ха, ха, …
– Smisao države koju smo obnavljali 2006 je upravo suprotan. Crna Gora jeste i biće zemlja svih njenih građana, bez obzira kojem se bogu mole i da li se mole uopšte.
Jednaku podršku za tu ideju dali su građani i Cetinja i Rožaja. I tako će biti i ovog puta.
Ха, ха, ха, …
Зашто ха, ха, ха, има примјер о томе како власт не дијели грађне на православне и оне друге… .
Položaj manjinskih naroda ne odgovara našem pravnom statusu, mada je registrovan određeni napredak u zadnjih desetak godina, saopštila je Bošnjačka stranka.
Diskriminacija je, kako navode, očita i najviše izražena u procesu zapošljavanja.
Primjera radi, pripadnici bošnjačkog naroda u javnoj upravi i javnim službama zastupljeni su sa svega 4,14 %. Što više, podaci prikupljeni od strane resornog ministarstva prošle godine, pokazuju da u 81-om od 132 organa i službe uopšte nema uposlenih Bošnjaka.
Ovaj problem posebno je izražen na lokalnom nivou u Beranama, Bijelom Polju, Pljevljima, Podgorici i Baru.
“Bošnjaka nema na pozicijama državnika i u njihovim kabinetima, nema ih u važnim ministarstvima, Ustavnom, Vrhovnom i Upravnom sudu. To ih dovodi u nejednaku poziciju u društvu koja ima negativne implikacije kroz mali uticaj na kvalitet vršenja vlasti i socijalni status bošnjačkog ali i ostalih manjinskih naroda”.
Али, Милић нема политичке виртуозноасти да предостави одговор цитирањем овога што је саопштила БС. Укратко, опозициони политичари немају тај битни елемент препознавања нелогичности у ставовима које износи овај прилично тупи политичар Бановић, тим прије ако је став будућег колаиционог партнера ДПСДП управо БС. Јаловост, дакле…
Bošnjačka stranka… Što više, podaci prikupljeni od strane resornog ministarstva (Ресорног Министарства!!!) prošle godine, pokazuju da u 81-om od 132 organa i službe uopšte nema uposlenih Bošnjaka.
SDP Borislav Banović… Crna Gora jeste i biće zemlja svih njenih građana, bez obzira kojem se bogu mole i da li se mole uopšte. Jednaku podršku za tu ideju dali su građani i Cetinja i Rožaja. I tako će biti i ovog puta.
Значи, Бановић лупета, Милић ћути, а БС даје официјалне податке из ресорног министарства Владе, чоче…
:))
Marko Milacic Novi ProfilSeptember 26 at 1:22pm ·
..Gori od glasača DPS-a samo su oni koji neće izaći na izbore!
VOJINE,
ciji je, ovaj tvoj mali ?!
Мој мали човјек!? Нисам разумио, изгледа да се заоштрава конфликт апстинената и антиапстинената…
:))
Поштована Биљана,
ја сам само указао на то да опозиционари, и то најјачи, немају инстикт самоодржања, кроз форму одговора који је логичан.
Када представници простог народа, а тај сам, виде очигледне грешке, то је знак да нешто нијеу реду….:))
Нисам апстинент, нити сам антиапстинент… У међупростору се налазим…:))
Kad nebo pame na zemlju, ili se duhovna vlast zvalavi sa svjetovnom,
onda se OTVARAJU VRATA PAKLA,
i pocinju inkvizicije, lomace i svi locu kao KRMACE.
Član Pravedne Crne Gore, Stevo Vučinić,…
” Crnogorskim bankarskim sektorom upravljaju filijale banaka evropskih metropola, što se može nazvati kolonijalnim bankarstvom, koje dovodi u pitanje nezavisnost zemlje i prijeti dužničkim ropstvom i opštom propašću, ocijenjeno je iz Pravedne Crne Gore, prenosi Mina biznis.”
:))
У изборну кампању се, ево, укључи партија које није смјела да преда листу… А то је партија “љутих момака”, намргођених,охохо, који брзо реп подвијају…:))
Угрожена Црна Гора од међународних банака!?! A како иде угрожености од Прве банке, рецимо??
Niko BOGA nije ocera od naroda kao DUHOVNI GLAVARI,
koji se ljubakaju sa SVJETOVNOM VLASCU,
kad nebo pane na zemlju, otvara se PAKAO.
Krivokapić: Protiv nas je pozitivni Demokratski front
“Nemamo pravo da budemo gluvi na greške predaka, država se mora sigurno voditi decenijama da bi bila država Crnogoraca svih vjera i nacija, poručio je glasačima Krivokapić.
Ја мислим да је Црна Гора држава Ирваса свих вјера и нација…:))
Vojine, da pojasnim : mali od palube (mislim na vasu profesiju).
P.S. A dje bi bio taki bard, no u medjuprostoru… :))
Dobro sam se sakrio, ne mozes me pronaći! Ne mozes me dotaći, ne mozes me doseći. Hoću da zaboravim ovaj dan, i prošli dan. Postajem ravnodušan. Posmatram se iznutra! Tattoo – ruža na grudima. Tattoo – na maljavim. Laž i mimikrija… Jako dobar tattoo…
:))
No apokaliptičan scenario po kome bi bio paralisan svakodnevni život građana, kako tvrdi pomoćnik ministra za vanredne situacije u Ministarstvu unutrašnjih poslova Crne Gore Zoran Begović, nije moguć:
“Mi radimo za vanredne uslove i on nije dimenzionisan da samo reaguje samo kada je sunčano i kada je temperatura 30 stepeni. To je sistem koji se prilagođava vanrednoj situaciji i zato su i planska dokumenta i procjene ugroženosti rađeni tako da obuhvataju sve te najekstremnije uslove.”
Kakva god bila zima, Begović tvrdi da građani neće imati razloga za zabrinutost:
“Za dio za koji ja odgovaram građani ne moraju da budu zabrinuti. Sistem će funcionisati potpuno normalno.”
http://www.slobodnaevropa.org/content/vremenske_prilike_zima/2191644.html
Sranje! :)
http://www.vijesti.me/vijesti/sranje-citanci-umjetnicka-sloboda-ili-neprimjereni-rjecnik-clanak-94484
…so what? ;)
http://www.in4s.net/index.php/magazin/hronika/27224-mesna-industrija-goranovic-na-braniku-drzave
Do koske!
I evo, Vijesti u nedjelji pred izbore ponovo veličaju lik i djelo Gospodara…. Kao nebrojeno puta do sada.
http://www.vijesti.me/vijesti/dukanovic-porucio-kumovima-prijateljima-da-vise-ne-tolerise-javasluk-clanak-94922
Шта очекујеш од портала коме је један од уредника Манда Тајовић?
Crna Gora
Predsjednik
9. oktobar 2012.
OTVORENO PISMO PREDSJEDNIKU DRŽAVE
HITNO
N/R
gdinu Filipu Vujanoviću
Predsjedniku Crne Gore
Poštovani Predsjedniče,
Obraćam Vam se kao predsjedniku svih građana Crne Gore, a kao nosilac liste Pozitivna Crna Gora. Ovo obraćanje je nužno i proističe iz činjenice da je našoj listi praktično zabranjeno organizovanje završne konvencije u Podgorici.
Prethodnih desetak dana, Pozitivna Crna Gora je, poštujući sva pravila i procedure, usmenim i pisanim putem tražila od nadležnih organa prostor u kome bi održala završnu konvenciju. Pritom, bili smo veoma fleksibilni, tražili smo više različitih prostora u više različitih termina. Međutim, u svakom pojedinačnom slučaju dobijali smo negativan odgovor kojem su prethodile nejasne i protivurječne informacije, koje bi potom u pisanim dopisima bile izmijenjene i tokom kojih bismo uvijek gubili vrijeme i ne bismo dobijali pravovremene odgovore, a u jednom slučaju smo dobili termin nemoguć za tehničku realizaciju skupa. Dakle, neko ili neki ne dozvoljavaju Pozitivnoj Crnoj Gori da održi završnu konvenciju u glavnom gradu. Spremni smo da dodatno u direktnom razgovoru obrazložimo kako smo dovedeni u situaciju da kroz, za nas kreirani, administrativni lavirint ne dođemo do termina i lokacije.
Siguran sam da ćete se složiti da je održavanje Konvencija legitimno pravo političkih partija koje učestvuju na izborima, a da zabrana održavanja Konvencije predstavlja nedemokratski čin koji ugrožava demokratičnost izbornog procesa.
Mi jako dobro razumijemo da se političke partije u izbornom procesu bore za glasače, i da je u tom procesu nekada nužno djelovati na način da političkim konkurentima otežate da ostvare svoju misiju. Ali u takvom postupanju mogu se koristiti demokratske i nedemokratske metode. Za ovu prvu skupinu metoda, koje su uistinu nerijetko bile na granici demokratske političke kulture, Pozitivna se nikada nije žalila nikome, a ne naročito institucijama koje nisu institucije ove države. Iako smo svjesni da smo za kratko vrijeme svojim nastupom postali ozbiljna politička konkurencija, faktički zabraniti završnu konvenciju listi koja je legitimni učesnik na izborima, na način što joj jednostavno ne date prostor za održavanje Konvencije, složićete se, spada u nedemokratska sredstva borbe.
Stoga, kao Predsjedniku svih građana, obraćam Vam se sa zahtjevom da iskoristite Vaš autoritet prije svega, kako bi omogućili da lista Pozitivna Crne Gora održi završnu konvenciju. Napominjemo da smo fleksibilni kada je reč o terminu i prostoru i tražimo da 11. ili 12. oktobra 2012. dobijemo jednu od sedam lokacija za održavanje završne konvencije (Stadion malih sportova, Stara zgrada Vlade, plato kod spomenika Svetog Petra Cetinjskog, plato na trgu Vektre, parking iza nekadašnjeg Beka, lokaciju na Trgu Republike ili lokaciju u Ulici slobode). Dakle, tražimo jednu od sedam lokacija u dva moguća dana, što cini ukupno 14 mogućih termina. S obzirom da ima 13 potvrđenih lista, jasno je da ukoliko se ne želi faktički zabraniti završna konvencija Pozitivne Crne Gore, Vi snagom autoriteta visoke državne funkcije koju obavljate, možete uticati da naša završna konvencija suštinski ne bude zabranjena.
Poštovani predsjednice Vujanoviću,
Iz dosadašnjeg toka kampanje mogli ste primijetiti da smo mi legalisti, poštujemo insitucije, vodimo računa o demokratskom vokabularu, borimo se za dijalog i toleranciju, širimo demokratsku političku kulturu i jednostavo poštujemo državu Crnu Goru. No, ukoliko nam se na ovaj način ne dozvoljava da organizujemo završnu konvenciju, bićemo prinuđeni da u finišu kampanje upotrijebimo alternativna sredstva političke komunikacije koje ne izlaze iz okvira demokratskih. Uvjereni smo da razumijete naše argumente za takav čin, i jednako od Vas zahtijevamo da svoj autoritet upotrijebite kako do toga ne bi došlo. No, ako i na ovaj dopis ne dobijemo pozitivan odgovor, mi zaista više nemamo drugih metoda nego da se latimo nekonvencionalne političke participacije. Žao nam je što je do ovoga moralo doći, željeli smo da odigramo izbornu utakmicu po uobičajenim demokratskim standardima, ali neko to ne dozvoljava. Mi ne znamo, i ne želimo da znamo ko je taj pojedinac, ali znamo što su naša prava kao i prava svih građana koji podržavaju našu listu. Prema tome, danas do 15 časova, strpljivo čekamo odobrenje od nadležnih da nam se dodijeli prostor za završnu konvenciju. Ako to ne dobijemo odmah nakon toga krećemo u organizovanje višednevne Pozitivne šetnje ulicama glavnog grada.
Konačno, ako želite da se sastanemo i porazgovaramo o ovom problemu, ja Vam stojim na raspolaganju, ali opet, usljed vremenskih ograničenja, to je moguće samo danas do 15 časova.
U nadi da ćete nam izaći u susret i pomoći da riješimo ovaj problem srdačno Vas pozdravljam i očekujem Vaš odgovor.
Darko Pajović
Predsjednik Pozitivne Crne Gore
http://www.youtube.com/user/redbull
http://www.vijesti.me/izbori-2012/mans-ostala-vojska-duplih-biraca-clanak-95325
R. I. P.
http://www.izborioffline.com/ncg/ncg.html
Redakcijo, da li je danas obljetnica nasem Servisu. Ako jeste, to je za mene vazan dan!
Dvije godine …… servis je rano progovorio, ali još piša u gaće ……
srecan rodjuh redakcijo….evo pobenavih od izbora pa se ne sjetih…jos 5000godina…..
Napokon!
http://www.vijesti.me/caffe/otkrivena-tajna-savrsene-figure-dzenifer-lopez-clanak-96234