Hotel Avala – stubovi sistema

Uprkos dvije sudske zabrane, krivičnoj prijavi i dva naloga o rušenju za vlasnika avale zakon ne važi, hotel „Avala” izrastao je u diva od devet spratova, koji nema upotrebnu dozvolu i radi na divlje.

Iako su prvi gosti u rekonstruisanoj prvoj fazi hotela „Avala” ljetovali 2007. godine, taj hotelski kompleks ni dosad nije dobio upotrebnu dozvolu. Rekonstrukcija hotela je počela 2005. godine, a građevinska dozvola izdata je pet godina kasnije. Zahtjev za upotrebnu dozvolu vlasnik hotela, kompanija „Bepler i Džekobson”, podnijela je tek 17. aprila ove godine. Ministarstvo održivog razvoja, kojem je na čelu Predrag Sekulić, još nije odlučilo po ovom zahtjevu. Mora da sačeka da „Bepler” plati komunalije, koje su se popele na četiri miliona eura. Kako nema upotrebnu dozvolu, „Avala” ne bi smjela da prima goste. Pošto se vlast izvježbala da zatvori oba oka na sve što radi vlasnik ovog kompleksa, „Avala” ne plaća nikakve poreze i svi gosti borave ilegalno.

U zahtjevu za upotrebnu dozvolu se navodi da je „objekat rekonstruisan u skladu sa građevinskom dozvolom izdatom 27. maja 2010. za rekonstruisanje hotela i vila `Avala`”, te da je rekonstrukcija završena 28. marta ove godine. Rađeno je, navodi se, prema glavnom projektu cetinjske „Lipe”, vlasništvo Milorada Vujovića, koji je revidirala kompanija „Čovjek i prostor” iz Podgorice, čiji je osnivač Marika Vujović.

Da su navodi iz zahtjeva za izdavanje upotrebne dozvole o rekonstrukciji u skladu sa građevinskom dozvolom netačni svjedoči i zahtjev inspekcije za urbanizam iz jula prošle godine, kojim se traži oduzimanje građevinske dozvole „Bepleru i Džekobsonu”. Inspektor je tažio poništenje dozvole, jer je „glavni projekat na osnovu kojeg je izdata, izdat suprotno planskom dokumentu i urbanističko-tehničkim uslovima”. Sekulićevo ministarstvo je pet mjeseci kasnije odbilo zahtjev inspekcije, objašnjavajući kako je izdata građevinska dozvola neotuđivo pravo kompanije „Bepler i Džekobson”, a inspektor je uostalom zakasnio sa zahtjevom.

Da to baš nije tako pokazuje istorija žalbi nadležnih na trostruko uvećanje gabarita hotela „Avala” bez ikakvih odobrenja. Republička građevinska inspekcija je u vrijeme tadašnjeg ministra urećenja prostora Bora Vučinića u maju 2006. zapečatila gradilište „Avale” i zabranila izvođenje radova. Vlasnik „Avale”, kompanija „Bepler i Džekobson”, za koju tada važi da kolašinski biznismen Zoran–Ćoćo Bećirović posjeduje trećinu kapitala, ni od koga ometan ruši državni pečat i nastavlja gradnju. Ne pomaže ni što se iste godine izjasnio rješenjem protiv rekonstrukcije Republički zavod za zaštitu spomenika, jer je „Avala” 7. februara 1994. proglašena zaštićenim spomenikom. Nikakvog efekta nije imalo ni rješenje inspekcije iz januara 2007, kojim se nalaže rušenje prekobrojno podignutih spratova, ni krivična prijava koju je podnijela inspektor Suzana Lacković. Tadašnji ministar za prostorno uređenje, a sadašnji direktor vladajućeg DPS-a Branimir Gvozdenović, prešao je ne samo preko ovih, nego i preko dvije mjere kotorskog osnovnog suda o obustavi radova. Ni tadašnji vrhovni državni tužilac, a sada predsjednik Vrhovnog suda Vesna Medenica nije našla za shodno da se pozabavi ovim slučajem divlje gradnje u srcu budvanske Gospoštine, podno zidina starog grada Budne i na samoj pjeni od mora.

Zbog ovolike moći vlasnika „Avale”, crnogorska opozicija tvrdi da se ne radi o Kolašincu Ćoću Bećiroviću, koji je tranziciju dočekao kao vozač kombija „Montenegroekspresa”, niti o njegovom nedavno ubijenom bratu Draganu, koji je karijeru počeo kao vratar u noćnim klubovima. Svi osim vladajuće koalicije DPS–SDP tvrde da je stvarni vlasnik „Avale” porodica bivšeg premijera Mila Đukanovića. Kao još jedan argument za tu tvrdnju podsjećaju da je „Bepler” ponudio za hotel 3,2 miliona eura, a kad je Savjet za privatizaciju te 2003. godine odlučio da poništi tender, na scenu je stupila premijerova sestra Ana Kolarević i kao sudija Vrhovnog suda presudila da država kao prodavac nema pravo da ne prihvati nerealnu ponudu.

Kako bilo, ali Bećirović je i dalje direktor i ovlašćeni zastupnik u „Bepleru Montenegro”, zajedno sa finansijskim direktorom Mihailom Peskovim i administrativnim direktorom Viktorom Golikovim. Matična firma iz Londona, čiji je zastupnik Roman Kopilcov, u likvidaciji je od maja ove godine. Ova imena teško da objašnjavaju bolećivost crnogorskog pravosuća i urbanizma prema najvećoj divljoj gradnji u istoriji Budve, koja inače obiluje divljom gradnjom. U svakom slučaju, Milo Đukanović porodično ljetuje u kraljevskom apartmanu „Avale”, gdje noć košta koliko i njegova mjesečna plata.

J.R.

Vladi duguju 800 hiljada

„Bepler” ni nakon deset godina od privatizacije nije platio Vladi 800 hiljada eura od kupoprodajne cijene. Uslov da se taj novac, koji je švajcarska UBS banka kao garant uplatila na prolazni račun kod Hipotekarne banke, isplati je i brisanje svih opterećenja i uknjižba „Beplera” na cjelokupnoj imovini. U posjedovnom listu Uprave za nekretnine na imovini se i dalje vodi opterećenje po tužbi Vladimira Radovića kod kotorskog osnovnog suda.

Što se grbo rodi…

Hotel „Avala” otvoren je 1939. godine i sve su prilike da ga je projektovao beogradski arhitekta Dragomir Tadić, mada nema zvanične potvrde. I u to vrijeme hotel je bio rak-rana na licu Budve, arhitektonski neuklopljen i prevelikih gabarita za djelić obale podno zidina starog grada. Kao produkt sirovog preduzetničkog duha, hotel je nagovijestio sadašnji urbanistički haos u kraljici turizma. Nakon zemljotresa 1979. godine budvanski arhitekta Vladislav Plamenac nakratko je svojim urbanističko-arhitektonskim konceptrom kompleksa „Avala Mogren” stvari postavio na svoje mjesto, a onda je kompleks i prostor na kojem je podignut ponovo devastiran pred naletom tranzicionih tajkuna. Najnoviju rekonstrukciju crnog diva, koji je porastao na devet spratova na prostoru od skoro 13 hiljada kvadrata, prati i suđenje Plamenca zbog povrede autorskih prava sa „Beplerom”. Hotel sada ima 240 soba, 29 apartmana i 64 vile.

Davno su se mogli rastati

Prema članu 15 kupoprodajnog ugovora, Vlada i Budvanska rivijera, kao prodavac, imali su davno sve razloge da raskinu ugovor sa „Beplerom”, jer nije na vrijeme obezbijedio građevinsku dozvolu, niti je „projekat rekonstrukcije bio u skladu sa zakonom i urbanističkim planom i uslovima”. Šteta po budžet bi bila 2,8 miliona eura, jer Vlada ima pravo da zadrži deset odsto od kupoprodajne cijene. Uz to, kupac se obavezao da neće polagati nikakva prava „u dijelu poboljšanja hotela koja rezultiraju iz njegove investicije”, tako da će „poboljšanje ostati vlasništvo prodavca” u ovom slučaju Budvanske rivijere, koja je prodala hotel uz potpis tadašnjeg direktora a sadašnjeg ambasadora Iva Armenka. U ime novog vlasnika potpisao se beogradski advokat Branko Čolović.

izvor: dan.co.me