Dramatične i do sad neviđene emisije metana – gasa staklene bašte koji je u tom pogledu 20 puta potentniji od ugljen dioksida – primećene su od strane naučnika koji su vršili opsežna istraživanja ove oblasti kako u mlazovima izbijaju ka površini Arktičkog okeana.
Opseg i količina emisije metana je zapanjila vođu ruskog istraživačkog tima koji je nepunih 20 godina ispitivao dno Istočnosibirskog grebena na severu Rusije.
U ekskluzivnom intervjuu za Independent, Igor Semiletov, iz dalekoistočnog ogranka Ruske akademije nauka, rekao je da nikada pre nije video takav opseg i silinu kojom metan izbija iz arktičkog morskog dna.“Ranije smo nailazili na strukture poput ove koje podsećaju na buktinju ali one su se merile samo desetinama metara u prečniku. Ovo je prvi put da smo pronašli kontinuiranu, moćnu i impresivnu cureću strukturu, koja ima više od 1000 metara u prečniku. To je neverovatno”, rekao je dr. Semiletov. “Najviše me je impresionirao ogromni obim i velika gustina mlazova. Na relativno malom području pronašli smo više od 100, ali na širem području trebalo bi da ih je na hiljade.”
Naučnici procenjuju da su milioni tona metana zarobljeni ispod arktičkog permafrosta, koji se prostire od kopna do morskog dna relativno plitkog mora Istočnosibirskog arktičkog grebena. Jedna od najvećih bojazni je ta da bi sa nestankom arktičkog morskog leda tokom leta, i rapidno rastućim temperaturama širom čitavog regiona, koje već tope sibirski permafrost, zarobljeni metan mogao da bude odjednom oslobođen u atmosferu što bi dovelo do rapidnih i žestokih klimatskih promena.
Tim Dr. Semiletova je 2010. objavio studiju u kojoj procenjuju da su emisije metana iz ovog regiona iznosile oko osam miliona tona godišnje, ali najnovije ekspedicije ukazuju na to da je to bilo značajno podcenjivanje fenomena.
Krajem leta, ruski istraživački brod Akademik Lavrentiev sproveo je opsežno istraživanje na prostoru od oko 10.000 kvadratnih milja mora koje se prostire duž istočnosibirske obale. Naučnici su razmestili četiri izuzetno oseljiva instrumenta, i seizmički i akustički, da bi posmatrali “fontane” ili mlazeve mehura metana koji izviru ispod morskog dna i dižu se do površine mora.
“Na jako malom području, manjem od 10.000 kvadratnih milja, izbrojali smo više od 100 fontana, ili struktura nalik buktinjama, sa mehurićima koji sa dna idu kroz vodu i direktno se ulivaju u atmosferu”, rekao je dr. Semiletov. “Mi smo izvršili provere na oko 115 stacionarnih tačaka i otkrili metanska polja fatastičnog opsega – mislim da tako nešto do sad nismo videli. Neka mesta su bila kilometar ili više široka i emisije su odlazile direktno u atmosferu – koncentracija je bila sto puta veća od normalne.”
Dr. Semiletov je prvi put objavio svoje nalaze prošle nedelje na sastanku Američke geografske unije u San Francisku.
izvor: kontra-punkt.info / independent.co.uk
javniservis.me 
Komentariši