Politička dioptrija Senata Univerziteta Crne Gore

Senat UCG (rije)šio enigmu izbora naučnih zvanja: Stop za dr M.D Pejovića , ostali naprijed! 

(piše: Dr Momčilo Dušanov Pejović)

Ništa novo, a još manje čudno ili iznenađujuće, pod crnogorskom, beskrajno nebeskom, plavetnom kapom ekološke, nezavisne, demokratske, proevropske Crne Gore! A, bilo bi čudo još i veće da je dr Momčilo D. Pejović uspio proći obadvije velike, brojne i mnogo moćne, svakako značajne instance: Vijeće društvenih nauka (Strukovno vijeće) i Senat Univerziteta Crne Gore! I, kada je na kraju došao, ipak, nekim velikim čudom uspio proći prvu “kapiju”, uslijedila je odnosno dočekala ga je ona najbrojnija i “najstručnija” instanca Senat UCG.

“No pasarán” za dr Momčila D. Pejovića, višeg naučnog saradnika u Istorijskom institutu Crne Gore-Univerzitet Crne Gore, sa 35 godina radnoga staža, od kojih 30 godina u Institutu za istoriju, koju nije mogao proći pa da je imao “čelične zube” odnosno reference sa radovima objavljenim u najpoznatijim svjetskim časopisima, jer bi opet neko imao nešto da u “predlogu Vijeća za društvene nauke” ili u “Senatu Univerziteta CG” dodade i kao “zaključak Senata” uputi Istorijskom institutu i upita za pojašnjenje, dopunu i tome slično, a zatim opet jovo nanovo, pa   kada i to bude sređeno i ponovo dostavljeno onda ga čeka najjednostavnija prepreka: glasanje “nestručne” a demokratske većine poslušnika politički-stranački opredijeljenih i onih koji iz ličnih interesa glasaju protiv da se ne zamjere gospodinu Rektoru Univerziteta Crne Gore, ili iz “opravdanih” razloga napuštaju sjednicu ili izbjegavaju da dođu na istu. A, možda bih prošao da sam pošao, kako su mi savjetovali, na poklonjenje kod gospodina Rektora da ga zamolim zamali p(r)opust?!

Odmah na samom početku želim da se iskreno zahvalim svima onima koji su mi dali svoj glas “za” u izbor za naučno zvanje. Hvala i onima koji su po svojoj naučnoj savjesti i ličnim principima bili za ili protiv. Za uzdržane i one koji su namjerno bili odsutni sa sjednice reći ću samo da su beskičmenjaci.

STOP za dr Momčila D. Pejovića i njegovu naučnu karijeru barem što se tiče naučnih zvanja, a za ostalo će se oni još dobro potruditi da jednom za svagda okončaju i njegovu radnu karijeru? Znam i nemam dileme da tako neće učiniti, jer tako mi rade pune dvije decenije. Stop naučnim projektima kojima će rukovoditi dr Momčilo D. Pejović! Tako se to radi u demokratskoj,  proevropskoj i prosperitetnoj Crnoj Gori; i tako se zaustavljaju oni koji se naukom bave, a politički su neposlušni, naučno ne misle kao politička elita koja je na vlasti i neće da prekrajaju istorijsku prošlost države Crne Gore, najstarije pod kapom nebeskom tako vele, iako se sa njima nikako ne slažem.

Mlađa generacija istoričara je “nastala” i vrlo brzo se obrazovala, stručnim znanjima naoružala, politički i stranački snabdjela članskim kartama ima svoje vođe ideološke, političke, naučne i stručne koji će nove projekta davati iz rukava, a umjesto istraživanja po brojnim arhivima u zemlji i inostranstvu prvo će anulirati sve ono što je do sada u literaturi napisano a nije kako oni danas tumače. Tako će se ubuduće tumačiti istorija Crne Gore i farbati biografije onih koji su ovu današnju državu ekonomski upropastili, a sve će to biti poduprto brojnim novim dokumentima iz daleke prošlosti! Dakle, projekcija današnjih događaja u daleku crnogorsku prošlost i istoriju!

Stop svima koji kritički misle, kritički ukazuju na brojne anomalije u crnogorskom društvu i koji samo na osnovu arhivskih izvora izučavaju prošlost Crne Gore! Zašto i kome takva istorija treba? Drugačije tumačiti istorijsku prošlost Crne Gore i naravno odati sva priznanja političkoj vrhuški koja je danas na čelu ove osiromašene, ekološki najstarije i nezavisne države Crne Gore. Da li je takva istorijska nauka za napredak naroda koji žive u Crnoj Gori i da li je to civilizacijski nivo koji se danas traži od političke vrhuške, a preko novih istoričara i naučnika matematičara koji znaju istoriju i sve relevantne reference za jednoga istoričara?

Naravno da me nije iznenadio broj glasača koji su bili “prisutni” u sali u toku glasanja, jer devet glasova onih koji su bili za moj izbor nije mogao biti veći kada u sali nije bila ni polovina od ukupnoga broja njih 39 koliko ih je u članstvu Senata, a neki “nijesu” imali pravo glasa! Pa, zar to nije opstrukcija? Rećićete, svako ima pravo da glasa po svojoj savjesti i shodno naučnim i moralnim principima! Moram priznati da su tom prilikom pokazali svu svoju principijelnost i savjesnost kada je trebalo biti prisutan i pred Rektorom UCG jasno iznijeti svoj lični stav i naučni svakako! Toliko o principijelnosti i naučnoj savjesti, stručnosti i kolegijalnosti. Postajem dosadan, ali ću još jednom ponoviti, moji snovi su mi to prije četiri noći sve predskazali i nažalost se sve potvrdilo.

Tek sada mi je postala potpuno jasna, jer je ostvarena, jedna “prijetnja” bolje reći “tvrdnja” jednog moga poznanika kada mi je prije skoro 10 mjeseci rekao: “E, sad si konačno stavio tačku na svoju naučnu karijeru”, a ja se tada dobro izasmijao pa završio razgovor sa riječima: “A, šta bih promijenio da nijesam napisao “ŠTA ĆE DANU (U) CANU”?! Ispostavilo se kasnije u desetak objavljenih tekstova, koji su uslijedili sredinom godine pa sve do danas, da sam potpuno bio u pravu, s tim što se njima ništa nije desilo, a meni su stavili tačku na naučnu karijeru, odnosno nijesam izabran u naučno zvanje – naučni savjetnik. To je još jedan dokaz koliko su bili principijelni i savjesni u svome poslu na sjednici Senata oni koji su bili protiv ili nijesu me glasali, jer su napustili sjednicu ili nijesu došli iz “opravdanih” razloga, ili su bili uzdržani! Samo su dokazali da meni nije mjesto sa njima i da različito gledamo na reference, izbor u zvanja, naučnu problematiku, naučnu savjest i metodologiju rada, kao i na reagovanje na brojne devijacije u crnogorskom društvu u posljednje dvije decenije. Naravno, uz sve to ide i moja politička – nestranačka opredijeljenost i javna angažovanost u vidu objavljivanja tekstova o pojedinim društvenim problemima.

Samo ću naglasiti, zbog onih koji se u Senatu dugo već pitaju šta su to “Istorijski zapisi” i koji kao takav časopis ima naučni ugled u zemlji i inostranstvu; a šta su to monografije od nacionalnog značaja koje taj doktor istorijskih nauka ima? Pa šta ako je napisao monogorafiju “Školovanje Crnogoraca u inostranstvu 1848-1918”, Podgorica 2000., str. 1-672, i  “Cetinjska gimnazija 1880-1920., Cetinje 2007., str. 1-1104?! Problematika navedenih monografskih djela je iz oblasti crnogorske prosvjete i obrazovanja pa neka se izmjere oni koji sjede u Senatu i pitaju se šta je to “referentno” kod doktora istorijskih nauka koji nema radove objavljenje u svjetskim časopisima, a po njihovim su ličnim kriterijima vrh istorijske nauke!? Koliko onih koji sjede u Senatu ili su članovi Vijeća za društvene nauke ima monografiju jednu ili dvije i koliko su te njihove monografije značajne za prosvjetu i kulturu Crne Gore? Vama koji ste bili protiv moga izbora zbog nedostatka “reference” samo ću reći da ste slijepi ili ste zbog političkog odnosno stranačkog gledanja slijepi ili samo u mome slučaju obnevidjeli. Naravno, da ste sa takvim naočalima gledali na reference naučnoga radnika koji ima dvije monografije od nacionalnog značaja. Možete to negirati samo vašim ličnim animozitetom i ničim drugim.

Za neke matematičare i njima sličnim u rangu redovnih profesora na UCG, koji hoće da meritorno i validno raspravljaju o naučnim temama iz istorije i ocjenjuju radove jednoga doktora istorijskih nauka sa trodecenijskim naučno istraživačkim radom možda mnogo i ne znači, jer oni takvim načinom gledanja, a posebno načinom poimanja značaja jednog najstarijeg naučnog časopisa u Crnoj Gori možda po prvi put i čuju, ali zašto onda reaguju i pokazuju svu prostotu neznanja, obrazovanja i duha jednog visokoobrazovanog profesora koji ima najveće naučno zvanje – redovni profesor!?

Naravno da sa takvima ne treba polemisati niti im dokazivati značaj i ugled koji uživa jedan časopis kao što su to “Istorijski zapisi”, koji redovno, i pored ogromnih napora, održavaju naučni i stručni radnici Istorijskog instituta i mnogi spoljni saradnici među kojima je mnogo akademika i redovnih profesora! Sa takvim nivioom raspravljanja, diskusije ili postavljanja krajnje neznavenih pitanja na jednom najznačajnijem tijelu Univerziteta nemam šta reći sem da javno postavim pitanje da li su takvi zagovornici naučnih istina i razvoja nauke pri umu i razumu?

Ako mi od takvih i njima sličnih, koji su na Senatu UCG diskutovali ili raspravljali o meni i mojim referencama uopšte, zavisi napredovanje u hijerarhiji najviših naučnih zvanja onda mi je zaista zadovoljstvo što me nijesu glasali i što neću sa njima biti u ravnopravnom rangu najvišega naučnoga zvanja.

Moram reći odnosno podsjetiti te i takve koji su glasali protiv moga izbora u zvanje za naučnog savjetnika, da sam jednom prilikom javno reagovao na slična razmišljanja, takođe jednog tadašnjeg matematičara i ministra prosvjete i nauke rekavši mu da je najopasnije što može neko da od takvih matematičara učini jednome narodu jeste da u istorijsku nauku uvede metod množenja i dijeljenja, sabiranja i oduzimanja, razlomaka i kvadratnog korijena, jer će takvim matematičkim operacijama uništiti mnoge živote ljudske, u krajnjem biće pogubno za mnoge narode i sve ljudske vrijednosti uopšte. Naravno da sam zbog takvog javnog reagovanja dugo godina snosio posljedice, jer nikako nijesam mogao dobiti naučni projekat. Neće me iznenaditi ako i sada propadnem ili me odstrane sa projekta, jer nemam najveće naučno zvanje!

Da ne bih zamarao poštovane čitaoce, jer sam u moja prethodna tri obraćanja naveo sve nesporne argumente, samo bih upitao Rektora, naravno i sve one koji su ga podržali i solidarisali se da ne prođem, jer nijesam podoban za naučnog savjetnika, zbog mojih javnih reagovanja koja su uvijek sa mojim potpisom, za razliku od onih koji se iza pseudonima sakrivaju, kako će odbraniti donijeti “zaključak“ sa prošle sjednice Senata da se dostave pojašnjenja i šta se promijenilo u svemu tome da se na ponovni postupak na Vijeću za društvene nauke raspravlja i tako u vrzinom kolu stave kandidati za izbor u naučna zvanja? Koji su razlozi, gospodine Rektore, da se u paketu ne glasa za sve kandidate iz Istorijskog institute, jer ste u potpunosti dobili dopis sa pojašnjenjima? Drugim riječima koju igru ste tada igrali i po kojim mjerilima i kriterijima ste nas obmanuli podržavajući “predlog Vijeća za društvene nauke”, a “zaključkom Senata” omogućili da se igra oko zvanja nastavi i da Vi sa vašim rektorskim kolegijumom sve to dogovorite odnosno skrojite na način koji vam nabolje odgovara i onemogućite dvojicu kandidata iz Instituta da ne prođu a jedan od njih ipak prođe, jer po vašem mišljenju zadovoljava kriterije, a u krajnjem se samo traži zbir ukupnih poena-bodova da se ispuni za jedno od naučnih zvanja.

Zašto ste, gospodine Rektore, mijenjali tumačenja mjerila i kriterije u toku izbora za naučna zvanja kandidata koji nijesu prošli jer ste smatrali da treba pooštriti kriterije za naučna zvanja, a to u dokumentima-plavoj knjizi, ni jedne riječi nema? Pravila su se morala ispoštovati  ako već postoje i važe za one koji su prije nas dobili naučno zvanje! Dakle, Vi ste gospodine Rektore umnogome značajno uticali na pogrešan način sprovođenja procedure oko izbora mojega naučnoga zvanja, jer ste dozvolili da se različito tumače pojedini važeći paragrafi iz “Mjerila za izbor u naučna zvanja”. Zašto ste, gospodine Rektore, odstupili od principa jednakog tumačenja paragrafa i primjene istih na sve prethodne kandidate i nas kandidata koji smo se sada našli pod vašim novim tumačenjima istih i važećih, a neizmijenjenih pravila i kriterija? To je prosto rečeno bila jedna vaša ili rektorskog kolegija igra u cilju osporavanja dobijanja naučnoga zvanja za mene kao kandidata, u krajnjem onemogućavanja da budem izabran u više zvanje?

Gospodine Rektore, na samome kraju, samo ću reći da me vašim načinom, procedurom i postupkom oko izbora u naučno zvanje nijeste ubijedili da ste pravilno postupili niti da ste ispoštovali kriterije koje ste imali prema mojim predhodnicima, a koji su izabrani u isto ili više naučno zvanje. To je samo još jedan više dokaz da ste prilikom mog izbora u naučno zvanje maksimalno promijenili kriterije i tumačenja pojedinih paragrafa koji su još važeći, a vi i pojedini članovi Vijeća za društvene nauke i u Senatu potpuno ste ih upodobili samo da ne budem izabran u naučno zvanje koje zaslužijem po svim osnovama cijeneći duh zakona “Mjerila i kriterija za izbor u naučno zvanje”. Učinili ste šta ste htjeli i potpuno dezavuisali važeća pravila za izbor u naučno zvanje samim činom procedure koju ste koristili i koju po slobodnoj procjeni tumačite, a koju ste primijenili tokom postupka za moj izbor u više zvanje.

Naravno, uspjeli ste da me spriječite u napredovanju u hijerarhiji naučnih zvanja, ali me nećete moći spriječiti da javno reagujem na anomalije koje se dešavaju u crnogorskome društvu, pa samim tim ima ih na Univerzitetu Crne Gore, gdje ste Vi upravo Rektor! Vjerujem da će biti još prilika gdje ćete imati mogućnost da me osporite u daljem naučnom radu, kao što ste to uspjeli u sticanju najvišeg naučnoga zvanja. Ako ćete imati ili ste imali kakve koristi od toga i ako će Vam to dobro donijeti u toku vaših budućih i redovnih aktivnosti na profesionalnom i naučnom planu onda Vam ne zamjeram, ali ako se tu gledalo političkom dioptrijom onda Vam nikako i nikada neću oprosti.

Znam da su moje šanse da u redovnoj proceduri istjeram pravo i pravdu veoma male, ali ću pokušati potražiti zaštitu svojih zakonom propisanih prava. Naravno da Vi o tome ne treba da se mnogo brinete, jer ste za sada u svemu uspjeli, barem kada sam ja u pitanju, drugima se mnogo slabijim po referencama dali punu podršku, ali to je izgleda vaša privatna stava i vjerujem politiki interes, u krajnjem Vaša principijelnost!

Imajte na umu da neću odustati od pisanja i objavljivanja kritičkoga sagledavanja društveno-političke zbilje u Crnoj Gori. Ovoga puta ja sam na velikom gubitku, ali ni Vi nijeste na nekom značajnijem dobitku!

(tekst smo dobili putem elektronske pošte)