Put kroz vrijeme. . .Svetozar Marović

Prvi čovjek bivše države, crnogorskog parlamenta, Budve i vicepremijer: “U mojoj maloj Budvi ima možda više rezervista nego u dvomilionskom Beogradu”

izvor: Svetozar Marović

Pobjeda, 5. avgust 1991

“Uzroci jugoslovenske krize su u kontinuitetu agresivnog imperijalističkog katolicizma koji je Jugoslaviju doživljavao i doživljava kao jednu od staničnih i usputnih epizoda za ostvarivanje većih prostora vladavine, katoličkog interesa – vatikanske suverenosti i dominacije tog interesnog bloka”. 

Pobjeda, 12. avgust

“Hrvatska istorija nije bila tako značajna za evropske narode. Ona se, zato, morala dodatno proizvoditi u glavama njenih militantnih nacionalista. Zarobljenost nepostojećim činjenicama i velikim iluzijama temelj je hrvatskog državnog prava. Pozivanje ili pristajanje na stranu dominaciju u hrvatskoj istoriji, nazivalo se i naziva ‘poviješću’ njihove ‘nezavisne državnosti’”. 

“Borba”, 1. novembar 1991.

“Bilo bi tragično izazvati sukobe između onoga što crnogorski čovek u sebi nosi kao srpstvo i onoga sto oseća i neguje kao Crnogorac – kazivao je Marović, a potom to i pojasnio: – Srpstvo je temelj njegovog identiteta, a crnogorstvo izraz svesti i specifičnosti”

“Borba”, 6. novembar 1991.

“JNA je od početka bila institucija u koju smo verovali. Iz Crne Gore je pet puta vise rezervista nego iz bilo koje druge republike. To nije slučajno, jer je nase rukovodstvo stajalo pred strojevima i generalima u cilju mobilizacije. Rat je nemetnut JNA, pa time i nama. Međutim, Crnogorce ne možete motivisati lažima, vec samo istinom i to je bila greška koju su nam i vojni krugovi priznali. Nije pravedno da se crnogorski rezervisti odvode tamo gde drugi napuštaju. Srpstvo se mora braniti zajednički. U mojoj maloj Budvi ima možda vise rezervista nego u dvomilionskom Beogradu. Mi se nadamo da tako neće biti, ali to moramo da kažemo.”

“Intervju”, 18. septembar 1992.

“Ono sto se neposredno dešava u nasoj okolini, rat u Hrvatskoj i BiH, uz duhovno i fizičko učešće određnog broja radikalnog dela političke javnosti, direktno se može shvatiti kao posledica internacionalizovanog spoljnog uticaja.”

“Politika”, 26. decembar 1992.

“Zadatak državnika je da kažu da li je potrebno voditi rat i ako je potrebno, kad ga valja početi, a kad završiti.”

“Borba” 24. novembra 1993.

“SPS ima najboljeg prvog čoveka u ovom narodu. To je čovek koji poznaje narod, koji ima sposobnosti da razume državne interese, tradicionalne i patrijarhalne dimenzije tog naroda i da svojim političkim potezima zadovolji njegove potrebe. Naša naklonost je prema miru, demokratiji i perspektivi ove zemlje i želimo da podržimo one koji u ovom trenutku garantuju da mogu da zaštite te vrednosti”

DPS izborna kampanja, 1996. 

“Građani koju budu glasali za Demokratsku partiju socijalista znaju da glasaju: za poštovanje svih vjera, svih ljudi, svih naroda i narodnosti, glasaju za jednu pravoslavnu crkvu, glasaju da kao Crnogorci ili Srbi imaju svoj maternji srpski jezik. Međutim, građani koji glasaju za takozvanu „Narodnu slogu“, glasaju i za autokefalnu crkvu, glasaju i za gospodina Antonija, glasaju za gospodina Novaka Kilibardu, glasaju za gospodina Slavka Perovića, glasaju i za novi crnogorski jezik, glasaju za sve i protiv svega.”

“Nasa podrska je podrska temeljnim vrijednostima i realnim ciljevima koje je Socijalisticka partija Srbije istakla kao svoje izborne namjere. Vjerujem da oni imaju snagu da ih ostvare, a u politici se odlucuje o mogucim, a ne o nemogucim stvarima”.

“Politika”, 26. jul 2001.

“Ostajem zahvalan gospodinu Dobrici Ćosiću što je Milošević više vjerovao u njega. Mene je gospodin Ćosić spasao stradanja, političkih i ličnih neprijatnosti koje bi mi to vrijeme zla donijelo.”