Robert Grevs (1895-1985.)

Robert Grevs iz đačkih klupa polazi u Prvi svjetski rat. Na francuskim bojnim frontovima dobija čin kapetana Kraljevske velške pješadije, ali i biva teško ranjen. Kasnije, uprkos svim ratnim posljedicama, završava studije književnosti i provodi godinu dana na univerzitetu u Kairu u svojstvu profesora engleske književnosti. 1929. nastanjuje se u selu Deya, na balearskom ostrvu Majorka. U periodu od 1961. do 1965. predaje poeziju na oksfordskom univerzitetu. Široj javnosti nabolje poznat kao priređivač grčkih mitova, zatim po romanima „Zlatno runo“, „Ja, Kludije“ kao i po knjizi „Bela boginja“. Trećinu njegovog bogatog opusa (preko 140 naslova) čine knjige poezije. 

*** ***

Kao kada mistik

Proćerdati bezazleno samopoštovanje

Što je vodilo kroz mučne godine detinjstva,

Ugasiti sve dronjave ambicije

Po vlastitoj presudi, rugati se sebi

Nepovratno izgubljenom –

                                    to je slutnja

Čistog blaženstva, kao kada mistik,

Gladan, uplašen, prečišćen, napadnut i ponižen,

Pije eleuzinsku ambroziju

Iz zlatne čaše i hoda u Raju.

*** ***

Ponavljanje 

Smrt ljubavi potiče od ponavljanja:

 Isti stih uvek i iznova pevan –

Bez preludija i bez kraja.

Reč možda nije „ponavljanje“ –

Priroda uvek naglašava svoja doba

Istim zvezdama, cvetovima, voćem –

Ali ludo odupiranje ljubavi da preživi

Potiče uvek iz iste mehaničke greške:

Igla iskače iz žljeba.

*** ***

Virus

Malo možemo da učinimo za ove žive mrtvace,

Možemo jeino pomoći da pokopaju jedni druge

Eskalacijom intenzivne buke

I logikom komjutera.

Priznajemo, oni nisu za molitvu –

Samo je među onima na samrti

Postupak nege praktičan.

Eksperimentišemo odano, smatrajući

Da je smrt još uvek neotkriveni virus

Najzarazniji za ljude

Koji jedu, puše, piju i spavaju novac.